"کوچه لره سو  له دم"

                " کو چه لره سوله دم" شماره یک

یوردم   بگین                 سنن من الدم  خبر

گئرمدم هئچ " جعفردن و     درشکه  سنن "اثر

دئیردلن که              "قل قمچه یه  قوت ده"

سن بیلمدنگ "قمچه سه نه " نئرده قویوده  جعفر

"ایشدانه " دروازنگه   من             گئزردم

قوچان و گرگان " قبلنگه "              ائپردم

دروازه قبله       تورپاقه          سورمه یده

چاغالقم       خاطره سه            اورده یده

"کوچه سعدی"              حمامنگ کوچه سه

هرکم چخرده                  هئله ده کل ه سه

لخه چکرده                    ائنسررده  ائرته

درمانه ده گئنسه نه                 داغ   یمرته

روبروسه       "عباس قاضی  روضه  خوان"

اومله ده                  رئیسه ده  بیر زمان

محرمنگ اوله                    که  اولرده

یرمه سانه خاتن                 اونه  گئزرده

"محبوب شاهنگ   "      درویش  لقه یادمده

علی ننگ عکسه            پوشه ده    استنده

قلعه خیبر ه که          فتح           ائدرده

یرمه سانه              تخته ایشی    سنرده

"عبدالله بی غصه"           یولمنگ  باشنده

غصه لره    چوخده                  ایرینده

گین باشه که      اولرده            اوتر رده

لبو ،نخود ،میجی             بیشق   ساتر ده

رخت لره چرک            پینه یه ده  بیچاره

گملره قرمز                 اوخشیرده  اناره

"امان دوغی "         او کوچه ننگ  باشنده

ایران لره ترش         دبه ننگ    ا یچن ده

اویان راقه بیرنه           فرنی     ساترده

مستوه نه       کاسه یه نن           بئررده

"حاجی حسن"        تاتاری ننگ کوچه سه

کارخانه برقنگ              دیللن   آته سه

اکه ساعت           چراغلره       یاخرده

اونن سوره           خاموشی    نه وورده

"تاتاری ننگ   "      کوچه سنن که گئشدم

"ممی صنم"            حواله سنه   یتشدم

ضیغمی که        دیزده        ایاق قویرده

گیل ماق  گنم          دوداق   ده اوتررده

خای لقه ممی         یاخشه       کئشیده 

اوکوچه ده ممی         هنئز     بهی  ده 

"قرنقه دالان "          انمنگ    مله سه

 دالان لره دارو        کادان    طلوه  سه  

اینی لره           گووره دن       گلرده 

لاری خوراز       ایرته یه     چاغررده  

"کم بغلنگ "      دیکانه که     داره  ده      

هرنمه که    استه سیدنگ         باره ده 

نخود و کیشمیش            قنفیت و کفلمه

  اکه قران         بهی پاکت   نه همه !!

ترجمه فارسی

"کوچه ها را آبپاشی کردم"  محله های خاطراتم را

شهرم امروز خبرت  را گرفتم

از جعفر درشکه چی و درشکه هایش اثری نبود !

میگفتن که موی به قمچی قوت ا ست"۱"

تو ندیدی که جعفر قمچی خود را کجا نهاده است ؟

بدنبال سه دروازه تو شهرم گشتم

قوچانه و گرگان و قبله

و اما دروازه قبله ات رابوسیدم

که خاکش سرمه چشمانم است

جایگاه خاطرات کودکیم

از کوچه سعدی مینویسم

کوچه ای که حمامی در ان قرار داشت" حمام سراب"

هرکسی که از ان کوچه بیرون میامد قطعا که سرش خیس بود..

صبح زود که  پشت کفش را خوابانیده  و سرفه میکرد

و اما درمان سرفه هایش  تخم مرغ داغی بود که مرهم سینه اش میشد

روبرو کوچه حمام منزل "عباس قاضی "(۲)

رو ضه خوانی که زمانی بزرگ محله بود

به محض فرا رسیدن ماه محرم زنها بدنبالش میگشتند برای خواندن روضه

و اما محبوب شاه

درویشی که با کشیدن پوشی سفید بروی عکس علی مداحی میکرد

گاه در شبیح خوانی ها با شکستن دری چوبین یاد اور شکستن در و فتح قلعه خیبر میشد

واما "عبداله بی غصه" عزیزی که دلش پر ازدرد بود و همچون گلی همیشه خندان

از طلوع خورشید اول صبح در فصل زمستان کارش فروختن لبو و نخود و عدس پخته بود

بسیار مستضعف بود همیشه لباسهایش مندرس و پر بود از وصله

ولی لپهایش قرمز و مانند اناری بود

" امان دوغی" پیر مردی که دبه های پر از دوغ جلودر مغازه اش خودنمایی میکرد

فرنی فروش نزدیک کوچه مان و انطرفتربزرگی که با آش ماست یا "مستوه " بجنوردیها را

با کاسه ای داغ مهمان میکرد 

و اما کوچه تا تاری "کوچه برق سابق "

که بنام تاتاری بنیانگزار کارخانه برق بجنورد نامگذاری شده است

دوساعت برق میداد و باز خاموشی میزد

از کوچه تاتاری که گذشتم

به منزل "ممی صنم " (۳) رسیدم

ضیغمی که بمحض پاگذاشتن به کوچه و خیابان خنده به لبها  می آورد

و از حق نگذریم بسیار مرد نیکی بود

وهنوز بعد از فوتش مقام خاصی در آن محل دارد

"قرنقه دالان "(۴) محله مادرم

که دالانهای تنگی داشت و تقریبا همه خانه ها داری کاه دان و طویله بود

و زمانی که گاوها از چرا برمیگشتند

و یا خروس لاری تا صبح میخواند

مغازه کم بغل در کنار کوچه

مغازه ای تنگ که هرچی میخواستی در ان پیدا میشد

نخود و کشمش و قنفیت و کفلمه" خوراکی های قدیمی"(۵)

تقدیم به  شما .......

(۱) قمچی ساخته شده از موی اسب

شلاقی که به اسبان درشکه میکوبیدند و یادی از مرحوم جعفر بهارلو

(۲) آخوند محترم ساکن کوچه سعدی یادی از مرحوم حاج عباس خیاط پور

(۳) آقای ضیغمی "ممی کاکل""ممی صنم " از مردان نیک روزگار یادش بخیر روحش شاد

(۴) قرنقه دالان کوچه  برنجی سابق و شهید عباس کریمی فعلی واقع در خیابان شهید بهشتی

(۵)کفلمه مخلوطی از نخود چی و قند نرمه شده و قنفیت شکلاتی دراز و رنگی"پرچمی"

مابقی را در شماره (۲) بخوانید ممنون از حوصله شما

                        سوسن قاسم آبادی

چاغالقنگ شماله"نسیم کودکی

                           "چاغالقنگ  شماله "

 

رنگی کاغذله،قمیش ،سنشک  ،   گنه بیر فرفره

قاچنگ  او دار کوچه نه          اولنن تا آخره

فرفره تولنسن  و های            شماله قوولسن

ایری ذوقه گئترسن      گیل ماقه     دوداق لره

فرفره تولنده یو    تولنده یو دولانده روزگاره مز

چاغالق دار کوچه ده قالده     ایریده   رازه مز



رنگی کاغذله ،قمیش،سنشک،گنم بیر بادبادک

آسمان آبی یه ده،      دام استمز ترک ترک

دامننگ اودئزه سه یو.. اونخله های ایزرده که

بادبادک کله ووردنگ   ،قویرقنگ اوینرده که

کاغذی گوشوره له،    رنگ برنگ قشنگه ده

تا ایتردنگ آسمان ده     ایریم ده      جنگده

بند اولردنگ اوتیره      یاکه درخته   بادبادک

گئزلرم یاشله یه ده   ایری گنم     ترک ترک

ترجمه فارسی" نسیم کودکی"

کاغذهای رنگی و نی  و چسب و بازهم یک فر فره

بدوی کوچه های تنگ را از اول تا آخر کوچه را

فر فره بگردد و بچرخد و     باد را تعقیب کند

و روزگار ماهم به همین منوال        گذشت

و باز خاطرات بچگی در کوچه های تنگ ماند

و رازها در دلمان پنهان شد.......

داغ ناگهان

                          "داغ ناگهان"

شبی که نور زلال تو در جهان گم شد

سپیده، جامه سیه کردو   ناگهان گم شد

ستاره خون شد و از  چشم آسمان افتاد

فلک زجلوه ماند و      کهکشان گم شد

به باغ سبز فلک مهر   وماه پژ مردند

زمین به سر زد و لبخند آسمان گم شد

دوباره شب شد و در ازدحام تاریکی

صدای روشن خورشید مهربان گم شد

ترانه از لب معصوم" یا کریم" افتاد

 نسیم معجزه گل    ، زبوستان گم شد

نشست بغض خدا در گلوی ابراهیم

شبی که قبله توحید    عاشقان گم شد

غرور کعبه ازین داغ ناگهان پاشید

نماز قبله و سجاده     و اذان گم شد

"ستاره ای بدرخشید .." و تسلیت ای عشق

زچشم زخم شب فتنه ناگهان گم شد

تسلیت ایام     

شعراز رضااسماعیلی

" قاسم آبادی"

 

 

 

کفترنگ که اولمدم" کبوترت که ... نشدم

                   " کفترنگ که  اولمدم"

باخدم   من او آقشقه دن            گنبدنگه   که      قارشه

ساتن آلئم  شو  آبرومه             مونه بیلردنگ     یاخشه

اوتردم که حاله   ائدم             نقدر آزم     بوگین    من

او آهودن    اسیره ده             که ضامنه  اولد نگ   سن

باشارمدم   یاخن  گلم             بیلدنگ       ایزه قره  یدم

اوتردم و   عاشق لره               آقشقه دن         سانیردم

بیره   گئزه یاشله یه ده            درگاهنگه            ایپرده 

گئررده تا گلدسته نگه              گا بیر بلند           یقلیرده 

بیره  اله گئنسنده  که             های         بوینه نه   ایرده      

 داله داله   گئرده   او            نمه ؟      سلام      بئررده 

اذان که اولده عطرنگه           شمال     منه          یترده

فرشته نگه  گئندردنگ          او گناهمه              سپرده

کفتر که یو "غرقه" کمن        یاخن نگه             که ایشدم

نئچه کوچه اویان راقنگ        عطرنگه  من         بلاشدم

بو  بیر دفه   زائر اولم         اوللم    زیارت       قبول ؟

گناهمه    باغشلیرنگ؟         سلام       "یابن الرسول"

 

 

ترجمه فارسی

کبوترت که نشدم  ......

نگاه کردم  از پنجره ای که مشرف و مقابل بود به گنبدت

آبرویم را بخرم  و تو این را خوب  میدانی

نشستم که بفهمانم  که چقدر امروز ناچیزم   

کمتراز اهویی که اسیر بود  و تو ضامنش شدی

نتوانستم به نزدیکت بیایم   میدانستی روسیاهم

نشستم و عاشقان درگاهت   را از پشت پنجره شمردم

یکی چشماننش اشکی بودوقتی به پابوسی درگاهت رسید

دیگری تا چشمش به گلدسته هایت افتاد   بلند بلند میگریست

دیگری دستش را بر روی سینه نهاده بود و تعظیم می نمود

و دیگری عقب عقب میرفت چرا هی سلام میداد ؟

اذان که شد عطر صحنت را باد بمن رسانید

فرشته هایت را فرستادی تا گناهان مرا جارو کنند

به مثابه کبوتر که نه   بمانند کلاغی.. که به نزدیکت پریدم

و چند کوچه  ان طرفتر     به عطرت اغشته شدم

اینبار که زائرت شوم....   زیارتم قبول خواهد شد ؟

گناهم را میبخشی ؟ " السلام ای پسر پیغمبر"

 

پیشاپیش از باب الرضا  بجنورد خراسان شمالی بزبان ترکی شهادت امام هشتم

 را به عزیزان تسلیت عرض میکنم

                            سوسن قاسم آبادی

 

شعری نو

        بی تو دیدم ، زندگی را میتوان باور نمود

       می توان شبهای بی پایان خود را سر نمود

        بی تو دیدم زندگی جاریست در رگهای عمر

        غنچه های روز را هم میتوان پر پر نمود

        میتوان در دود یک سیگار هم زندگی را کشت

             و سوخت ......

      میتوان بی گریه ماند!

      میتوان بی نغمه خواند!

      میتوان در سردی یک اه نیز

     خاطرات تلخ خود را تازه کرد

     با شمارشهای انگشتان دست

     رنجهای رفته را اندازه کرد

      بی تو دیدم قهر نیست

       جامهای زهر نیست

      تلخی اندوه هست و زهر نیست

     تک درخت درد هست و جنگلی انبوه نیست

     در فراموشی مطلق ، میتوان آرام خفت ...

     می توان گفت  اینکه اندر ماورای  پنجره

     سالهای رفته مدفون گشته اند

     آرزویی نیست ، انتظاری نیست ، اعتباری نیست

     عشق یار ینیست .....

   باورم هرگز نبود بی تو آیا میتوان  روز را هم شام کرد

   ماند و با سر کردن روز و شبی

   زندگی را  هم چنین بد نام کرد

  بی تو دیدم مانده ام، بی تو دیدم زنده ام

     این  منم تنها ،تنی و روح خویش  

     آن تن و روحی که می آزردمش    

    کز تن دیگر نماند لحظه هایی را جدا 

    از تنی با بوی گرم و آشنا

   دیدم آری هر تنی تنهاست در بعد زمان

   در جهان 

   باورم شد هر تنی را رو ح و قلب دیگریست 

   قصه پوچیست یک روح و دو تن

   من نه بودم تو ،  دریغا نه  تو من

            وای بر من

      بردل دیوانه ام

     آنچه باور داشتم     از من گریخت

     رشته های   بافته با خون دل

     از هم گسیخت

   " انچه استاد ازل  از عشق گفت "

     عاقبت بر باد رفت، اعتبار عشق هم از یاد رفت

   شعر از هما میر افشار

    و این هم   ... نوستالژیک بود و از گذشته ی  جوانیم

                   قاسم آبادی

 

سراب حمام" حمام سراب

بوگینم ائرته نگ ایسه که    

                      چولنده" سعدی ننگ"   کوچه سنه

بو دفه     سعدی یه ده    

                        قولاغ بئررده حمامنگ بو شعرنه

حمام سرابنگ   "او "       

                       ایشی سنه که             آشد لن

بیر خوری ین چه اودن   

                             گلخنده نه        براخد لن 

گمره نه        قله دلن     

                           که یاخسلن       گلخند ه نه

شئره یم       آشدلن و   

                            خزانه نه       دولدرد لن

"روشوه دان" گئتردلن       

                       " تاسه مسی " نه " دولچه نه"

سردلن فیطه    نه یو     

                            سرخشکه های قورت د لن

"آقا میر" اوترده او        

                       "آقاج میزنگ "    دالسنده  که

قرانه  ائپده گنم           

                          خدایه نه       شکر ائده  که

جامه دار یتشده یو       

                         کیسه کشه           چاقر  دلن

بقچه له قطار که اولده   

                          حوله آقه             سر  دلن

حلبی کیچی ایشی که         

                                           سس له   ده

نعلینه   گیده  گنم                      

                           لگنچه  نه        قوجا   قلده

نعلینه آغاجه ده  

                                    بند لره   قره جیره ده 

   اوگیننگ مشتری سه             

                                    "قره بیراز قنجیره ده" 

هرکمه ایاق قویرده   یاخنه  

     

                           کیسه کش کیسه یه نن

 نجر      دیشرده جانه نه

بیر قلمه چربی نه  روشوه یه نن

           

                               گا چکرده    دالنه

         یا که ال و ایاقنه

 

      گا توترده بویننه                                            

                                                                    

  قلنجنه      وورده  که  

 

    گا ایاقداشه یه نن 

 

 دوپوست اونه سویرده که  

 

"سرابنگ سرحمامه "آدابه بارده قدیم 

 

فیطه نه آلرده یو خشکه بئررده بیر ندیم              

                                                                                                                   

نمه دم ..پولدارلرنگ   

 

                                   بقچه سه که     ترمه یه  ده 

بقچه ننگ آستن ده     

                               "ته ی" بیر اسکناس تزه یه  ده

بقچه نه   بئرردلن       

                                     بیر    توقرنگ   قولتقنه

اربابنگ دالسنه دیشرده که..  

                               تا که     یتشسن        ائوه نه

فقیرنگ       یره  ..    

                                همیشه حمامنگ     آشاقه سه

 

کم اونه کیسه چکرده    

  

                               دلاکم چین له یه ده   قیافه سه

بیچاره کثیف و چرک  

                              حمام اونن           بیزاره ده

تا که پولدار   بارده   

                               بقچه سه یم   که    عاره ده

سولیم   فقیره پاک یومسدلن  

                        بوهمه درده گنم بیراز دوا قویمسدلن

پولدار و        بی پول   

                             نقدر   فاصله ده     بقچه لره

شایدم         گدن یوله!! 

                             آیر سلن           کوچه لره

توتسلن سرابلرنگ داله سنه   

                              که گئد سلن.................

شوسراب جواب اولر اگر 

                        "سرابه " یخسلن

"ترجمه فارسی "

امروز که بوی صبح گاه در کوچه سعدی پیچید

اینبار "سعدی " بود که به اشعار حمام گوش میکرد

زمانی که در حمام سراب را گشودند" دری که به کوچه بن بست را ه داشت"

و به اندازه لازم آتش در گرمخانه نهادند

 کودهای خشک حیوانی "۱" را رویهم چیدند و گرمخانه را روشن کردند

شیر آب را باز و خزانه را از آب پر کردند

"ظرف محتوی روشور" و لگن مسی و ظرفی را که با آن بر روی مشتری های گرمابه آب میریختند

آوردند

لنگها را پهن کرده و سرخشکها"۲" را خشک کردند 

"آقا میر ""۳" پشت میز چوبیش نشست

بعد از بوسیدن قًران خدایش را شکر کرد

جامه دار رسید و دلاک حمام را صدا کردند

بعد از قطار شدن بقچه ها   حوله های سفید را پهن کردند

در حلبی داخل حمام صدا کرد

اولین مشتر ی وارد حمام شد

در جالی که نعلین چوبی به پا داشت  و لگنچه ای زیر بغل گرفته بود

دم پایی ها چوبی و دونبد مشکی از جنس لاستیک روی ان تعبیه شده بود

مشتری آنروز پیرزنی تکیده و چروک بود......

دلاک حمام هرروز به محض وارد شدن مشتری

با کیسه ای به جانش میافتاد

تکه ای چربی با روشور "سفیداب" بر روی کیسه میمالید 

به پشت و دست و پای مشتری میمالید

گاهی گردنش را برای شکستن قولنج می تابید

وگاه با کشیدن سنگ پا اورا دوپوست میکند

سرحمام این حمام زیبا و به یاد ماندنی هم خود آدابی داشت

از حمام که بیرون میامدی خانمی نزدیک میشد لنگ را گرفته پارچه سفیدی را تقدیم میکرد

اما چه بگویم از پولدار هایی که وارد حمام میشدند

بقچه شان از جنس ترمه

و زیر بقچه همیشه اسکناس  تازه ای تا خورده برای   شاباش جامه دار خود نمایی میکرد

بعد از در امدن از حمام کسی مسئول بود که بقچه را تا دم در منزل پشت سر این مشتری

حمل کند

اما بی پولها   همیشه جایشان پائین حمام بود

دلاکی برای کیسه کشیدن به انها مراجعه نمی کرد همیشه از دیدنشان چین به پیشانیش میامد

بیچاره کثیف و چرک حمام هم از انها بیزار بود

و تا زمانی که پولدارها ترددی داشتند بقچه مستضعفها هم عار وننگ تلقی میشد

آبهاهم انگار آنهارا نمیشستند

 و بر این همه زخم مرهمی نمیگذاشتند

پولدار و بی پول چه فاصله ای است/ حتی بین بقچه هایشان

شایدم گذرگاه این دو طبقه را روزی ازهم جدا کنند

و به این راهی که به سراب میانجامد ادامه دهند

و اما اگر این حمام را خراب کنند بازهم همین سراب نتیجه کار خواهد شد

" هدف از سرایش این شعر خاطره نوستالژی  از حمام سراب با قدمت ۱۵۰ سال که اخیرا متوجه شدم

گویا میخواهد تخریب شود".....

"۱""گمره " کودهای خشک شده ای که سریع شعله ور میشد و برای گرما هم استفاده میگردید

"۲" سرخشک  "  حوله هایی بود که برای خشک کردن سر بانوان در حمام زنانه توسط جامه دار داده میشد

"۳" " آقا میر" آقای سید امیر هاشمی نژاد از مردان با خدا ونیک روزگار که  متولی این حمام بودند

   وحاج رضای قوچانی بانی این حمام " روحشان شاد

 

امید که مسئولین امر در حفظ و نگهداری این اثار که میتواند میراثی ماندگارمحسوب شود

بکوشند پیشاپیش متشکرم

                               سوسن قاسم ابادی

 

"توقر"خادم یا نوکر

                       "توقر"

گئجه یاره دن گئچوده          که هنئز اویاقه دم

گاه سسه یاخن اولردم         یا گنم    ایراقه دم

خیابان    خلوته  ده         کاسب له یم یاتودلن

دیکاننگ    اثاثه نه                 خدایه     تاپشرودلن

خش و خش ،گنم            سیپور    سپرگه سه

بیر بلند پالتو له یو         بیر نی ، قره یده کئلگه سه

توقر ،او کور کئشه که     نی نه  ووررده   گئجه له

چکمه سه یرتقه ده         اوخشیرده چوخ سرباز لره

نی نه   گئترده یو          شکایته         چالده  گنم

توقرنگ عاشق لقه         حکایته          بارده  گنم

او ... ووررده که دئسن    عشق      گئزنه کور ائده

ظلمه ظالم  اوگینم          گئزلرنه        داغ  چکده

بئز گئرردی توقره          "اکه قران " بئرردی که

او گنه نی نه وورده          بئز گنم     گئچردی که

ده دلن توقر دن ووو         جوان لقه     سربازه ده

نقدر رشیده ده قشنگ         که         سرونازه ده

اربابنگ  خاتنه که          اونه      ایرینه  باقله ده

تهمته     یخده یره           قزه     سیخه که داغلده

اینده او توقرده که            شهره    لای لای دئرده

گئجه له که نی ووررده       عشقه    وای وای دئرده

توقرنگ رازه یو شو سازه    که       بیر   آوازه ده

تا ائلنچه شهر گئررده        بینوا          سربازه ده

"ترجمه  فارسی"

شب از نیمه گذشته بود  ومن هنوز بیدار بودم

گاه به صدا نزدیک  و گاهی از ان دور میشدم

خیابان خلوت بود و کاسبها در خواب بودند

گویا اثاثیه مغازه ها را بخدا سپرده بودند

بازهم صدای خش خش جاروی رفتگر ...

بازهم مردی با پالتویی بلند، نی زنان با سایه  ای سیاه

از " توقر" مینویسم مرد کوری که شبها نی مینواخت"۱"

 در سکوت شب وقتی شهر خواب بود

و چکمه هایش سوراخ و  بسیار به سرباز ها ی قدیم شباهت داشت

بازهم نی اش رابرداشت و امشب شکایت از عشق را نواخت

که عاشقی توقر حکایتی در بر داشت

او مینواخت که بگوید که از عشق کور شد

و ظلم ظالمی که چشمانش را با سیخی داغ سوزانید

ما توقررا به مثابه مستمندی هر روز در مسیر راه میدیدیم

پولی را در کف دستش نهاده و میگذشتیم"۲"

و او باز به نی زدن خود ادامه میداد

گفتند از توقر و اینکه جوانی بود سرباز

بسیار زیبا و رشید  و قدبلند در خدمت اربابی در شهر بجنورد

زمانی که خانم خانه اربابی به او دل میبندد

و با تهمت بزمینش میزند و با سیخی داغ میسوزد

اینک این توقر است که شهر را در خواب فرو میبرد با گفتن لای لایی  اش

و شبها نی میزند که شگوه ها دار د  از عاشقی اش

توقر و راز ش و سازش که آوازه ای داشت

و تا زمان مردن شهر او را در هیبت یک سرباز میدید

" توقر تا زمان مردن جامه کهنه سرباز قدیم را در بر داشت"

"۱"توقر به معنای نو کر، مصدر، ندیم معنی میشد

"۲" قران واحد پول قدیمی " اکه قران "یعنی دو ریال

این دلنوشته بر اساس نوشته "توقر" بقلم پسر عمه عزیزم شادروان حاج مهدی فضل پور  درج در روزنامه نسیم بجنوردتقدیم به بجنوردیهای عزیزی که در دهه سی تا پنجاه میزیستند و توقر را بیاد دارند.

"سوسن قاسم آبادی"

 

شیرین تر از هندوانه شب یلدا

 

  " کوروشم"

شب یلدا بود  و شبی که گذشت بمانند دیگر شبها

شبی بود که در ان انار محبت دانه شد

سرخی عشق و عاطفه نثار کاسه های لبریز از شوق ما

شبی که داغی نگاه های زیبای بزرگترها در چشمان کودکان

اوج گرفت و بالا رفت

و امسال اولین شب یلدای نوه گلم  پاره تنم " کوروش "عزیز

یلدایت مبارک نازنینم

خونتون موندی و از مهمونها پذیرایی کردی......

دوست دارم    مادر بزرگت