(گینمنگ   باشه) سر خورشیدم

                        "گینمنگ  باشه" سر خورشیدم

بوگیجه امام حسیننگ      نوحه سه گئج  اولمسن

ائدمسن که قارداشم       قره کینی  نه    گیمسن

چاقا لقدن بئز جسیننگ    کوچه سنده تورپاق ای

اوهمه عزته بئز....     ذره تکن !بیر درناق ای

تا محرم یتشر           آسماننگ      عزاسه ده

یا حسین دئینچه         گنه محله ده  غوغاسه ده 

حاجی نایب هیئته       بلند بلند       نوحه د ده

دسته ابوالفضلی       بیر نظمه نن   کوچه د ده

چارده معصوم یتشر   زنجیر وورن    تزه نفس

مدح ایدر  عباسنه     که غیرته      باردیو بس

اصغرنگ قنداقه که دیشی   دیشی ده   اورته ده

اکبرنگ دوداقلره  سوسوق  قالن       الغمه ده

یاکه میدان حره نن                 طوفان  اولر

یا فرات باغلینر  و    کرب و بلا  عطشان قا لر

بو گینم" دواشمان "         حسینه نه قربان  گنه

بو همه حرمله ننگ         ظلم نن او حیران گنه

بئز ائشدی که نمه ....    سکینه ویران   ائوه ده

عاشوراننگ ظهره که    گیننگ باشه  نیزه د ده

شمرنگ او شمشیرنه      یازدی و قان گئزلرنه

زینبه  گئرمدی         وائشتمدی     سئز لرنه

بئز   باخردی      گین باتن ده حلیمه طیارده  که

ایز سانه عاشق     نجر حسینیه  ده یووار ده  که

علمات و بیرقه     او خادمنگ       پایه ده   که

علماته پر وورر    بیرق نجر       ایشارده   که.....

نوحه خوان دم توتر   فلوت و طبل و سنجه    که

"گینمنگ باشه "        گنه او نینوا  و رنجه  که

گئجه سه شام غریبان         و حسین  غریب لقه

خیمه له      قرنقده         او زینب و نجیب لقه

بولره من دئمدم             حماسه ده سئرچه دیه

حسیننگ سفره سه که     حلیم و یا   دیگچه  دیه 

قیمه یو شولی نذری      که   فقط عزا       دیه

هئچ بیره رقیه ننگ      او در د  نه که دوا   دیه

"گینمنگ باشه" ده که       تخم رشا د ت   سپده

"زینبنگ" دانشماقه       عشق و شهامت    اکده

دینه مز  حسیننگ  او      قانه یه نن جان   توتده

اکبر و عباس و اصغر     لای لای یین      یا تده

اگرم یزید لرننگ تیغه      او  گین    ظلم    ائده

"یتمش و اکه " سانه       دسته گله        داغده

بو شهادت ده بوگین       که       افتخار  یارتده

ترجمه فارسی

نکند  امشب نوحه شنیدن  امام حسین دیرمان شود

نکند که برادرم  پیراهن مشکی  عزایش را نپوشد

ما از بچگی  خاک کوچه  امام حسین  هستیم

 در مقابل شرف و عزتش  ذره  ویا اندازه  یک ناخنیم

بمحض رسیدن ماه محرم عزای آسمان  منست

در محله با گفتن حسین حسین  غوغایی برپاست

هیئت حاجی نایب  بلند بلند     نوحه میخواند

دسته ابوالفضلی با نظمی به نوبت   در کوچه مانده است

هیئت چارده معصوم  تازه نفس از راه میرسد

مدح میکند  عباس را که غیرت فراوان داشته است

قنداقه اصغر  را که سوراخ سوراخ  در وسط میدان است

لبهای اکبر را که در الغمه  تشنه است

یا که میدان را که باآمدن حر طوفانی میشود

 یا کربلا که با بستن فرات  عطشان میماند

امروز هم حسینیه " دواشمان " به قربان حسینش میشود۰(۱)

 و از اینهمه ظلم حرمله  حیران  است

ما شنیدیم که چرا سکینه  خانه ویران شد

شنیدیم که سر خورشیدمان در ظهر  عاشورا بر سر نیزه ها رفت

ما از شمشیر شمر و چشمانی که خون جلویش را گرفته بود نوشتیم

اما زینب را ندیدیم و خطبه هایش را نشنیدیم

فقط میدیم که در ماه محرم حلیم امام حسین  دم غروب آماده است

و صد تا عاشق در حسینیه آمد و شد  و همکاری میکنند

علمات و بیرق عزا هم  سهم  خادم حسینیه بود که

علمات  را پر میزد و بیرق ها را برق میانداخت

نوحه خوان را که دم میگرفت  و فلوت و نواختن طبل و سنج.....

و با زهم سر خورشید و   و باز نینوا و رنج اما م حسین

شب هم   شام غریبان و  حسین و غریبیش

و باز هم تاریکی  خیمه  ها  و زینب  و نجابتش..

اینها   را من نمیگویم   حماسه  حسین است و داستان نیست

و سفره امام حسین  حلیم   و دیگچه نیست

قیمه و شولی یزدی  که نشانه    عزا داری نیست

اینها   هیچ کدام  دردی را از امثال رقیه دوا نمیکند

این سر خورشید منست که  تخم جوانمردی و رشادت را پاشید

و این خطبه زینب است  که عشق و شهامت را کاشت

دین  مان با خون حسین  جان گرفت

اگر که اکبر و عباس و اصغر با لالاییش   خوابیدند

اگر که تیغ یزیدیان   ظلم کردند

 و هفتا ودوتن از گلها را  پاشیدند و پرپر کردند

این  شهادت  بود که امروز افتخار آفرین   شد

(۱)=دواشمان  نام  تکیه  پدر بزرگم و پدرم که از  قدیمی ترین پیر غلامان امامحسین بودند

تکیه  شادکامیها  بین میدان کارگر و میدان پانزده خرداد

  " عزاداریهاتان    قبول

                قاسم آبادی"

 

 

 

 

 

صدای   زمزمه ی  وا  غریب   میاید

صدای      ناله ی  امن  یجیب  میاید

حسین  عطر تو که صحن سینه ام پیچید

که ... از ضریح دلم   بوی سیب میاید

"" تسلیت    ایام    قاسم آبادی  ""  

"حسرت"

                     " حسرت  "

قوجاقنگ   چن    ایریم    دارده           انم

ناز نازنگ چن    گئزلرم  یاشله           گنم

ساچلرم آقده      سننگ     الرنگه

ساچمنگ ائرماقه چن      من           استیرم

عمرمنگ    بهارنه    گئوندم و      سرخوشدم

اینده  که خزان ده   عمرم برگه نه های سانیرم

ایزمنگ رنگنه باخ یالانکه ده        قرمز و آق

حسرتنگ گئزنه من  جوانلقه      های گئزرم

ایریم  دله اولده  قدرنه بیلمه  دلن

نقدر یالان گنم ایشئترم        یا       گئررم...

برای آغوشت   دلتنگم   مادرم

برای نوازشت چشمهایم    باز اشکیست

موهایم سپید است اما دستانت را

برای بافتن موهایم   نیاز دارم

در بهار جوانیم مست بودم و سرشار از غرور

حال که خزان عمرم رسیده برگهای خزان زده را میشمارم

به رخم بنگر  قرمز و سفیدی ان   درو غین  است

با نگاه حسرت  آمیز بدنبال جوانیم      میگردم

دلم  دیوانه شده   قدرش را ندانستند

چقدر دروغ   بشنوم   و یا ببینم

           شاعر لهجه پرداز بجنوردی

                "سوسن قاسم آبادی" 

"او وقتنگ  چاقالره"

          "  او وقتنگ   چاقالره   "

آته مز   قدیم ده   بیر        حاکمه  ده

انه یم   شیرین دیل و او حاکمه یاخنه ده

چاقاله  مهربان  و سبز و نقد  پاکه دلن

انه یو و آته یه چن  نه عشقنن  ایلردلن

تا ایشی وورده اته... قارشه یه گئدردلن

النه ایپردلن     گئز استن ده   قویر دلن

انه  ننگ حرمته نه   یادمده ده بیلردی چوخ

"یو " دمسدی بئز اونه دیله مزم یوخیده یوخ

نقدر آبی یه دی.. بیر گین تکن       ایشقه  دی

باجه  قارداش بئزه دی که بیر بره  عاشقه   دی

ائوه مز  کنده ای بیر بخاری نن  تموزه  ده

چراغه لمپایه ده  اما دئرنگ      اولدوز ده

سفره مز بهی یه ده ایری تکن      آچقه ده

اگرم  ایچنده بیر "چری "،پنیر ،  قاتقه  ده

روزگار   گیلرده  یو         خوش  دیله نن

دنیانه ساتن آلرده بزچن       بوش جووه نن

"قوروتو " سیزمه، دو  راغ      کبابه   ده

نفتنگ  ایسه   سن دئرنگ       گلابه   ده

لمپا و      چراغ طوری      ایو ده یه  ده

لمپانگ     پزه فقط              پلته یه ده

شاه چراغ"چراغ توری"      همیشه مست

الکله تیکنسیده  ایچرده   یا   اولرده  پست

بو همه پرده یو   فرش و       گیزگی نه

قویدلن   بزی چن و            یمان گینه

قویدلن    اما ، اگر ،         بو شرط  لره

بئر دلن خوری مزه             بو درد لره

بو همه تجمله    بئز ائزمز        قوجاقلدی   

بیر بئره دنیا یه چن    های چاله یه ایته لدی   

خوش لقه براخدی بئز             جیوه لره

ارخه ائدی نمه چن               بهی لره

ابریشم کئنه سه                  پیتاوه  دیه  

انه  وآته مزنگ نصیحته         یاوه   دیه   

سبز قالنگ  آته  اگر            دنیا دینگ

گئر مسنگ پیس لق             انم فرشته ینگ

گه بوگین پیس چاقالردن           اولمسی

 

انه و آته مزه هئچ یرده        یکه قویمسی

پشت دلن ، پناه دلن          که بیر دم و بیر آه دلن

داغ دلن ، صبور دلن         که آسمان ، که نور دلن

ترجمه  فارسی

پدر م بسیار حاکم بود

مادر  هم شیرین زبان و به او نزدیک بود

بچه ها هم مهربان و سبز بسیار پاک بودند

و چقدر عاشقانه برای پدر و مادر خود میمردند

به محض در زدن پدر به استقبالش می شتافتند

دستهایش را میبوسیدند و  برچشم می گذاشتند

برای مادر هم احترام بسیاری    قائل بودیم

هیچوقت  برای خواسته هایش نه نمی آوردیم    

ما چقدر آبی بودیم  و مانند خورشید روشن

خواهر و برادر هایمان را عاشقانه دوست داشتیم

خانه ما با یک بخاری هیزمی مانند تابستان گرم میشد

چراغمان "لامپا "بود  ولی مانند ستاره روشنایی داشت

سفره هامان مانند قلبمان باز و همیشه گسترده بود

اگرچه در سفره هامان فقط نان و پنیر و ماست داشتیم

روزگار با خوشزبانی به ما لبخند میزد

و با جیب خالی دنیا را برای مان خریداری مینمود

قوروتو ،ماست محلی برای ما به مثابه کبابی بود لذتبخش

و بوی نفت در مشام ما بمانند گلابی بود خوشبو و معطر

روشنای منزل ما لامپا و چراغ طوری بود

چراغ طوری که با ریختن الکل روشن میشد

همیشه مست بود و اگر الکل نداشت یا خاموش بود و یا کم نور

و اینهمه پرده ، فرش و آیینه هارا"کنایه از تجملات "

برایمان به یادگار گذاشتند و روزهای بدبختی را ...

برای ما اما و اگر و شرط  گذاشتند

و اینهمه درد بخوردمان دادند

اینهمه تجملات را خود به آغوش کشیدیم و

برای رسیدن به مادیات یکدگر را به ورطه نابودی میکشانیم

خوشی هایمان را به جوها سپردیم

و نمیدانم چرا به بزرگترها پشت کردیم!!

ابریشم کهنه شدنی نیست

و نصیحتهای بزرگان حرف های پیش پا افتاده ای نیست

سبز بمانی پدری که در قید حیاتی

و روزگارت خوش مادری که  به فرشته میمانی

بیائید  امروز جزو بچه های بی مسئولیت نباشیم

و پدر و مادرمان را هیچوقت تنها نگذاریم

آنها پشت و پناه   ما هستند

بمانند کوهی استوار و با صبر و قرارند

آسمان هستند و نور...

  " شاعر لهجه پرداز ترک " قاسم آبادی

روز خانواده  تهنیت    سبز باشید

 

      

بیر آرزو

                      "آرزوم ده که"

 آن بئردم من خداینگه                    قان  ائدم     افتخارنگه                  

 مکه  نصیبم اولمده                     قالدم  شو      انتظارنگه

ذی حجه یم گشده گنه                       طوافنگه یتشمدم

منکه فقیر و عاشقم                         رضا   دیزم         رواقنگه

آن بئردم من خداینگه                         هاجر  سننگ       ایمانگه

هروله نگه   که یاشنگه                     مسلم او لخته           قانگه

شاید که گئردم  ثوره من                       سلام  بئرم       حرا ئنگه

اقرائ باسم ربک.....                    دئینچه        گلم   شوقارشنگه

طواف ائدم یتمیش دفه                         باخئم شو زمزم      چاینگه

قربانن تا غدیره چن                         یاقش تکن  های یاقرم

اولر که بیر سائل کمن                            علی   دیشم     ایاقنگه

آن بئردم من خداینگه                               اوبرکه و      میدانگه

که مست اولم او خم دن و                           بیر آت اولم  رکابنگه

بیوه لرننگ  او اهه نه                          یتیم لرننگ او     یاشه نه

اگر منه باغشلیرنگ                              کلنج اولئم        پناهنگه

صفاسه بارده  ایریم                             مروه  ..  سننگ  خیالنگه

اوایله چن اگر  قالم                            کعبه    گلم       کنارنگه

خدای اگر باغشلسن                            بنده سه نه  او     یادلسن

تسکره مم امضائ  اولر                         علی  شو       اعتبارنگه

            "قاسم آبادی"

ترجمه فارسی

خدایت  را بنام تو قسم دادم

به افتخارت قربانی کردم

زیارت حج نصیبم  نشد

بازهم به انتظارت ماندم

این ماه ذی الحجه هم گذشت

به طوافت نائل نگشتم

منم که فقیر هستم و عاشق

رضاجان به بوسیدن رواق تو اکتفا میکنم

خدایت را بنام تو قسم دادم

خداوند را به ایمانت هاجر قسم دادم

به هروله ات و به اشکهایت 

 به خون لخته شده مسلم ابن عقیل شعید روز عرفه خدایت را قسم دادم

شاید به کوه ثور برسم

به سنگ حرا سلام کنم

اقرا بسم ربک .. بخوانم و به پیشواز محمد بروم

به جای هفت بار که هفتاد بار طواف خانه ات را داشته باشم

آرزویم اینست که چاه زمزمت را ببینم

از عید قربان تا غدیر را مانند باران اشک خواهم ریخت

میشود که مانند گدایی   علی جان به پاهایت بیفتم

خداوند را به برکه و میدانگاهی غدیر قسم دادم

که از خم غدیر مست شوم

و مانند اسبی در رکابت باشم

علی جان ترا به آهه بیوه زنان

ترا به اشک چشم یتیمان قسمت میدهم

اگر مرا بخشیده ای ... در پناهت مچاله شوم

دلم صفا دارد   در خیال هوای مروه ات خواهم ماند

اگر تا سال دیگر زنده ماندم

کعبه به دیدارت خواهم امد

اگر خداوند مرا بخشیده باشد و دوستدار بنده اش باشد

گذرنامه مرا به اعتبار علی   امضائ خواهد نمود....

بهشتنگ قوشه

 

       بهشتنگ قوشه " پرنده بهشتی"

بی بی ام هم خدایلقه                          خاتنه ده 

نجیب و موئمن و پاک چوخ خدایه           یاخنه  ده

فارسی که دانشسیده  ترکی             قوشرده سئزنه

دنیانه ساتن آلرده یو                      بئررده قزنه

بی بی منگ بش دانه اوغله بیر طرف      ای نمه دئم

قزننگ حرمته نه  بیلرده چوخ             هر نمه دئم

قزه که اولمسیده                   دئرده پلم باسلده من

قر ائدرده دنیادن                یقلیرده او ایرته یه چن

"حاجی سه" ارنه دیم           عشقه یه ده  خدای لقه

بی بی اما گله ده                حوری پری یده  لایقه

ذله لق ذله اولرده               بی بی    منگ ایشنن

چادره دیشه توترده                    دیشمسن باشنن

خوشگل و تمیزه ده                   قیماق کمن    او آقه ده

بی بی منگ گئزلره         سن دینگ که یانق      چراغه ده 

مرمری    چرقده که                      سنجاق وروده آستنه

اوقشنگ چین له کئنی                    قره نظامه ده  انگنه

ال لره کیچی    یه ده                         ری لرنه  سا نیردم

بوهمه      زحمته نه                    یاغش تکن  یقلیردم

 حاجی سه پولداره ده                     اما وفاسه      آزه  ده

بی بی منگ بارو یوخه                    سجاده یه   نمازه   ده

بش دانه  اوغله  تمام                     مقام لره      عالیه  ده

بی بیمنگ ایاقه ننگ آسته                 کاشان         قالیه  ده

بو همه پرده و فرش و                   گیزگی نه       استه مده 

اوفقط  قبله یه    دیزده                  ارنه          اوخشه مده

کیچی نن   کیچی یه ده                  بهی یه نن    بهی یه گنه

ایشی که     وررد لن                   فرشه سررده      ایوانه

چایه طیاره دیو قندی و                   کلچه یو        قوروت

زورایدرده "انه جان"                   یامونه یه    یامونه یوت

قوشنه له باشنن                         آن              ایچردلن

قز و  اوغلان                          ایزنه             ایپردلن

نوره نوقنده له                         چوخ قدرنه        بیلردلن

بیر گیجه یاتماقی چن                  "های شئرو خط " ائدردلن

بئز که گئردی بی بی له               تمام نه ساده     گش   دلن

روزگاره   ال به ال                  تا    بز لره         یتردلن

صبر لره  چوخده   که               به"یاش و گینه "    قا لد لن 

خاطره    یازمه د لن                عشقه       ایریده    قازدلن

اما من      اگر یازم                 خاطره سه       دیوان اولر

داغه و داشه    یارر                 دریا لره        طوفان  اولر

آسمانه یتشر او آهه..                                 بیر آواز اولر

اوهمه زخمه یه تاره                           ائزگه پرده ساز اولر

ترجمه   فارسی

مادر بزرگم به خداوندی خدا زن خوبی بود

نجیب و مومن وپاک بود

بزبان فارسی که سخن میگفت کلمات ترکی چاشنی سخنانش بود

دنیا را از ان دخترش میدانست

مادر بزرگم پنج پسر داشت ولی حرمت دخترش را بسیار میدانست

دخترش اگر نمی بود ناراحت میشد و تا صبح میگریست

حاج اقا شوهرش تمام عشقش بود

مادر بزرگ گلی را می مانست   و حوری و پری نامیدن را لایق بود

او خستگی را خسته میکرد

همیشه چادرش را به دندان میگرفت  تا از سرش نیفتد

خوشگل و تمیز بود و مانند  سر شیر سفید بود

چشمان مادر بزرگم به مثابه چراغی روشن بود

روسری مرمر سفید سرش میکرد و زیر ان را با سنجاق می بست

پیراهنش چیندا ر زیبا و شلوار مشکی تنش میکرد " نظامی "

دستهایش انقدر لطیف بود که رگهای دستش را می شمردم

و برا ی  آ نهمه زحمتش  مانند باران اشک میریختم

شوهرش پولدار بود و بی  وفا

تمام دار و ندار مادر بزرگم همان سجاده یه نمازش بود

پنج پسرش به درجه های بالایی از تحصیل رسیده بودند

و مادر بزرگ من رفاه زندگیش کامل بود ولی

او به تجملات دنیا بی اهمیت بود

اوفقط  بخدا و دینش فکر کرد و مثل شوهرش نشد

با کوچک  کوچک بود و با بزرگ  بزرگ

در منزلش که بصدا در میامد فرش را در ایوان میگسترانید

همیشه چایش به همراه قندی و بیسکویت و کشک وسایر تنقلات آماده بود

و به اصرار به همه تعارف میکرد

همسایه ها از سرش قسم میخوردند

دختر و پسر هایش همواره دستبوسش بودند

نوه ها و نتیجه ها  قدر دان زحماتش بودند

 و برا ی یک شب ماندن در خانه انها با هم شرط بندی میکردند " شیر و خط "

 ما که دیدیم مادر بزرگهایمان چه ساده گذشتند

روزگار را دست به دست داده  تا بما رساندند

صبر وتحملشان بسیار بود تا به این سن رسیدند

خاطره ای  به قلم ننوشتند  عشق در دلها کاشتند

(((  اما  من اگر بنویسم  خاطره مادر بزرگم را   دیوانی خواهد شد )))

((( کوه و دشت را از جا خواهد کند و دریا ها را طوفانی خواهد نمود)))

 (((  آهه  او به آسمان خواهد رسید     و آوازی خواهد شد)))

  (((و بمثابه زخمه تاری  پرده ای دیگر برای این ساز خواهد گردید)))

 تقدیم بتمام پرنده های بهشتی    " قاسم آبادی"