بجنورد له یم"بجنوردی هستم
شایدم من سهرابنگ قوشنه سه یم
آسمان اوننگ که ده من قوشه یم
نمه فرق ائدر که من هایر که یم؟
او که کاشان له ده من بویر که یم
بیلرم فقط او ننگ تانشه یم
که بوقد رفیقمه یاخنم و عاشقه یم
گئزمه یوودم و باخدم که نمه؟
رفیقه یا غشنگ آستنده گئرم
یا که یاغش ده گری من گل اکم
من سورشدم او چاقادن که دئده
رفیقنگ ائوه نه که هایر د ده
اوچاقا بلند کاجنگ استنده که
جوجه له قایم اولوده کتنگ جوونده که
گیلمدم باد بادکه چاتلده یا ترتنده که
گئردم اونارونه من غرقه یه جخه بئرده که
او یازوده بیر قوزه ایشقه ده قرنقه ده
که یه سن ذله لقنگ غصه سن اوبئده ده
دئده که همت ائدنگ اگر خدای سئزده یده
یا که او یکه لقنگ عکسه هئنزحوض ده یده
قایقه قئیرت ده اونده باره دم
یوخونه تورقوز ده من اویاقه دم
اوکه سورده .... گئده یو دیشده ایراق
من ائشدم که گنه قایق قئیرترده بایاق
شایدم بیر گین اونه تانش اولم
او زلال چشمه یه من یاغش اولم
یا اولئم سوکه دیشم سیبداله ننگ ایاقنه
شایدم قوره چئری او درویشنگ جووا لنه
یا گنم چشمه یو قئینم قله ده تا بیلسلن
اوله که لای ائدلن سووه مزه ائشدسلن
ترکم و کاشان له دیلم آچرم آقشقمه
شهرمه تاپم ومن گنم گئرم اوقوشنه مه
"ترجمه فارسی"
من بجنوردی هستم "
شایدمن همسایه سهراب بوده ام
آسمان از آن سهراب و من پرنده ای
چه تفاوت دارد که کجایی باشم
او اهل کاشان و من ازدیار بجنورد
فقط میدانم که اشنای اویم
که چنین به دوستم نزدیک و عاشق اویم
چشمهایم را شستم و دیدم که چرا ؟
که چرا دوست را باید زیر باران دید؟
یا که زیر باران باید گل کاشت؟
من پرسیدم از ان کودک..که
خانه دوست کجاست ؟
کودکی که بالای درخت کاجی بود
و جوجه ها در جیبش پنهان بودند....
من به بادبادکی که ترکید نخندیدم
من دیدم که نارون شاخه ای را به زاغی هدیه داد...
اونوشته بود که بره ای در تاریکی روشن بود
بره ای که بیاید و علف خستگیش را بخورد....
او گفت همت کنید اگر خداوند هنوز در خانه شماست
یا که عکس تنهاییش در حوض افتاده است
او قایقی ساخت و من انجا بودم
وقتی که خفته ها را بیدار میکرد من بیدار بودم
اوکه قایقش را به اب انداخت و از ما دو.ر شد...
اما لحظه ای قبل شنیدم که باز قایقی میسازد ...
شایدم روزی آنقدر با .. دوستم نزدیک شدم
به مثابه بارانی که به زلال چشمه اش ببارم
و یا آبی که به پای سپیدارش روان شوم
و یاشاید مانند نان خشکی که در جوال درویش....
ویا بازهم بجوشم در روستایش بمانند چشمه ای
تا ببینند انهایی که "آب را گل کردند"....
من ترک هستم و کاشانی نیستم ..پنجره ام را خواهم گشود
و اگر شهرم رابیابم بازهم همسایه امم را خواهم دید
اقتباس اشعار از "اب،از سبز به سبز،پشت دریاها ،پیغام ماهی"
سهراب سپهری
تقدیم به دوست داران شعر و ادب"لهجه بجنوردی"
شاعر "سوسن قاسم آبادی"
هدف ماندگاری واژه های اصیل ترکی است .طبق معمول لازم است این جمله هم نوشته شودکه هرگونه برداشت باذکرنام وبلاگ یاصاحب وبلاگ مجازاست