"  او وقتنگ   چاقالره   "

آته مز   قدیم ده   بیر        حاکمه  ده

انه یم   شیرین دیل و او حاکمه یاخنه ده

چاقاله  مهربان  و سبز و نقد  پاکه دلن

انه یو و آته یه چن  نه عشقنن  ایلردلن

تا ایشی وورده اته... قارشه یه گئدردلن

النه ایپردلن     گئز استن ده   قویر دلن

انه  ننگ حرمته نه   یادمده ده بیلردی چوخ

"یو " دمسدی بئز اونه دیله مزم یوخیده یوخ

نقدر آبی یه دی.. بیر گین تکن       ایشقه  دی

باجه  قارداش بئزه دی که بیر بره  عاشقه   دی

ائوه مز  کنده ای بیر بخاری نن  تموزه  ده

چراغه لمپایه ده  اما دئرنگ      اولدوز ده

سفره مز بهی یه ده ایری تکن      آچقه ده

اگرم  ایچنده بیر "چری "،پنیر ،  قاتقه  ده

روزگار   گیلرده  یو         خوش  دیله نن

دنیانه ساتن آلرده بزچن       بوش جووه نن

"قوروتو " سیزمه، دو  راغ      کبابه   ده

نفتنگ  ایسه   سن دئرنگ       گلابه   ده

لمپا و      چراغ طوری      ایو ده یه  ده

لمپانگ     پزه فقط              پلته یه ده

شاه چراغ"چراغ توری"      همیشه مست

الکله تیکنسیده  ایچرده   یا   اولرده  پست

بو همه پرده یو   فرش و       گیزگی نه

قویدلن   بزی چن و            یمان گینه

قویدلن    اما ، اگر ،         بو شرط  لره

بئر دلن خوری مزه             بو درد لره

بو همه تجمله    بئز ائزمز        قوجاقلدی   

بیر بئره دنیا یه چن    های چاله یه ایته لدی   

خوش لقه براخدی بئز             جیوه لره

ارخه ائدی نمه چن               بهی لره

ابریشم کئنه سه                  پیتاوه  دیه  

انه  وآته مزنگ نصیحته         یاوه   دیه   

سبز قالنگ  آته  اگر            دنیا دینگ

گئر مسنگ پیس لق             انم فرشته ینگ

گه بوگین پیس چاقالردن           اولمسی

 

انه و آته مزه هئچ یرده        یکه قویمسی

پشت دلن ، پناه دلن          که بیر دم و بیر آه دلن

داغ دلن ، صبور دلن         که آسمان ، که نور دلن

ترجمه  فارسی

پدر م بسیار حاکم بود

مادر  هم شیرین زبان و به او نزدیک بود

بچه ها هم مهربان و سبز بسیار پاک بودند

و چقدر عاشقانه برای پدر و مادر خود میمردند

به محض در زدن پدر به استقبالش می شتافتند

دستهایش را میبوسیدند و  برچشم می گذاشتند

برای مادر هم احترام بسیاری    قائل بودیم

هیچوقت  برای خواسته هایش نه نمی آوردیم    

ما چقدر آبی بودیم  و مانند خورشید روشن

خواهر و برادر هایمان را عاشقانه دوست داشتیم

خانه ما با یک بخاری هیزمی مانند تابستان گرم میشد

چراغمان "لامپا "بود  ولی مانند ستاره روشنایی داشت

سفره هامان مانند قلبمان باز و همیشه گسترده بود

اگرچه در سفره هامان فقط نان و پنیر و ماست داشتیم

روزگار با خوشزبانی به ما لبخند میزد

و با جیب خالی دنیا را برای مان خریداری مینمود

قوروتو ،ماست محلی برای ما به مثابه کبابی بود لذتبخش

و بوی نفت در مشام ما بمانند گلابی بود خوشبو و معطر

روشنای منزل ما لامپا و چراغ طوری بود

چراغ طوری که با ریختن الکل روشن میشد

همیشه مست بود و اگر الکل نداشت یا خاموش بود و یا کم نور

و اینهمه پرده ، فرش و آیینه هارا"کنایه از تجملات "

برایمان به یادگار گذاشتند و روزهای بدبختی را ...

برای ما اما و اگر و شرط  گذاشتند

و اینهمه درد بخوردمان دادند

اینهمه تجملات را خود به آغوش کشیدیم و

برای رسیدن به مادیات یکدگر را به ورطه نابودی میکشانیم

خوشی هایمان را به جوها سپردیم

و نمیدانم چرا به بزرگترها پشت کردیم!!

ابریشم کهنه شدنی نیست

و نصیحتهای بزرگان حرف های پیش پا افتاده ای نیست

سبز بمانی پدری که در قید حیاتی

و روزگارت خوش مادری که  به فرشته میمانی

بیائید  امروز جزو بچه های بی مسئولیت نباشیم

و پدر و مادرمان را هیچوقت تنها نگذاریم

آنها پشت و پناه   ما هستند

بمانند کوهی استوار و با صبر و قرارند

آسمان هستند و نور...

  " شاعر لهجه پرداز ترک " قاسم آبادی

روز خانواده  تهنیت    سبز باشید