قالب وبلاگ


ادبيات ترکي خراسان شمالي
شعرونثرترکي بجنوردي 

http://www.folder98.com/images/01259172177933247942.jpg

 

گین که چخنده    ایشی له  آچلدلن  کوچه یه 

 

ائو ایه سه تورده یو بیر سلام  بئرده  ائرته یه 

 

قوشنه له تام یوواره ده  بوقدی بوگین یقسه لن 

 

ائولردن و تابیر قازان «سمنه » بیشرسه لن 

 

مله مزنگ رسمه یده  سمنه    پایلاش سلن  

 

هر ائوه بیر بایده گنم هفت سینه چن بئرسه لن

 

دررده لن بوقدی لره یوورده لن   پاکیزه 

 

سالرده لن خلته یه  تاپشررده لن  کریزه 

 

نئچه سانه سووه اونه یوورده شو شاصنم 

 

سررده آغ قمیس ده یو قویرده گین ده انم   

  

پندق بئررده بوقدی یو تیاره ده   دئیماقه 

 

وقته اولوده گئدسه لن گنم   دیوئی آلماقه 

 

دئیردلن بوقدی لرنگ پندقه نه دیوئی ده 

 

قویرده لن لئینچه نه مجمه لره  ایلئی ده 

 

نئچه سانه قوجاق اودن  تیاره ده قراق ده 

 

بهی قازان هنگویه نن قویرده لن اجاق ده 

 

بیرمه بیر گئدردلن کمی چه له یاخن گنم قازانه 

 

ائرته اوباشدن کله کل بلاشدرردلن که تا اذانه 

 

بو بیر دفه نوبته نن قئزله بلاشدرردلن قلفته 

 

نیت لره شاید بو که تاپسلن تئز  او   جفته 

 

هرکم گلرده قازانه یاخن گئری نیته نه ائدسیده 

 

 سنجاقه یم قازان لرنگ پالچقه نه  سانج سیده 

 

بیر خط اوخیئرده شعرنه اوبیر سننگ نوبته 

 

ال به ال  اوکفگیره یو قشنگه ده     سنته  

 

شو بانه یه هم انه له     گئرردلن قئزلره 

 

شیرین اولرده سمنه شیرین تویئنگ سئزلره 

 

خدای بئررده حاجته گئزه یولده      قالوده 

 

قوشنه مزنگ اوغله سوا اجباری دن گلوده 

 

یا آچلرده بخته او قئز که بخته یاتوده  

  

نئچه سانه قئزم گنم بیردن ائره گئدوده 

 

ایدیش ایاقه یقده لن  تاپشردلن    گنجه یه    

 

ایشق لقه ائرگندی یو بوین بئرمدی گئجه یه 

 

اسفند که گلده  عیده بئز گئتررئی 

 

یواره نن های    سمنه بیشررئی    

 

شو بانه یه ایری له یم یاخن اولر بیر بره 

 

قدیم لره دیرلترئی   باش وررئی ائولره 

 

ترجمه فارسی 

 

سمنو پزون 

 

آفتاب که طلوع کرد  درها به سمت کوچه باز شد 

 

صاحبخانه بلند شد وسلامی به صبح داد 

 

امروز همسایه ها با همکاری یکدیگر گندم را از منازل جمع میکردند 

 

تا دیگ سمنو را بار بگذارند 

 

در محله ما رسم بر این بود که سمنو بپزند و پخش کنند 

 

و برای سفره هفت سین اهالی به هریک ظرفی از سمنو بدهند 

 

گندم ها را میچیدند و  میشستند 

 

به این شکل که داخل کیسه هایی میریختند  وگاه برای شستن به کاریز میبردند 

 

با چند آب گندم ها را شاصنم خانم میشست 

 

و مادرم روی پارچه ای سفید که معمولن ازجنس قمیس بود پهن میکرد 

 

بعد از جوانه زدن گندمها برای کوبیدن آماده بود 

 

جوانه ها را داخل ها ونهایی از جنس چوب می کوبیدند 

 

و جوانه هایی را که کوبیده شده و شیره داده بود در داخل مجمعه و لگنها میریختند 

 

دیگ بزرگی را روی اجاق می گذاشتند 

 

و چند بغل  هیزم در نزدیکی اجاق قرار می دادند 

 

وقتی که دیگ در حال جوشیدن بود یکی یکی به آن نزدیک میشدند 

 

و از اذان صبح تا اذان مغرب مشغول هم زدن دیگ بودند 

 

به نوبت دخترها به دیگ نزدیک میشدند هم میزدند و نیت میکردند 

 

شاید حاجتشان این بود که جفتی اختیار کنند 

 

هرکسی به دیگ نزدیک میشد نیت میکرد هم میزد  

 

و بعد سنجاقی را در گلی که بدور دیگ مالیده شده بود فرو میبرد 

 

یک خط شعر محلی میخواند و بعد نوبت نفر بعد میرسید 

 

کفگیر داخل دیگ دست به دست میگشت  و چه سنت زیبایی بود 

 

بهانه ای میشد که مادران دختر ها را ببینند 

 

هم سمنو شیرین میشد شیرینتر از آن صحبتهای مراسم عروسی  که در پیش بود 

 

همیشه حاجت دل های پاک روا میشد  

 

مادری که نیت کرده بود پسرش از سربازی بر گردد 

 

یا بخت دخترها باز میشد و چند تا یی باهم عروس میشدند«دخترهایی که به اصطلاح  

 

بختشان خوابیده بود» 

 

سمنو را پختند و ظرف و ظروف را دوباره با اشکاف ها  سپردند 

 

اما روشنی آموختیم و به شب تسلیم نشدیم 

 

ماه اسفند رسید  عید را هم خواهیم آورد 

 

و باز با همکاری یکدیگر سمنو خواهیم پخت 

 

و این سنت را بهانه ایی خواهیم کرد برای دور هم  بودن  

 

و بهانه ای خواهد شد برای نزدیکی دلهایمان به یکدیگر 

 

و باز سنتهای قدیمی را احیا خواهیم کرد و 

 

 باز سری به خانه های یکدیگر خواهیم زد

 

 

 

 

 

http://www.folder98.com/images/52101496651512251894.jpg

 

[ سه شنبه دوازدهم اسفند ۱۳۹۳ ] [ 17:22 ] [ همشهري ]
آشدم    آقشقنه بلوت آسمان ده   چشوده 

یاقماقه چن اوگین بیرازاویم نازه  دیشوده 

 

بهی  کیچی چله  بوگین بق بندنه باغلوده  

 

 

اسفند یئتشده بهارم     بوگین سوا گلوده  

 

اسفند همیشه   یئره   قئینترده  

 

داغه داشه   او ایسه  ترپترده  

 

  یرقانه نه دئشیه نه  اوگین انم  تئکرده  

 http://www.folder98.com/images/88344250563329796937.jpg

قونده لره حواله ده  حلاج گنم ووررده  

    

 بیر پره نه    تاپشررده   شاجویه   

 

 جای جوله یم چولیرده اوچئرشویه   

 

 یوون لره  یوورده  یو  سه خرده   

 

قوشنه لرنگ رئجه سنده سرررده   

   

بیر چادره باغلیوده  او بئله نه  

 

 اذان دن او صردآبادنگ یولنه 

 
 

 بلند آغاج له تیر  توتوده کنجه     او قراقه  

 

 بو باش او باشه  دام ده که  ساخله سلن دیاقه  

 

 سرررده او قالی نه یو گورانه ی نن ووررده  

 

یئده سانه قوشنه یه چن   که دولخه   گئدرده  

 

کوباراوچرک رخت لره که تئکودلن او تش ده «تشت ده»  

 

یاتوده لا جورده یو   که سرسه لن   گینش ده  

 

 تنابی ننگ نوبته صاندق خانه دن     سوره یده  

 

مطبخننگ ایدیش لره ائن که گین نن اورده یده 

 

تنابی مز پرده لره  تورتور و    یا غمیس دن  

 

  اورته سه آیره رنگه ده  گل گلی یو پاتیس دن 

 

 پرده لره  رمانه نن    باغلیردلن    نه ساده  

 

نه قرو فر باره دیو        نه قهر و تر افاده  

 

یادم ده ده رنگنگ ایسه چخمسده او ائو لردن  

 

ذله لقه ذله ائدوده      انم او    ایش لردن  

  

 قوشلرده شیرینی و رنگنگ ایسه اوگنجه ده  

  

 قفلوده لن گنجه نه یوآچار رف ده دولچه ده   

 

 

حسرته مز عیدنگ گینه که آچسلن گنجه نه  

  

 

قله سلن ترش آبنبات  قندی  نقل  کلچه نه  

   

 رنگه برنگ دئوره لره دولدرسلن اوقاب له   

 

نان تاتارو پنجره ای     باقلوا له قطاب له   

 

گیزگی نه که قویرده لن قرآنه نن سفره ده 

 

بیر کاسه سوسبزی و شیرین سمنه اورتده  

    

بوی چکوده بوقدیه مز قرمز   ساتین دورنده  

 

سارم ساق وسرکه یو بیرآلمه اوننگ  ایچنده  

  

 انه دیلمه «ساعت داخل اولرده»   او قدیم ده

   

های گرس وگرس ایریه مزگئزله یده تقویم ده 

 

یادنگ ده ده کوشلره مز  نه تق تق  ائدرده  

 

 یقلردی  که تا انه مز پاشنه له کوش آلرده 

 

نه بیر نه اکه نه ایچه    آلته سانه کئنه یه  

 

 ائرته یه چن انم فقط دیمه سنه    تیکرده    

 

یادنگ ده ده دامنه مز توره یده  بیر قرش  

 

ژپون تیکوده آستنه ائدرده های خش وخش 

 

 باشه مزنگ ایری سنه وروده  او  رمانه  

  

 ایز سانه ایریده  گنم   قویودی بئز ارمانه  

 

 توپه ووررده لن سسه تا  بئزه چن  گلرده  

 

 عید اولوده  آته مز گممه مزه      ائپرده  

 

 ذوقه مز   او دسلافه ده بهی لردن آلردی 

 

کیزه ای او دخل مزه  سانیردی وسالردی 

 

خرده یده جرنگ جرنگ ائدرده یول گئدنده  

 

یاپشدرودم ائزه مه   اویاق لق ده  یاتن ده 

 

سانه دی او خرده لره         دنیا نه ساتن آلدی 

  

باغشله دی چاغلقنگ بیر توکنه اگر اونه بایدردی  

 

 

ترجمه فارسی 

 

عید دارد نزدیک میشود 

 

پنجره را گشودم ابرهای آسمان بغض کرده بودند 

 

انگار برای باریدن ناز میکردند 

 

چله بزرگ و کوچک کم کم بار و بندیل بسته بودند 

 

ماه اسفند  از راه رسیده بود و بهارهم امروز و فردا می رسید 

 

همیشه ماه اسفند ماه جوشش بود 

 

ماهی که کوهها و دشتها را هم تکانی میداد 

 

در این ماه مادرم لحاف و تشک را میشکافت  

 

و پنبه ها را به پنبه زن یا حلاج میسپرد تا پنبه ها را بزند 

 

بعضی  ها را به جوی آبی میسپرد تا شسته شود 

 

رختخوابها را تا کرده در رختخواب پیچی می پیچید 

 

لباسهایی که باید شسته میشد میشست و میچلاند 

 

و روی بند خانه همسایه پهن میکرد 

 

چادر نمازی به کمرش می بست 

  

و از اذان صبح راه صد رآبادر را پیش میگرفت(1) 

 

 تیر چوبی را میاوردند و در گوشه ای از حیاط قرار میدادند 

 

به طوری که  دو طرفش روی دو بام قرار میگرفت  

 

 که بتواند سنگینی قالی را تحمل کند  

 

قالی بزرگ را روی تیر چوبی پهن میکردند و با چوبدستی بزرگ  

(گورانه) بر آن میزدند(2) 

 http://www.folder98.com/images/68293066890187503730.jpg

آنقدر خاک داشت  که گرد آن تا هفت   همسایه  میرسید 

 

کوهی از لباسها را در داخل تشتی و لباسهای سفید را 

 

 در لگنی که پراز لاجورد بود خوابانده بودند(3) 

 

خانه تکانی اتاق پذیرایی برای بعد از نظافت  صندوقخانه بود 

 

ظرفهای آشپزخانه از دیروز آنجا  مانده بود 

 

پرده های اتاق پذیرایی که جنسش از پارچه توری بود 

 

 و یا گاهی از پارچه چلوارپشت دری داشت 

 

و بین پرده های توری پارچه ای گلدار از جنس پاتیس  آویزان میکردند 

 

پرده ها را چه ساده با روبانی در دوسمت میبستند 

 

ان زمانی که اینهمه تجملات و قهر و افاده نبود 

 

یادم هست که بوی رنگ تا ماهها در خانه میپیچید و میماند 

 

و مادرم که خستگی نا پذیر بود و خستگی را خسته میکرد 

 

بوی شیرینی ورنگ در  داخل کمد اتاق  بهم میامیخت 

 

کمدی که درش را قفل زده بودند  

 

و کلیدش داخل پارچی روی طاقچه اتاق بود 

 

حسرت مان رو زعیدی که درآن کمد باز میشد 

 

و منتظر میماندیم تا آبنبات ترشها و قندی و نقل و کلوچه ها را بچینند 

 

بشقابهای رنگارنگ و دیسهای زیبای قدیمی را پرکنند از

 

شیرینی های دست پخت مادرم 

 

 « نان تاتار و نان پنجره و باقلوا و قطاب...» 

 

آیینه و قرآنی که روی سفره گذاشته بودند 

 

کاسه آبی وسبزه و سمنوی شیرینی وسط سفره  قرار داشت 

 

گندمی که قد کشیده بود وسبز شده بود 

 

 و با پارچه ساتن قرمزی به دورش پیچیده تزیین شده بود 

 http://www.folder98.com/images/40743834208508612379.jpg

سیر و سرکه و سیبی بر روی سفره... 

 

در قدیم تحویل سال نو را به زبان ترکی »داخل شدن ساعت » میگفتند 

 

و دلهای ما که برای تحویل سال نو 

 

 بی قرار در سینه می تپید و چشممان به تقویم بود 

 

یادت هست که کفشهایمان تق تق صدا می داد 

 

چقدر میگریستیم تا مادر برایمان کفش پاشنه بلند بخرد 

 

نه یکی نه دوتا نه سه تا شش تا پیرهن را 

 

 تا صبح  برایشان دکمه میدوخت 

 

یادت هست پایین دامن مان یک وجب تورداشت 

 

و زیر آن ژپونی دوخته شده بود 

 

 که موقع راه رفتن خش خش صدا می کرد(4) 

 

روبانی که به موهای بافته شده مان زده بود 

 

و صدها نفر را آرزو بدل میکردیم!!  

 

یادت هست تحویل سال را با زدن تو پ اعلام میکردند 

 

و صدای آن تا به منزل ما میامد. 

 

 عید میشد و پدر بر گونه هایمان بوسه میزد

 

تمام شادی ما گرفتن عیدی از دست بزرگترها بود 

 

قلکی از جنس سفال یا کوزه داشتیم  

 

که عیدی ها را شمرده داخل آن میرختیم 

 

تمامش پول خرد بود و موقع راه رفتن جرینگ جرینگ صدا میکرد 

 

اورا به بغل میفشردم در بیداری و خواب از خودم جدایش نمیکردم 

 

پولهای خرد را شمردیم و دنیا را خریداری کردیم 

 

اما همه دنیا را به تار موی کودکیم میبخشم  

 

اگر که دنیا یم را هم باخته باشم! 

 

(1)صردآباد=صدر آباد 

 

  باغی بزرگ که آب فراوانی ازداخل آن میگذشت 

 

درانتهای خیابان منبع آب فعلی قرارداشت 

 

(2)گورانه = چوبی دسته کوتاه و کلفت 

 

(3)لاجور ویا لاجورد=ماده ای آبی رنگ که به صورت پودر بود 

 

و با آب مخلوط کرده ملافه هارا با آن رنگ میکردند 

 

 رنگ آبی ملایمی داشت 

 

(4)ژیپون یا ژپن پارچه آهارداری 

 

 که برای ایست زیبای لباس زیر ان پوشیده میشد 

 

و معمولن پارچه های آستری را 

 

 با محلول آب و« ژلاتین یا نشاسته »آهاردار میکردند 

 

                                                       

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

[ شنبه دوم اسفند ۱۳۹۳ ] [ 15:17 ] [ همشهري ]
کاش پل ده یاسله گل بئرسیده لن  

 

ریشه سه قروده     جان توت سیده لن  

 

کاش گنم پر پره له      گیل سی ده لن  

 

یا گئدن له ینگه دن       گلسی  ده لن  

 

کاش قئیت سی ده      بو ساعت دالیه  

 

 یا که دورسیده زمان         بیر ثانیه  

 

 

کاش آغرمسده           انم ایاق لره    

 

 

اون ده یاتسیده           گنم چاغالره  

 

 

انگمه که گئنگه ده        کئنی   گنم   

 

 

ال ده تیکسن اونه        دارائدسن انم  

 

ائوه نه دیزه چوخارتسیده       ائزه

   

ذوق ائدرده       چرقد آلسیده قئزه  

 

بازاره  گئزله سیده        ایاقه نه   

 

تزه کوش گیدر سیده       بالاسنه  

 

باخسیده گیزگیه  بیر گین ینگه دن  

 

 

توزلره آرت سیده     بوساقه دن  

 

 

بوقدیه اوغر له سیده   قمری دن  

 

 

بقچه نه بوشات سیده که پرتی دن  

 

 

خده ننگ باشنه   او   پرتی لره چوله سیده  

 

 

موطبخنگ ایدشه نه گنم که حوضه تئکسیده

   

مارضاننگ النه  بئرسیده   او گورا نه نه

 

 

دیزه تئکسیده گنم  بق بنده صاندق خانه نه  

 

  

کاش آتم اولمسیده         او قاب ده که  

 

 

عمره نه یازمسیده         حباب ده که 

     

 

تزه ایل ده گنه بیردن که        گئری

    

 

آته گلده دوره نه های          یئقلئی  

 

 

گئدی و بیرمه بیر     دستلاف  آلئی

   

 

تلسئی که ائدمسن         داله  قالئی  

 

 

باجه له چاغا اولئی    های قووه لئی  

 

 

بیر بره حوال ده یو      گنم قاچئی

 

 

یخئلی های کوشلرنگ  تورپاقه نه

  

 

تف له یو  دئرسئی مزنن  آرتئی  

 

 

کاش بی بی م بوهاره نن گئیرسیده  

 

 

مهربان ایریه        پندق آچسیده  

 

 

کاش اولرده بغضه یم  یاز سیده لن  

   

 

 

 

آرزوله قاپیه          گل سیده لن   

 

 

 

کاشگا کر کره له دیل   آچ سیده لن  

 

 

لاله ننگ قولاغنه      دئسی ده لن  

  

 

 

بو ایری دارخده      که بهاره چن   

 

 

 

کاش مونه شق شقه له دویسی ده لن 

 

http://www.folder98.com/images/51667762016750498229.jpg

 

ترجمه   

  

 

دریغ و افسوس

 

کاش در باغچه  یاسها گل میکردند 

 

ریشه ها خشک ولی جان میگرفتند 

 

کاش  بازهم پروانه ها میخندیدند 

 

ویا رفته ها برمیگشتند! 

 

کاش ساعتها به عقب برمیگشتند 

 

و یا زمان اندکی متوقف میشد 

 

کاش پاهای مادرم درد نمیکرد 

 

و میتوانستیم روی پاهایش دوباره بخوابیم 

 

یا پیرهنم را که به تنم گشاد شده بود 

 

مادر در دست میدوخت و برایم تنگ میکرد 

 

کاش دوباره خودش میتوانست خانه تکانی کند 

 

و یا وقتی دخترش روسری نویی برایش میخرد...دوباره شاد شود 

 

کاش با پاهایش  مسافتی را در بازار  طی کند 

 

و یا برای فرزندش کفش نویی بخرد 

 

کاش دوباره در آیینه خود را بنگرد 

 

و یا گرد از پادری خانه بروبد 

 

کاش گندم از قمری ها بدزدد« برای سبزه سبز کردن» 

 

و یا بقچه هایش رااز  پارچه ها  ی بدردنخور خالی کند 

 

سر چوب خدنگی پارچه ای بپیچد« برای کشیدن به درو دیوار» 

 

 ظرفهای آشپزخانه را درون حوض خالی کند  

 

چوب بدست «مارضا »بدهد...برای تکاندن فرشها 

 

و یا  رختخواب پیچ صندوقخانه را ...خانه تکانی کند 

 

کاش پدرم اسیر قاب عکسی نبود 

 

و عمرش را روی حبابی ننوشته بود 

 

در سال نو به یکباره  اورا می دیدیم 

 

می آمد و باز به دورش جمع می شدیم 

 

می رفتیم و یکی یکی از او عیدی می گرفتیم 

 

و عجله داشتیم که نکند عقب بما نیم 

 

و یا کاش باز خواهرها کودک می شدیم 

 

بدنبال هم در حیاط می دویدیم 

 

بزمین می خوردیم  

 و خاک کفشهایمان را آب دهان می زدیم و با آرنج  پاک میکردیم  

 

کاش مادر بزرگم در بهارمی رویید  

 

و قلب پاکش جوانه می زد 

 

کاش میشد بغض ها را بنویسند 

 

یا آرزوهایمان...خود به در خانه میآمد«محقق میشد» 

 

کاش قاصدک ها زبان باز می کردند 

 

و به گوش لاله ها نجوا میکردند 

 

که من دلم بهار می خواهد 

 

و این را شقایق ها هم میفهمیدند 

 

«تقدیم به مادرم که بیماری فراموشی او 

 

 باعث  فراموشی شادی هایمان شده است» 

                                                               قاسم آبادی

 

 

 

[ چهارشنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 12:27 ] [ همشهري ]
دفترمه گئتردم و یازم گنم ایریمنگ سئزه نه 

 

 باخدم چاغا اولده رم     باغله دم او گئزمه 

 

شمال منه ائرترده  یو     ال انه مه بئرودم 

 

شئول کئتل کوچه یو پای وه پای کوشه گیودم 

 

کوشه مزنگ شاید پینه سه    باره ده قدیم ده   

  

گین لره مز بوهاره ده      یازلرده تقویم ده 

 

کاگیل لرنگ ایسه یه ده     دفتر کاهی مزده 

 

گاهیل لرنگ پوسته یه ده بیر کاسه چایه مزده 

 

مدرسه هانه؟کلاسه نئرده ده یو؟    اونیمکت  

 

پلوه پله هم کلاسیم     طلعت و یا که شوکت 

 

الفباننگ  او باغه که     نه سبزه ده همیشه 

  

خط به خط او اناره     که یاخن اولرده دیشه  

 

کئنه ینگ نگ اوته قالده جانمه    نئرده ینگ؟  

 

ریزعلی شاید که سن ام مننگ تکن یکه یئنگ 

  

عمرمزنگ قطاره گئده  ملم ام      نئرده ده؟ 

 

بلند قئچرسنن باشمه که قئزهوشنگ هایرده ده؟ 

 

مکاره ده تلکه          بیلردم پنیره قاچر تر 

 

بیلمسدم او زاغمه یم      اوجاخه دن ایچر تر 

   

کم خط وورر          اونن سوره مشقه مه 

 

کم تخته یه یاپشته رر    ائیره بویره نقشه مه 

 

کاشگا اوگین له         گنه گلسیده لن 

 

یکه ایری له           گنه گیلسیده لن 

 

http://www.folder98.com/images/77867808017065519756.jpg

 

ترجمه  

 

حرف های دلم

 
 

دفترم را گشودم تا حرف های دلم را بنویسم 

 

دیدم که کودک شده ام باز چشمهایم را بستم 

 

باد مرا باخود می برد و دستم در دست های مادرم گذاشتم 

 

در کوچه هایی که فراز و نشیب فراوان داشت 

 

 و من کفش های لنگه به لنگه به پا داشتم 

 

شاید که در قدیم گاه کفشهای مان وصله پینه داشت 

 

اما روزهای مان در تقویم بهاری ثبت می شد   

 

گرچه کوچه ها سنگفرش بود اما باز می دویدیم 

 

درحالی که چشم هایمان از شادی برق می زد  می خندیدیم 

 

دفتر های کاهی مان که بوی کاه گل می داد 

 

و استکان چایی مان که گاه پوسته هلی داخلش افتاده بود 

 

  مدرسه من کلاس من   آن نیمکت من کجاست ؟ 

 

همکلاسی پهلو دستی من طلعت و شوکت ؟ 

 

آن باغ الفبایی  که همیشه و همیشه سبز بود 

 

و خط به خط اناری که به دندان نزدیک می شد 

 

آتش پیرهنت به جانم افتاده ست کجایی؟ 

 

ریزعلی شاید که امروز تو هم مثل من تنهایی 

 

قطار عمرمان گذشت معلم من کجاست؟ 

 

که بر سرم فریاد بزند« دختر امروز حواست کجاست؟» 

 

روباه  مکار بود م دانستم پنیرم را می رباید 

 

اما نم یدانستم زاغم را از روی شاخه درخت پر خواهد داد 

 

دیگر بعد از او چه کسی مشقم را خط خواهد زد؟

 

یا نقاشی کج و معوجم را بر روی تخته  کلاس خواهد کوبید؟ 

 

ای کاش آن روزها  دوباره بر می گشتند 

 

و کاش دل های تنها دوباره می خندیدند  

 

 http://www.folder98.com/images/35428501400322643164.jpg

[ جمعه هفدهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 12:58 ] [ همشهري ]

کتاب ایرمنگ سئزلره

 

http://ups.night-skin.com/up-93-10/www.jpg

 

امیدوارم به زودی باروانه بازارشدن کتابم (کتاب ایرمنگ سئزلره)بتوانم

 

دینم رابه زبان مادریم اداکنم .

 

[ شنبه یازدهم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 12:7 ] [ همشهري ]

گل گئیرن قش

 

اوقش ده که گینش گینه    نه مهربان سپوده 

 

درخت لرنگ جاخه لره مخملی رخت گیوده  

 

اوقش ده که سوخه ده یو  ایری له قئزه نوده  

 

قش دئیله ده       گلبته نگ گل لره آچلوده  

 

کوف لیودنگ و سن نفسنگ بهاره یئندروده  

 

اوقش ده که بیردن کئیه  بنفشه بوی چکوده  

 

چشمی وروده غارلره اولنگ ده  ائره توده  

 

یاغش یاغرده یو  بلوت بغضه نه سندروده  

 

قئش دئیله ده      قزلر گله ایاقنگه ائپوده  

 

کوف لیودنگ وسن نفسنگ بهاره یئندروده  

 

او قش ده که قناری له     قرنقدن قاچوده 

 

اوقش ده که پر پره له    دورنگه تو لنوده  

 

اوقش ده که  بلبل لرنگ     تویه گنم اولوده  

 

قئش دئیله ده هوب هوبه له آسمان ده اوینوده 

 

کوف لیودنگ و سن نفسنگ بهاره یئندروده   

 

اوقش ده که انم گنم     بوقدیه سبز ائدوده 

 

عید کمن   گیزگی لرنگ   توزه نه  آرتوده 

 

قش دئیله ده  باغله تمام کئنیه   تزه لوده 

 

کف لیودنگ و سن نفسنگ بهاره یئندروده

 

او قش ده که کفی کفه  یئرلره چات له توده  

 

ساره گل ولاله گله      چاغونه های گیلوده  

 

سنبل و یاس و یاسمن که    ایسنه ساچوده  

 

سن یو خه دنگ گنم بهار بهانه نگه توتوده  

 http://ups.night-skin.com/up-93-10/108024-103.jpg

 

ترجمه    

 

زمستانی که گل روییده بود

 

در زمستانی که آفتاب چه زیبا نور افشانی می کرد  

 

و درختان جامه مخملی به تن کرده بودند  

 

در زمستان سردی که دل ها مان گرم بود  

 

آن سال زمستان نبود که گلبوته ها به گل نشسته بودند  

 

که «ها»کرده بودید و با نفس تان بهار زودرس شده بود  

 

زمستانی که به یک باره بنفشه قد کشیده بود  

 

و چشمک زنان برف دشت ها را آب کرده بود  

 

باران می بارید و ابرها بغض شان را شکسته بودند  

 

آن سال زمستان نبود که شقایق ها به پایت بوسه زده بودند 

 

که «ها »کرده بودید و با نفس تان بهار زودرس شده بود  

 

زمستانی که قناری ها از سیاهی رسته بودند  

 

زمستانی که پر وانه ها به دورت می چرخیدند  

 

زمستانی که عروسی بلبلان بود  

 

زمستان نبود که قمری ها در آسمان رقصان بودند 

 

که «ها »کرده بودید و با نفس تان بهار زودرس شده بود  

 

در زمستانی که مادرم گندم سبز کرده بود  

 

 و همچون عید غبار از آیینه ها زدوده بود  

 

زمستان نبود که باغ ها لباس نو برتن کرده بودند  

 

 که «ها» کرده بودید و با نفس تان بهار زودرس شده بود 

 

زمستانی که سرمای شدید زمین ها را ترکانده بود  

 

گل های زرد و لاله ها به این سرما می خندیدند  

 

و گل های سنبل و یاس و یاسمن عطر خود را پاشیده بودند  

 

«شما که نبودید... بهار بهانه نبودنتان را میگرفت»

 

پنجم بهمن 93 

 

 سی و ششمین بهار انقلاب تهنیت

 

[ یکشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 20:7 ] [ همشهري ]

او مله یه    سوسپدم

 

 

ائرته که توردم ائپدم او دروازه نه قبله ده  

 

  

 

 

 

 

سو سپدم و سپردم و توز  قویمدم مله ده 

 

پاکیزه اولده      گیزگی او  کوچه مز 

 

باخدم دیشوده کنجه       او دولچه مز  

 

 گئتردم او خوش خوش  چخدم کوچه یه 

 

گئزم دیشده        عبدالله بی غصه یه  

  

 شاخله پلو ساترده او           مله یه  

 

اوکنج ده یو      اوخشیرده بیر المه یه   

 

 قراقنده بساط ائدوده     قرباننگ اته سه   

   

اوتروده دئشئی چه ده یان قویوده کلته سه   

 

سیب زمینی نعنا یو دوز باشلوده او ائرته سه 

 

ذله گلرده ایش دن و      طیاره ده لقمه سه 

 

بوبیر کوچه             باشنه که توتوده 

 

مدی کیچی گاری    یه نن        دروده   

 

زلبیاننگ فاله نه    اومله یه     ائرگتوده 

 

 سئنرده تئز-    حقه یه نن اینه نه باتروده  

 

یازم گنم  تئجان دن و قاتق دن 

  

کئپی بوقن تخمه دن و یایق دن  

 

ائرته به ائرته  مسکه نه پنیره  

 ساترده یو   توخ ائدرده فقیره   

 

کربلایی قدرت ته ده آته مزنگ رفیقه 

 

او مله ننگ کاسبه باشه   آشاقه نجیبه  

 

ممد آقا  که آبنبات     ساترده   

 

بیر مله یم کامه  شیرین اولرده  

   

 پاتیله    که دولئیه ده   همیشه  

  

نبات لره اوخشیئرده بیر گیمیشه   

 

احمد آقا زهره اوبیر   قوشنه مز  

 

دیکانه نه گئدماق بئزنگ ایشه مز 

 

ال چکرده چراغ طوری پرمسه فارسنکه یه  

 
 

دیره ائدرده         لمپانه قوته ده گئجه یه  

  

اوقبله ده عباس قاضی روضه خان  

 

که مله ده رئیسه ده     بیر زمان   

 

 محرمنگ اوله     که اولرده 

 

 یرمه سانه ائو ملانه   گئزرده   

 

اوراست قولم سرابنگ حمام لره  

 

 بیر بره      یوله بارده دام لره 

   

 سروده لن      فیته لره قبله ده  

 

جامه دارم   ایزالوده  کئلگه ده 

   

 فرنه ساترده  کوچه نگ باشنده  

 

دار کوچه که  حمامه ده آقزنده   

 

هئل کله یو فرنه نه خوش گلرده  

    سوخ دیمه یوهرکم که ائنسررده   

 

زنانه حمام و گنم بقچه وباغله کوچه 

 
 

روشوه دان و  ایاق داشه    لئینچه 

 

اوده نه نن        یاخوده گلخنده نه  

 

 ائرته اوباشدن   کله کل  شو غنچه   

 

قرنقه دالان     انمنگ مله سه  

 

  طلوه کادان ایشقه ده کوچه سه  

 
 

گو وره ننگ    اینی لره  آلشئقه  

 
 

یخل ماق و اولوش له ی و پالچقه   

 

اوکوچه ده انم        بهی اولوده  

 

قرنقه  دالان لرنده       قاچوده  

 
 

کم بغلنگ   دیکانه  که داره ده

 

هرنمه ایستیردی   اونده باره ده   

 

آلردی یو     دئیردی که یاز حسابه  

 

 چوب خطه مز دولیئده کم گدرده جوابه  

 

تویه مز    او کم بغلنگ   پاکته   

 

خئرم خئرم چئینه ماقنگ    لذته  

 
 

او قارشه سه  ممی صنم مله سه  

 
 

گل کشه یو حلیم لرنگ  قلیه سه  

 

ایزه گیله گن   ممی کاکل آیه ده  

 

بجنورده بیر قبله یو خیر خوا یده  

 

 شو کوچه ده  تاتاری کارخانه سه  

 

جاجی حسن شاید   برقنگ آته سه 

   

 اکه ساعت اوتیرده    برق باره ده    

 

 اونن سوره فانوس له   یوواره ده  

 
 

نئچه سانه مله نه      من گئزندم  

 

 سبزله میدان ده   بیراز  اوتردم  

 

کروانسره   تیمچه له یو بازارچه

  

 دیکان دیکان    آچقه ده   گئدنچه   

 

توپنگ ایاقه    هایره یو  مدرسه؟   

 

 یئتشدررده منه       مشقه درسه   

 

 درشگه که جعفر    اونه سوررده  

 

او قمچه که     های آتنه ووررده  

 

 یاد اولسن او    جعفردن واوگین له  

 

 ورق له ده        دنیا مزه شیرین له  

 

 مدرسه منگ قوشنه سه او شوخ کشه  

   

کلوه قرو-کاغاذی قیف   بوش ایچه  

 

اکه قران قنفیت        بئزه بئررده  

 

 سالرده بیر     قیفه یو نخ چولیئرده 

  

 گا که گلردم    ائوه من      گئچنده 

 

رحمانقلی گوجه یه           یئتشنده  

 

بیر قران او سقئجه نن         گیلردم  

 

پیاده   پر پره کمن           ایچردم  

  

  خاور محله  قناته            کریزه  

 

لاجور و پاف         انه له    تمیزه  

 

یوورده لن رخت لره او       کریز ده  

 

 سررده لن رئجه ده      سوخ  اودیزده   

 

 اکه سانه غلامحسن         او توش ده  

 

ظئره یاخن            اتروده گینش ده  

 

بهی سلام بئررده          او کیچی یه  

   

مله مزم            قاچرده او ایشی یه  

 

 دیکاننگ ایشی سه که     خدایه آچلرده  

 

 مهنانی ننگ دیزلقه نه  بلودله یم دویئرده  

 

 تیت له کوچه که      داره ده کوچه سه  

 

 چغوره ده       ارخه اوننگ اورته سه  

  

ایاسه ده  هم ظئره         هم ائرته سه  

 

 بلند ده  کوچه لرنگ        سئرچه سه   

 

 شئط قله خان        بالغ اوننگ ایچنده 

  

زلاله ده         شوشه دئرنگ تئین ده  

 

 قلی خاننگ شطه  یده       او وخت ده 

 

تاریخه نه          قازوده لن درخت ده 

   

 او جفت چنار ملته یه           ده ایاقه  

 

یا اورده یا            اوسینما   قراقه   

 

 قدیم ده که          مله لره   سو سپدم 

 

ایری لره    ملته یه چن     چاپرت دم

  

کئنه کن نگ     شماله نه     که میندم 

 

ائرته یده    خیالن نن          قورتندم 

 

ترجمه  

 

صبح زود که از خواب بیدار شدم برخاک دروازه قبله بوسه زدم   

 

آب پاشیدم و جارو کردم و غباری در کوچه نگذاشتم  

 

کوچه مان بمانندآئینه ای تمیز شد  

 

 ظرف شیر را دیدم که در گوشه ای افتاده بود    

 

برداشتم و ارام آرام به طرف کوچه راه افتادم  

 

سر کوچه که رسیدم چشمم به "عبدالله بی غصه "افتاد 

 

که نشسته بود و "شاخله پلو "میفروخت   

 

و در گوشه ای نشسته بود و به سیبی میماند  

 

کنار او" پدر قربان" بساط کرده  بود 

 

روی تشکچه ای نشسته بود و کلاهش را یک وری گذاشته بود 

 

با پختن سیب زمینی و نعناع و نمک صبحش را شروع کرده بود 

 

خسته ها از راه میرسیدند و لقمه شان مهیا بو د  

 

 سر کوچه بعدی را گاری" مدی" گرفته بود  

 

او که فال زولبیا را به محله ما اموخته بود  

 

و با کلک و  زدن سوزنی به وسط زولبیاها انها را میشکست...  

  

 بازهم از مشکی بنویسم که همیشه داخلش ماست میریخت 

 

از ماست خیکی و ان تلمبی که داخلش ماست ریخته بودند  

 

 همیشه هر صبح کره و پنیر میفروخت  

  

 و تمام کم بضاعت ها را سیر میکرد  

 

ان مرد بزرگ "کربلایی قدرت" دوست پدرم بود 

 

کاسبی که بسیار نجیب بود     

 

 

"محمد آقایی" که آبنبات میفروخت   

 

و کام محله ای را شیرین میکرد 

 

 پاتیل او همشه پر بود  

    

و نباتهایش بمانند نقره برق میزد   

 

 

 

همسایه دیگرمان آقای احمد زهره"زهره بالون" 

 

که هر روز گذر یکی از همسایگان به مغازه اش میافتاد 

 

دستی به چراغ طوری و پریمس و فارسنکه که میزد 

 

این چراغها "لامپا " یاری گر  تاریکی شبهایمان میشد  

 

  کوچه مقابل    منزل "عباس قاضی "بود 

 http://ups.night-skin.com/up-93-10/IMG-2020.jpg

 

که در کوچه به منزله رئیسی بود 

 

ماه محرم که میشد بیست نفر بدنبال این ملا میگشتند 

 

سمت راست  این خیابان حمامهای سراب قرارداشت( مردانه و زنانه) 

 

که بامهای این دو حمام بهم راه داشتند     

 

لنگ ها را در پشت بامها رو به قبله پهن میکردند 

 

و جامه دار هم  فارغ از کار استراحتی در سایه داشت 

 

سر کوچه ای که حمام د رآن قراداشت فرنی میفروختند 

 

و با سر خیس و بعد از حمام فرنی لذت بخش بود 

 

هرکسی که سرما خورده بود و یا سرفه میکرد... 

 

حمام زنانه و بقچه و کوچه بن بستی که حمام در آن قرارداشت 

 

ظرف روشور و سنگ پا و لگن کوچکی که همراه میبردند 

 

این حمام گرمخانه ای داشت که با هیزم روشن میشد 

 

وگاه این وظیفه  خانمی 

 

 می شد که از صبح زود به این کار میپرداخت"غنچه خانم... 

 

 

باز از "قرنقه دالان مینویسم 

 

محله ای که خانه هایش معمولن طویله و کاه دان داشت و کوچه روشنی بود 

  

و گاوهایی که از چرا بر میگشتند 

 

 و در خانه ها شیرها را بعد از دوشیدن بهم قرض میدادند 

 

و گاه افتادن هایمان در گل های آن کوچه که منزل مادربزرگم بود 

 

کوچه ای که مادر م  رشد کرده بود  

 

و چقدر در دالانهای تاریک آنجا دویده بود 

 

بازهم از "کم بغل "بنویسم که مغازه تنگ وکوچکی داشت 

 

اما خوراکی های دلخواه مان آنجا پیدا میشد 

 

می خریدیم و می گفتیم که به حساب بنویسد 

 

حساب مان پر بود"چوب خط"... و چه کسی باید جوابگو میشد 

 

انروز با آن پاکت روز عروسی مان بود  

 

و لذت جویدنهای خوراکی داخل پاکت 

 

کوچه مقابل محله ای بود که "ممی صنم "انجا زندگی می کرد 

 

مردی گل و حلیمهای بسیار لذیذش 

 

"ممی کاکل"چهر های خندان داشت 

 

 

 امید بجنوردیها  و بسیار خیر بود 

 

 

در همسایگی همین محل کارخانه برق احداث شده بود 

 

که آقای "حسن تاتاری" خریداری کرده بودند 

 

و  میگفتند که اوایل بیشتر از دوساعت توان برق دادن را نداشت  

 

و دوباره فانوس ها به کمک تاریکی شب می آمدند 

 

چندین محله را گشتم 

  

تا به سبزه میدان رسیده و کمی نشستم 

 

این خیابان پر از کروانسرا و بازارچه و تیمچه بود 

 

در گذر مغازهایی در جوار هم را میدیدم که در هایشان باز بود 

 

پای توپ محله ای که مدرسه ام از آنجا بسیار دور بود 

 

اما کسی که مرا به موقع به درس و مشقم میرساند 

 

جعفر آقا بود کسی که درشگه  میراند 

 

و گاه با چوبی "قمچی " بر پشت اسب میزد(1) 

 

یاد از اون روزهایی  که جعفرها بودندو 

 

دنیای ما را آن  خاطرات شیرین  ورق می زدند 

 

از همسایه مدرسه ام آن مرد شوخ طبع مینویسم 

 

"کلبه قرو"که همیشه قیف هایی از کاغذ درست میکرد 

 

با پرداختن دوریال شکلاتی "قنفیت" به ما میفروخت (2) 

 

 داخل قیف گذاشته چند دور نخ هم دورآن می پیچید  

 

زمان برگشت به منزل از مدرسه  به رحمانقلی گوجه میرسیدم 

 

با پرداختن یک ریال ادامسی خریده  و مانند پروانه ای می پریدم 

 

به دولو محله رسیدم محله ای که کاریز و قنات های فراوانی  داشت 

 

مادرهای تمیزی که  انجا لباس میشستند 

 

و در سرمای بیرون انها را پهن میکردند 

 

در همین حدود...مغازه  به اسم "غلامحسن "قرارداشت 

 

که در حوالی ظهر 

 

 بر روی صندلی چوبی کوچکی رو به افتاب مینشستند 

 

و  همیشه شرط ادب را بجا میاوردند 

 

 که گاه کوچکتر به بزرگتر سلام می داد 

 

آقای "غلامحسن مهنانی " 

 

کاسبی که در مغازه اش رو به خدا باز میشد 

 

و حتی ابرها هم صداقت کارش را می فهمیدند ! 

 

"تیت له کوچه "که کوچه تنگی بود   

 

 

کمی گود و وسط آن جوی کوچکی قرار داشت  

 

 

 این کوچه آفتا ب گیر نبود  و کوچه ای بود پر از قصه های شنیدنی  

 

 

"شئط قله خان"   که ماهی داشت و 

 

آبش بسیار زلال  

 

 مثل این بود که کف آن جنسی از شیشه داشت 

 

در آن زمان به" شط قلی خان" معروف بود  

 

و شاید تاریخش را بر درختها ی انجا حک کرده بودند 

 

جفت چناری که محل قرار بود 

 

پسرهای محله در پای آن درخت 

 

 و یا کنار سینمایی که آنجا قرارداشت 

 

 دور هم جمع می شدند"سینما شهرزاد" 

 

محله های قدیم را که آبپاشی کردم 

 

دلها را تا به" ملته گاه" دواندم 

 

به باد" کئنه کن" که سوارشدم 

 

نزدیک صبح بود که از خیال این دیار رستم..."راحت شدم"  

 

1=قمچه یا قمچی  چند تار بافته شده از موی اسب  

 

2=قنفیت نوعی شکلات یا آبنبات چند رنگ رایج در قدیم 

 

باتشکر از خانواده های 

 

 حصاری-رجب نیا-معمارزاده-زهره بجنوردی 

 خیاط پور-آقامیر هاشمی نژاد-نوایی-خلعتی- 

ضیغمی-تاتاری-بهارلو-بهمنیار- رحمانقلی حصاری 

مهنانی -قلیچی 

  

 

 

 

 

 

 

 

[ چهارشنبه یکم بهمن ۱۳۹۳ ] [ 21:2 ] [ همشهري ]
اوگیجه که لاوه حاجی خانه  ده یو کمانچه 

  

اوگیجه  که آی توته لرده یا اولرده  اینچه 

  

اوگیجه که سوخه ده یوکرسه نه خوش گلرده 

  

چاغون ده که دیش لره مز های بیر بره دئیرده 

  

بهی انم دئیرده شیرین نقل.لالایی . سئرچه   

 

یادمه گلیه..."لاوه حاجی خانه که وورده او کمانچه" 

  

آغاجه که نئچه دفه       سیملره او چکرده  

  

بجنوردمنگ غصه سنه  او سیم لره دویئرده   

 

دنیاسنه قرنقده نه آغ          گنم چالرده 

 

ایری لره عاشق ائدرده اوت ده که یاخرده     

 

ایچقه ده     اکه گئزه ایشق لقه   گئررده

  

عاشقه ده اویم دئرنگ..آقشقه های گئزرده   

 

لاوه حاجی خانه ده یو بیر شهر و بیر کمانچه   

 

میدانه چالده ...تیم چه..... هم بازارچه   

 

چوخ چالده لن بو یوردمه   خیابانه مله سه

 

"به بی "او الدفی نن و" آبچوری" یو قوشمه سه   

 

چوخ چالده لن گئجه سنه دو تاره نن تاره نن 

   

اوخه ده لن بخشی له های بویاتی آوازه نن  

  

"پاشا زاده "ننگ تاره ده که  بو اورتده  قالدده

  

"فرهادنگ" او قوشمه سه که داغه یو داشه چالده   "استاد فرهاد باغچقی" 

   

بوگین فقط "عیسی "       یه بئز گئون  یئی   

 

 "ولی نژاد"قالد ده که دوتاره ی نن ایشار یئی  

  

موسیقی  یه مقامی نه     براخمسئی قوجاقلئی   

سجله مز ...تاریخ مزده  قارداشم  گه ساخلئی   

 

ترجمه فارسی 

 

"لاوه حاجی خان"پسر حاجی خان    ...کمانچه نواز نابینای شهرم(دهه چهل تاپنجاه)

 

شبی که لاوه حاجی خان بود و کمانچه اش  

 

شبی که ماه باریک میشد و گاهی میگرفت 

   

شب سردی که گرمای کرسی بسیار لذت بخش بود 

 

بسیار سرد که دندانهایمان از سرما بهم میخورد  

  

مادر بزرگم که  از قدیم و قصه های شیرین و یا لالایی میگفت 

 

لاوه حاجی خان را بیاد میاوردم...نوازنده نابینای کمانچه را  

 

چند بار که چوبش را روی سیمهای کمانچه میکشید  

 

فکر میکردی که آن سیمها هم درد شهرم بجنورد را درک میکرد  

   

دنیایش را در تاریکی چشمانش چه روشن میدید  

  

و دلهای عاشق را آتش میزد 

    

با دوچشمان کم سوی خود بدنبال روشنی بود 

    

و شاید اوهم عاشق ...که پنجر ه ای را انگار می جست 

   

شهر ما یک نوازنده بیشتر نداشت که اوهم "لاوه حاجی خان "بود (1)   

 

مینواخت تمام بازار و تیم چه و بازارچه ها را..... 

  

بسیار نوازنده ها آمدند و در محله ها بجنوردم را نواختند   

 

"به بی " با دایره زدن "آبچوری " با نواختن قوشمه(2)  

 

بسیاری شبهایش را با تار و دوتار نواختند  

   

بسیار بخشی هایی که بو یاتی و آواز ش را خواندند   

 

میبینم که امروز از"مرحوم  پاشازاده "فقط نامی بر جا مانده است 

 

و فقط فرهاد باغچقی ست  که تمام کوه ها و دشتهای شهرم را نواخت 

 

امروز فقط  به هنر " استادعیسی  قلی پور"مفتخریم  

  

با دوتار "استاد حسین  ولی نژاد" میدرخشیم   

  

بیایید موسیقی مقامی مان را در آغوش بگیریم   

  

برادرم ...این هویت و فرهنگما ن ست ...پاس بداریمش 

   

(1)= لاوه جای خان ..نام نوازنده که لاوه به زبان کرمانجی (همان پسر است  )

 

(2)=مرحوم به بی و آبچوری از نووازندگان دف و قوشمه  

  

[ دوشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۳ ] [ 15:20 ] [ همشهري ]
کوف له دی وشوشه لرنگ قرو ونه آرت دی

 

گیزگیه باخدی   چاغایه ئی گنم چاغالق ائدی   

 

 آقشقه دن باخدی دیزه گئردی که غار یاغوده  

   

پای وه پای اوجیرچکمه نه گئزدی وتاکه تاپدی  

 

رخته مزه          های ایست و آستله  گیدی  

  

 

قورخنجه که  های انه دن  خپکه  دیزه باخدی  

 

اکه قرئش  غار یاغوده      اوتروده حوال ده  

 

 

قاشدی گنم ایوانه یو     خدایه چن  قوی چکدی  

 

  

برفو گلوده ائرته دن         دام لره  سییررده  

 

 

کلته نه چکدی باشه یو  کوچه یه چن  که قاشدی 

 

   

چاغردی اورده مله نه     رفق لره   قچئردی

  

 

یرمه سانه چاغا چوغه  دوره مزه   که یئقدی   

 

 کوچه ده که غارلره   اوزحمته   یومالت دی   

 

بیربره قئسدی زوره نن بهی گله  قئیرت دی 

  

 

الجی یه مز یر تقه ده   بئرماقه مز     یخلده   

 

 

آقزه مزنگ حوره سنه بئردی و های قئزت دی  

  

 بهی یه اولده جانه یو کله سنه    دیزالت دی   

 

 

بیر کلته قویدی باشنه   گم لرنه  های ائپدی  

 

  

برنه نه بیر بهی کشیر.اکه ذغال   گئزنده  

 

 

قولاغنگ دیوه نه چن آ قزه نه گئنگ قئیرت دی 

  

 

نئچه سانه دیمه گنم   گئریده نیم تنه ی چن   

 

 

پایلاشدی و هر بیر مزبیر دیمه یم قوپارتدی 

   

 

شاله مه که چوله دم او  آدم برفی  بوینه نه 

  

 

او گیلده یو بئزگیلدی و بوش یئرنگزکئف ائدی 

   

 

 

اونن سوره...قوشنه مزنگ دالانه نه سوتئکدی 

  

  

 

گئدی و گلدی تا اونه   شوشه کمن   سر ائدی 

  

  

 

 شئوه ده قیژه لانده یو سووشگاننگ      آخره  

 

  

یولچه یئخلده... یاره یه چولدی  کئنه پئرت دی 

 

   

جان نن ایراق من و فرشته قوشنه مز اوگیجه  

  

 

 قزدر مه دن تیته ردی    چاغونه  بانه ائدی 

  

 

کاشگا چاغا قالردی یوگیزگی له راست دئمسده 

 

 

اوگین له که گئچرد دی واو توک له که آغارت دی 

 

 http://ups.night-skin.com/up-93-10/azadnegar-news-154521-1344337060-94794-In.jpg

ترجمه فارسی  

 

 

ها کردیم و غبار یخ را از شیشه پنجره   زدودیم 

    

 به آیینه نگریستیم....هنوز کودک بودیم و کودکی کردیم  

  

 از پنجره که به بیرون نگاه کردیم..دیدیم که برف باریده بود  

 

 

 بدنبال چکمه های پلاستیکی لنگه به لنگه خودمان گشتیم تا پیدایش  

 

کردیم  

 

لباس هایمان را روی هم...روی هم  پوشیدیم   

  

 

 و بخاطر ترس از مادر یواشکی به بیرون نگاه کردیم  

  

 

  دو وجب برف بر زمین نشسته بود  

  

 با خواهرم به طرف ایوان دویده و فریادی از شادی کشیدیم 

    

 

 مردی از صبح زود آمده بود و برفها را پارو میکرد 

   

 کلاه ها را بر سر کشیده و تا به کوچه دویدیم  

    

 

 آنجا تمام دختران محله ودوستانمان را صدا زدیم    

 

 و بیش از بیست بچه دورمان جمع شدند   

  

 

 به زور برفها را روی زمین غلتانده و گلوله بزرگی درست کردیم  

  

 

 دستکش هایمان سوراخ بود و انگشتان یخ زده را    

 

باحرارت دهان گرم میکردیم 

     

 

 گلوله بزرگ  

   

 

 

   تن     ادم   برفی مان شد   

 

 

 کلاهی بر سرش گذاشته و لپهایش را بوسیدیم  

 

هویج بزرگی جایگزین بینی اش  

  

 

 

 و با دو تکه ذغال دوچشم برایش کشیدیم   

 

  

و دهانی بزرگ از بناگوش در رفته برایش درست کردیم  

 

چند عددتکمه که  میبایست جایگزین کت باشد نیاز داشتیم  

 

که بین هم تقسیم کرده و هریک تکمه ای از لباسمان کندیم  

 

 شال گردنم را که به دور گردن آدم برفی پیچیدم 

  

  او خندید و ما خندیدیم و جای شما خالی بسیار لذت بخش بود 

  

 بعداز آن راهرو خانه همسایه را  آب پاشیدیم   

 

 رفتیم و آمدیم تا بلاخره   کف راهرو مانند شیشه سر شد   

 

 چون شیب بود و انجا بسیار لیز...  و ما هم سر سره بازی   

 

 

 میکردیم...سرانجامش   

 

 

تمام کسانی که ا آنجا عبور کردند...زمین خوردند  

 

 

 و ما به زخمهایشان هی پارچه پیچیدیم  

 

  

 دور از جانتان آنشب من و فرشته دختر همسایه ...تب شدیدی  

 

داشتیم   

 

 که روز سرد برفی را بهانه قرار دادیم    

 

  

 "کاشکی همیشه آینه ها راست نمیگفتندو  کودک میماندیم"   

 

    

 افسوس از   روزهای گذشته و موهایی که بمانند برف سپیدکردیم!  

 

http://ups.night-skin.com/up-93-10/17586.jpg

                                                                  سوسن قاسم ابادی  

                                

 

 

[ شنبه بیستم دی ۱۳۹۳ ] [ 15:0 ] [ همشهري ]
غار یاغرده          پلته پلته              کوچه ده 

 

بئله باغله کده یم    قل قله ده           قابله مه ده  

 

بخاره کنده ای ...  های هلو       چکرده اورتده  

 

ساده لق حاکمه ده       او   ائوده یو  او سفره ده  

 

"کئچه یو ....         زرکه تو یو...شو ساره یاغ  

 

یا گنم خنکه چئری سیزمه یو  یا شو ترش دراغ  

 

نخود و کیشمیش و قوز                  ائتئ  مزه  

  

پنیر و سبزی و سنگئی چئری ام    خورئی مزه  

  

غارله یم کوبار       او            کوچه ساره یه  

 

یا که دام نن   سییئروده                      قاپه یه 

   

اویان و بویا نه که                      یئر یوخه ده  

 

سیفه ننگ اورته سه یم             چوخ سوخه ده 

 

سو وه شردی    هر و هر         گیلردی      که 

 

قیژی لانده        نمه ده             ایچردی     که  

   

یا قسردی غارلره                    بیر بره     بئز 

 

تا وورئی کله یه یو                   باشه یو    گئز 

  

گا گئرردی بیره ننگ               کوشه     دیشی  

 

جرراوه      یرتقه ده                ریفی      ریفی  

 

بئز که گیلمسدی اونه                      تمام بیره 

 

دنیا مز       ایشقه ده                     آ غ و دیره   

 

گئنسه مز ده    بارده                      یاخشه ایری 

 

ائرگه نودی یوخله قه                   گئری دیزئی  

 

بو همه تجملات                            نئرده یه ده  

 

 ائولرنگ اسبابه یم شو        بایده یو دئوره یه ده  

 

بیر بهی مجمه                       قویرده اورته ده 

 

بارو یوخ آزو چوخ ام                   شو سفره ده  

   

برکت چوخه ده ها                          خدای لقه 

 

ندارم گئرمسده                     هئچ وقت آج لقه 

 

نمه فایده بازاره                          ساتن آلئی   

 

بیر بئره گئرنده                   های ارخه ائدی 

  

"حیفه ده او غارلره سییئردی یو ......." 

   

"حیفه ده ساده لقه    ایتردی   یو........"  

  

"حیفه ده او غارله که عرره ده لن      " 

   

حیفه ده  ایری له که      یاره ده لن     "   

 

شایدم  پیس بنده یئی     خدایه چن؟  

    

گنه گلدم....بالا...له            گنم شو الله یاره چن  

 

ترجمه فارسی 

 

سر خوردن.....لیزخوردن    

 

 

  

برف بشدت در کوچه میبارید 

 

کدو هم روی چراغ سه فتیله  درحال جوشیدن بود 

 

ساد گی در   آن   منزل   و آن سفره   حاکم بود  

  

کاچی....و روغن حیوانی  

   

یا بازهم نان خانگی و ماست خشک و ماست ترش 

 

نخود و کشمش و گردویی....که به دامن مان ریخته بودند    

 

و باز نان سنگک و پنیر که بخوردمان میدادند

 

و برفهای روی هم تلنبار شده  به سمت کوچه  

 

و یا پارو شده به سمت در 

  

دوطرف برفهای انبوه که راهی برای رفتن نبود 

 

و تونل ایجاد شده که راه عبور بسیار سرد مینمود   

 

سر میخوردیم و با صدای بلند میخندیدیم 

 

این سر خوردن نبود که بیشتر از روی شوق به پرواز ی می ماند 

 

یا برفها را بهم میفشردیم 

 

وگلوله ای درست میکردیم برای زدن به سرو چشم یکدیگر 

 

گاهی میدیدم که کفش دوستمان سوراخست 

 

جورابش پاره و نخ نما شده است    

 

هیچگاه از روی تمسخر بهم نخندیدیم   

  

دنیایمان روشن و سپید و زنده بود  

    

دلهای پاکی در سینه داشتیم    

   

یادگرفته بودیم که با نداشته هایمان بسازیم 

 

اینهمه تجملات در زندگیها حاکم نبود    

 

وسایل زندگی چند کاسه و بشقاب بود   

  

سینی بزرگی   وسط سفره میگذاشتند  

 

وهم از همان سینی غذا میخوردند... دار و ندار و کم و زیاد همان بود که در سفره بود 

  

به خدا قسم برکت.....فراوان بود   

 

ندارها ها هیچوقت شکم گرسنه نبودند 

 

 

 فایده ای دارد اگر بازار را خریداری کنیم  

 

و با دیدن یکدیگر پشت بهم.....بی تفاوت بگذریم ؟ 

 

"دریغ از برفهایی که پارو کردیم... 

 

افسوس از گم کردن انهمه سادگی 

 

افسوس از برفهایی که اب شد ...."پاکی ها 

 

افسوس برای دلهایی که زخمی شدند 

 

شاید هم بنده شاکری برای خداوند نیستیم !! 

 

اما عزیزانم آمدم  برای اینکه به شما بگویم "خداوند یاورتان" 

                                                                   سوسن قاسم ابادی

  

 

 

http://ups.night-skin.com/up-93-09/21.jpg

[ دوشنبه هشتم دی ۱۳۹۳ ] [ 15:21 ] [ همشهري ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

هدف ماندگاری واژه های اصیل ترکی است .طبق معمول لازم است این جمله هم نوشته شودکه هرگونه برداشت باذکرنام وبلاگ یاصاحب وبلاگ مجازاست
امکانات سایت

آی پی رایانه شما :

Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت