قالب وبلاگ


ادبيات ترکي خراسان شمالي
شعرونثرترکي بجنوردي 
        

"چله ننگ گیجه سه"  

 

http://ups.night-skin.com/up-93-09/634283831511875490.jpg

 

آی           قشه نن        قشنگ  یووار ائدوده    

 

خزان بلند کئنه ینه          یلدایه         گیدروده    

 

جای جولنه یقوده یو               کئنه کنه گئدوده    

 

چاغونه ده او دیزده که          گابیر ایشی دئیوده   

 

سه پلته ای یانئرده یو             چغندرم  بیشوده   

 

دروازه ننگ لایه نه که       بی بی م آچق قویوده   

 

چاغالری چن اوگیجه         گئزه    یولده قالوده

 

کرسه سننگ استنده او         بیر ترمه نه سروده    

  

منقاله ننگ  ایچن ده یم         ذغاله     تاشتروده   

 

رف ده که لمپالره    های     نفت تئکوده    یاخوده   

 

گل قرمزی قوری ده    که    دارچین چایه  دم  لوده    

 

نئچه سانه پیاله نه           بیرمه بیر         سانوده    

 

کیشمیش و قوز انجیره نن   اوجام لره         سالوده  

 

دنه ائدوده     نارلره                 نقد که آه چکوده      

 

بیر دنه قرپوزه                 گنم کادان ده قایم ائدوده     

 

کلا داری ایزم لره              قند نخه یه      دیزوده      

 

چله یه چن           دوپوشه ده میزان   هونگ ائدوده   

 

غربول چله حوال سنه           سو چایه ی نن یوووده     

 

زحمته نن       آبی کیچی        حوضه نه دول دروده   

 

نئچه سانه     شمعدانی یم              پاشوره ده قلوده  

 

گلاب سپوده                  عطره تا خدایه چن گئدوده  

 

بهی یه ده     چله کمن                     گل بی بی م   

 

اوگین نمه      بهی اوننگ             ایریه داره خوده ؟  

 

هر ایل گئزه یول ده یده        بئز گئدی  

  

کرسه سننگ   دورنده   های  اوتره ئی    

 

سئرچه دئسن         چله دن و ائشه تئی    

 

او گیلسن و         بئز گیلئی و دانئشئی    

 

بلند  گیجه قسقه اولر بی بی لره یاد ائدی     

 

بهی لرنگ الرنه گئزده قویئی های ائپئی    

 

گم لرنگز      اونارلره      اوخشئسن    

 

  دعا ائدنگ       آینده ایل      بئز قالئی    

 

ترجمه فارسی   

 

 

 

چله بزرگ      شب یلدا 

 

 ماه چه زیبا با زمستان  هم پا شده بود   

  

و پاییز جامه بلندش رابرتن "یلدا" پوشانیده بود   

 

بارو بندیل خود را جمع کرده ...به کهنه کن کوچیده بود 

 

سردی هوا بیرون از خانه بیداد میکرد و گاه بر در میکوبید  

 

چراغ سه فیتله  میسوخت و لبو در حال پختن بود  

 

مادر بزرگم لنگه      در را  باز گذاشته بود   

  

انشب چشم براه بچه هایش بود    

 

بر روی کرسی پارچه ای از ترمه پهن کرده بود   

 

و در داخل منقل ذغالها را افروخته بود   

 

چراغ لامپا ها را نفت ریخته و رو شن شان کرده بود  

 

در داخل قوری گل قرمزی  چای دارچین دم کرده بود 

    

و چندین فنجان چای را شمرده   

 

کشمش و مغز گردو و انجیر درداخل ظر فها ریخته بود  

 


انارها را دانه کرده....وچقدر آه کشیده بود   

   

  هندوانه ای در داخل انبار کاه از قبل پنهان کرد ه

 

و انگورهای کلا داری را به بند کشیده بود"در اصطلاح بجنوردی

 

...هونگ کردن  یا آونگ کردن  

 

 و از فصل پاییز آنها را در انباری بالا   آویزانشان کرده بود    

 

 

حیاط به اندازه غربیلش را با آب چاه شسته بود    

 

 با زحمت فراوان حوض  آبی کوچکش را پر ازکرده  

  

و چند گلدان گل شمعدانی در اطراف حوض چیده بود   

 

عطر گلابی که پاشیده بود تا به خدا رفته بود  

 

مادر بزرگم به بزرگی "چله بزرگ بود"     

 

نمیدانم چرا اونروز دل بزرگش ...غم داشت یا "دلتنگ بود   

  

 

هرسال چشم براه ما بود که به منزلش برویم  

     

دور کرسی کوچکش بنشینیم   

  

قصه از یلدا بگوید و بشنویم       

 

او بخندد و مابخندیم و صحبت کنیم       

این شب بلند "شب یلدا " کوتاه شود اگر یادی از مادر بزرگها مان بکنیم   

 

دست های بزرگترها را بر چشم نهاده و بوسه بزنیم 

 

"لپ هایتان به قرمزی انار شب یلدا  

   

"دعا گویمان باشید ...تا سال دیگر در جمع شما....بمانیم  

  

کهنه کن= بجنورد قدیم 

 

 

 

یلدا مبارک  

 

             سوسن قاسم آبادی

 

[ شنبه بیست و نهم آذر 1393 ] [ 17:33 ] [ همشهري ]
اوترردی    کورسه ننگ دورنده بئز     سئرچه یه چن  

  

ناز بالش    قویر ده لن             او دئرسینده نمه چن؟  

  

   چوخ قویردی احترام             آته مزه او وخت ده که    

 

 اوتررده      آته مز   گا         او آغاج له تخت ده که    

 

 افدو وه لئین_ گئترماقه                  من ام پایمه ده  

 

 ائیئلردم که یوور ال ایزنه                      جانمه ده    

 

 بیره مز حو له   بئرردی                النه که   قورتر   

  

ال چکرده باشمه یاده                    ایریمه     ترپتر   

 

 نیم تنه یا پالتووه  انم                   بئررده      النه      

 

 قشده یم  رئس شالنه               مکم چولئیرده بئلنه  

 

 کوش لره جفت ده ده                   او     بوساقه ده    

 

ناز بالشته بی ائیه                قالدده صاندق خانه ده    

 

بی بی مزائرگت ده            یو بیر       پند ده    ده   

 

 اته سئز له   همیشه    شیرین شیرین   که قند ده ده    

 

 بئز که بیلدی قدر نه               گنم که ارخه ائده یو     

 

 های باخئردی یولنه             گئردی که یکه گئده او   

 

 کرسه یو-سئرچه سه یو _     قش گینه نه من یازرم    

 

 آتمه     قدیم لره      سئزدئنگ       که نئردن تاپرم 

 

  

ترجمه فارسی   

برای گوش کردن به قصه های پدرم دور کرسی می نشستیم  

نمیدانم بالشی که زیر آرنجش می گذاشتند به چه دلیل بود  

فقط می دانم که پدرها بسیار حرمت داشتند  

که گاه روی تختی از جنس چوب می نشستند 

 

همیشه آوردن افتابه لگن برای شستن دست هایش سهم من بود  

خم می شدم آب می ریختم تا دست و رویش را می شست 

 

وخواهر دیگری که حوله ای به طرفش با احترام دراز می کرد  

پدر هم باکشیدن دست نوازشی ازما تشکر می کرد...که یادش دلم را می لرزاند  

دادن پالتو  و کت به دست پدرم کار مادر بود  

و در زمستان سرد شالی از جنس پشم به کمرش می بست  

 

کفش هایش را جلو در اتاق جفت می کردیم  

من بنازم ناز بالشتت را که کنار صندوقخانه....مانده است  

مادر بزرگ همیشه احترام گذاشتن را به ما آموزش می داد  

و البته حرف های  پدری "ضرب المثل "ها همیشه چون قند شیرین است  

ما که قدر دان پدر بودیم   و باز هم پشت به ما کرد و رفت 

  

وهمیشه چشم در راهش ..که چه تنها سفر کرد 

 

بسیار از کرسی _ و قصه  و روزهای زمستانی   سخن خواهم گفت  

 

اما پدر را و روزهای شیرین قدیم را شما بگویید....از کجا پیدا کنم؟  

 بیاد پدرم  

 سوسن قاسم آبادی

 

  

 

 

 

 

[ چهارشنبه نوزدهم آذر 1393 ] [ 11:36 ] [ همشهري ]
بجنوردی شهرداره مزه              دئیری خدای قوته 

 

ترک دیل ده یو و غیرت له ده       منگ سانه ده همته 

 

شهرداره مز کاری ده یو            خیر ده اوننگ  نیته 

 

ساغ اولسن بو ایرانه مز           ساغ راغ اوننگ دولته 

 

آباد ائده ده شهره مز               گئجه سه گیندز کمن 

 

قدرنه بئز چوخ بیلرئی             دیز ده اوننگ خدمته 

 

بجنوردمزالدوز کمن                بیر آسمان    هیبته 

 

قوجاق قوجاق تارخ اولر             بو مهربان    ملته  

 

 

............... 

به شهردار  بجنوردیمان گفتیم "الله قوت..خسته نباشید 

 

ترک زبانست و غیور و همتش  والاست "هزارتا 

 

شهردارمان کار بلداست و همیشه نیتش خیرست 

 

جاویدان بماند ایران مان....جاوید تر ملت غیورش 

 

شهردار شهرمان را آباد کرده است و شبش به مثابه روز روشن است 

 

قدر شناسش هستیم زیرا خدمتش صادقانه است 

 

بجنوردمان همانند ستاره ایست و هیبتش سر به آسمان گذاشته است 

 

مردم مهربان شهرم      بغل بغل تاریخ خواهد شد   

 

النگئز آغرمئسن عزیز قارداشم "آقای روح الله براتیان" 

 

                                                                قاسم آبادی 

[ چهارشنبه دوازدهم آذر 1393 ] [ 18:30 ] [ همشهري ]
او گیجه که.... میزانه ده آسمانم   گیلرده   

  

الدوز له یم چشمی وورن بلوده ناز ساترده 

 

اوگیجه که منگ سانه گل  دیزودلن تسبیه 

 

اوگیجه که ائرته یه چن آتم دعا اوخیرده 

 

اوگیجه که انم سسه  خدایه چن  گئدرده 

 

قرنقه ده یاش گئزه نن  خدایه نه گئزرده 

 

گلدم و    یقلماقه نن   بو دنیا ده اوتردم   

 

اوگیجه دن شیرین یوخه گئزلرنه گئتردم 

  

ترجمه فارسی  

 

شبی که متولد شدم

 

آن شبی   که در پاییز..... آسمان هم میخندید 

 

ستارگان چشمک زنان به ابرها....ناز میفروختند 

 

ان شبی که هزاران گل به نخ تسبیح رج شده بود 

 

ان شبی که پدرم تسبیح به دست دعا میخواند 

 

آن شبی که ناله های مادرم گاه تا به عرش خدا میرسید 

 

و در تاریکی با چشمانی اشکبا رخدایش را صدا میزد 

 

آمدم گریه کنان و وسط این دنیا نشستم 

 

و از آن شب به بعد خوابهای شیرینی به چشمهایشان اوردم  

 

...............................................

 

" پرسید   شمع چند سالگیت را فوت میکنی 

 

.....به انقراض 54  سالگیم   میاندیشم"                      

                                                  سوسن

[ پنجشنبه ششم آذر 1393 ] [ 10:26 ] [ همشهري ]
بیره باره ده .....   بیره یوخه ده  

 

خدای دن غیرز   هئچکم یوخه ده   

............................  

ایریه مز قزه یه ده      

 

اگر که دیز چوخ سوخه ده    

 

نقل دئدنگ انم     قولاغ آسردی   

 

قشنگه ده..  کرسه ده که یاتردی   

 

قززه یه ده بوخاره مز    نفته نن   

 

کئفه دی شو ال ده تیکن رخته نن    

 

دئدنگ گنم شیرین شیرین سئزلره  

 

قورخددنگ او دئودن   گنم بئزلره  

 

دانشدنگ او قل قله زن   کدو دن  

 

ذوق ائدی او قلف ده که   لبو دن  

 

یا که دئدنگ حسن کچل چل گیسه  

 

همیشه سن یاخشه ائدرنگ  پیسه  

 

یا که دئدنگ قورده یوشو گئچه نه  

 

شنگول و منگول قرره او تلکه نه  

 

دانشدنگ او  اکه قوز و اکه قوز  

 

جیرانه ده بیرنه یو   او بیره بوز  

 

بیلمسدم او عرب یوله  نئیر دیده  

 

نمه انم      اکه قوزه  سانیئرده؟  

 

"   آی        شده شده شده"  

 

ایستیم گئدم           مشده  

 

مشد اولوده    آرزو  اونی چن 

 

 

نقل اولوده غصه سه  نمی چن؟  

 

اوترترده  چاغاسنه      دیزنده  

 

دنیا سنه گئررده های    گئزنده  

 

نقل دئدنگ انم بئز  های ائشددی  

 

قشنگ ده اوگین له که گئچرددی  

 

اوگین له که دنیا   یالان دیله ده  

 

اوگین له که آتم    هنئز باره ده  

 

اوگین له که بی بی م نفس چکرده  

 

قززه ائونده سوخ له یم     ایترده  

 

نقل سنه یازر        گنم بئزی چن  

 

یاس و قرنفل انه ده ....قئزی چن  

 

نقل دانش سن م قئزم چاغانگ چن  

 

قزه قوجاقنگه بززت  بالانگ چن  

 

نوار - سی دی- نقل دئمس اونی چن  

 

دانش سن ام...یوخه ده یه گئزی چن  

 

ترجمه فارسی 

 

"گفتند و رفتند......" 

  

یکی بود یکی نبود 

 

غیراز خدا هیچکس نبود 

 

انقدر دلمان گرم بود که ...سرمای بیرون احساس نمیشد 

 

قصه گفتی مادرم و ما گوش کردیم  

 

زیبا بود شبهایی را که در کرسی میخوابیدیم 

 

خانه با بخاری نفتی گرم بود  

 

و دلخوش بودیم با لباسهای دست دوزت 

 

بازهم حرفهای شیرین که گفتی  

  

و گاه از دیو قصه ما را ترساندی 

 

از کدوی قلقله زن گفتی و  

 

چه اشتیاقی داشتیم برای لبوی داخل قابلمه رو بخاری 

 

یا که قصه حسن کچل و چهل گیس را میگفتی  

 

اصلن تو همیشه بدها را خوب ...جلوه میدادی 

 

باز از بز بز قندی و گرگ گفتی  ...از شنگول و منگول و یا از آن روباه پیر..... 

 

گاهی شعر قدیمی "اکه قوز و اکه قوز" دو گردو...... 

 

نمیدانستم این را ه عرب ....چه راهیست و چرا فقط شمارش دو گردو 

 

و باز آی شده شده.....(1) 

 

مشهد برایش آرزو شده بود...و غصه اش قصه ای 

 

بچه اش را بر روی زانو نشانده بود..و دنیا را  درصورت او میدید 

 

قصه گفتی و گوش نکرده شاید.............. شنیدیم 

 

روزهای زیبایی را گذراندیم 

 

روزهایی که دنیا اینقدر دروغ نداشت 

 

روزهایی که پدر بود ....روزهایی که مادر بزرگم نفس میکشید 

 

و در گرمای اتاقش سرما را گم میکردیم 

 

 

میدانم که این بار قصه ترا برای ما خواهد نوشت 

 

چون مادر برای دخترش به مثابه یاس و قرنفل ست 

 

"دخترم تو هم برای بچه ات قصه بگو" 

 

"و آغوش گرمت را برایش زینت ببخش " 

 

"نوار یا سی دی...برایش قصه ای را که تو میگویی نخواهند گفت" 

 

"اگر هم بگویند ...خواب به چشمانش نخواهد آمد............ 

 

(1)-= اکه قوز و اکه قوز...که آی شده شده شده سوا گئدیم مشده..ادامه همین شعر فولکلور میباشد

 

که چهل سال قبل از مادر بزرگم شنیده ام 

 

                                        سوسن قاسم ابادی 

[ دوشنبه بیست و ششم آبان 1393 ] [ 9:41 ] [ همشهري ]
یازم  او مطبخه                  من قدیم که       او حواله ده..... 

  

 

تا خرند دن که یئنرده...              ائوله تام       یوخاره ده   

  

 

بئز گئردی       که نقد مطبخه مز                     ایاسه ده    

 

 

بیچاره او انه مز       پاکیزه یو                    واسواسه ده  

  

  

بیشررده رنگ برنگ             غذالره            اجاق ده که  

  

 

اسبابه      پرمس و فارسنکه یو  یا      سه پلته له  چراغه ده  

 

   

پلو وه اجاق ده یو       کنده یه نن...               آخ نمه دئم     

 

بوی چکرده ...         ایسته آسته         دوله ساره یاغه ده   

    

بیشررده مستو وه.     قلیله آش.        یا سم سمه   

 

  

قورتو .اوجز و قابله  .ترشه تو.        گا دوقرمه    

  

دلمه له اون رنگه ده.          یخنه پلو   ارشته له    

  

یا قویرده ککلی لاینده یو...            که کیشته له     

 

گا گنم کفته یورشته آشنه یقلرده قوشنه له  

    

 

   ائودن تا کوچه باشنه    

 

بیر گینی    سیب زمینی چئری     بئررده بئزلره   

 

 

شکر ائدردی اوگینه         کم که باخرده قوزلره     

 

قشه چن قورمه سالرده .......          خلته یه    

 

 ایزاترده چایه یا سالانده ررده             دئزیه     

 

هرگینم خوره یه مزجزلاق چئری   قورمه یه ده  

  

 

یاگنم مسکه ننگ او  ترش یره   شو تورته یه ده    

 

کم باخرده اته یو برنجه             که بو قرتنه  

 

 

اولمسن لقمه وورنگ گئری که یئنگ    دنه دنه    

 

چئریم ارزانه ده    بیر تمن و       دیزی یه نن  

 

 

بی پولم   دوقررده یو یئرده قشنگ سبزی یه نن    

 

بئز چکردی قاتقه   او تخته مشک    هایئرده ده    

 

چئرینگ استنه یو  شو "زومه یم "    خاطره ده    

  

 

ترجمه فارسی  

 

از آشپزخانه.....بنویسم ...در حیاط قدیم پدریمان 

 

تا از ایوان خانه  پایین میامد.که اتاقها همه در بالا قرار داشت 

 

میدیدیم که آشپزخانه ما ....در محل نمور و تاریکی  واقع شده بود 

 

و بیچاره مادر م که بسیار وسواس بود 

 

غذا های رنگا رنگی بر روی اجاق میپخت 

 

و وسیله آشپزی اش " پریمس و فارسنکه و چراغ سه فتیله"بود 

 

و با اجاق و کنده ...پلو هایش قد میکشید 

 

و زیر و رو برنجها با رو غن حیوانی  ...خیس بود 

 

گاهی "آش ماست و آش قلیه و سوم سومه میپخت(1) 

 

وگاهی قورتو و اوجز و قابلیو تورشه تو و گاهی ...دوقرمه(2) 

 

دلمه هایش ده رنگ بود و و یا ته چین میپخت که رشته داشت 

 

و یا کبک لای برنج میگذاشت که با نوعی برگه بسیار لذیذ بود 

 

و گاهی کوفته و آش رشته میپخت که 

  

همسایه ها دور هم جمع میشدند از منزل ماتا سر کوچه...محل زندگی مان 

 

یک رو زهم با دادن نان و سیب زمینی آبپز  

 

که آنروز هم شاکر بودیم و ..کسی هوس نان و گردو هم نمیکرد 

 

برای زمستان گوشتها را قورمه کرده و داخل کیسه ای مخصوص میریخت 

 

که گاه داخل چاه آویزان می کرد یا لبه چاه میگذاشتند 

 

هر رو هم از ان قورمه میخوردیم 

 

یا کره اب شده .....با نان صبحانه ما بود 

 

انقدر فراوانی گوشت و برنج بود که.............. 

 

به گرانی .....برنج و گوشتی که در حال حاضر عرضه میشود!! 

 

نان ارزان بود و میشد مستضعفی   آبگوشت و سبزی را با لذت بخورد 

 

بیاد آن تخته مشکی که ماستی داشت و با آن ساندویجی درست میکردیم.....  

 

(1)=آش مستوه ...آش ماست       آش قلیه=آش رشته ای که با کشک و عدس و گوشت پخته میشود 

 

سو سومه..با آب زرشک خورو یا زرک محلی با آرد تفتی که با رو غن حیوانی سرخ شده بود و کمی شکر 

 

درست میشد 

 

(2)=قورتو =اشکنه یا ماست جوش که با کشک و گردو و بیان و .....درست میشود 

اوجز = با مخلوطی از آرد سرخ شده در روغن جیوانی  

و آب و تخم مرغ و سبزی خشکی به نام مرزه و فلفل طعم دار میگردد 

قابلی= تشکیل شده از گوشت قیمه شده سرخ شده در پیاز داغ و حبوباتی چون لوبیا قرمز و عدس  

و برنج ....یا همان استنبولی! 

 

غذاهای محلی رایج در قدیم شهرم................ 

 

قاسم ابادی

 

 

[ یکشنبه هجدهم آبان 1393 ] [ 9:56 ] [ همشهري ]
 

 

 

سن آسمانه اوخشیرنگ             اونیزه ننگ باشنده  

دنیا نه که    تر پترنگ             اونیزه ننگ باشنده  

ایچم که سن امامه دنگ                        دینم ده  

من که دئیرم پیغمبرنگ             او نیزه ننگ باشنده  

گا علی اکبر سننگ و گا اصغرنگ  او نیزه ننگ باشنده  

عباس سننگ شاید گئدنگ سو گئترنگ  او نیزنگ باشنده  

هر نقدم یو خاره ینگ            خدای سنه قوجاق لیئر  

کم دیئر که سن بی یاورنگ          او نیزه ننگ باشنده  

ظلم سننگ باشنگه                    بئزدن آلده  

باش سئزم  بیر عالمه که سرورنگ  او نیزه ننگ باشنده 

  

 

ترجمه فارسی 

 

تو به آسمان میمانی....بر سر ان نیزه 

 

که دنیایی را  به لرزه در میاوری....بر سر ان نیزه 

 

تو امام سوم       دین  ما هستی 

 

اما به پیغمبر میمانی به "جدت"...بر سر آن نیزه 

 

تو گاهی علی اکبر هستی و گاه علی اصغری..... 

 

نکند تو عباسی و رفته ای که آب بیا وری...بر سر آن نیزه 

 

هر چقدر م که بالاتر بروی 

 

خداوند ترا بغل خواهد گرفت   

 

که میگوید که بی یاوری         بر سر ان نیزه 

 

ظلم سر ت را از ما گرفت 

 

بدان که بدون سر..... هم عالمی را سروری  بر سر آن نیزه 

 

تاسوعا و عا شورا ی حسینی...تسلیت   تان باد 

                                                  

قاسم ابادی

  

[ یکشنبه یازدهم آبان 1393 ] [ 21:2 ] [ همشهري ]
گه .....آسمان نن قانگه پای لاشئی

 

سوسوق لقنگ   غصه سنه دانشئی

 

بو گیجه گه اکبرنگه    یاش اولئی

 

گرمئسی او آهه نه یو  داش اولئی

 

زینبنگ نگ یاشلرنه      آره تئی

 

اصغرنگه  بئنج ده های تر پت ئی

 

اوت که باشرمس آشورادن  دئسن

 

کیل سه پری باشه مزه

 

تا سنه قارداش اولئی

 

 

تا برادرت شویم....

 

بیا تا خونت را با اسمان تقسم کنیم

 

و باز غصه تشنگی را ....حرف بزنیم

 

امشب بیا برای اکبرت  اشک شویم

 

یا آه ش را نبینیم و سنگ شویم

 

بیا اشکهای زینبت را پاک کنیم

 

و گاهواره اصغرت را بجنبانیم

 

آتش که توان گفتن از آشورا را ندارد

 

بیا خاکستر بر سر بریزم تا برادریمان برایت اثبات شود

 

فرا رسیدن ماه محرم بر عزاداران"راستینش"تسلیت باد

                                                                            قاسم ابادی

[ جمعه دوم آبان 1393 ] [ 12:38 ] [ همشهري ]
میزان که گلده               باغلره سارالتر.....

 

درخت له یم          سبز رخته نه چخارتر

 

دولانه نه گنم          سالر خورجینه.....

 

میزان دئیر           آلمه لره .....قئزارتر

 

میزان که گلده            گوره نه     النده

 

درخت لره چئرپر     و های      قوزسانر

 

میزان گئچر گلر            نه تئز او قش له

 

پوستین گی یو             اجاقه کنده تاشله

 

گلر گنم ....           بخاره له کرسی له

 

یخو  وورر            پل ده که عباسی له

 

چاغون ائدر هوانه یو              یخله تر

 

آسمانه هم یئره           سوخ     چاتله تر

 

قوزپوستنه یاخر گنم   بخاره ده گل بی بی م

 

حاجی بابام کلته ی تفتی سنه  های یان  قویر

 

اونه ...تئکر بی بی م     گنم .....کرسنه

 

تندره چن               ائیره بئلی نن  چکر

 

چششر گنم             بلود له که یاغده رر

 

غاره که پلته  پلته            های یئن ده رر

 

بی بی م تئکر           بوقدی یه او یقلو یه

 

غورغه  قئیرتر        جووه مه   های تئکر

 

هلو بئرر ذغال له               او سم وره

 

تلس تلس ائرته یه چن               قئینه تر

 

کنده قویئر اجاقنگ                  ایچنده

 

پفلیئر و های اوتنه                او تئزه تر

 

میزان که گلده               بو قشم تئز گلر

 

قشم گئچر                بهار که پندق بئرر

 

ائدمسن او بهاره               بئز گئرمسی

 

 او یئرلره ..        سوسوق اولرسو گئزر

 

قدیم ده که غارلره               بئز ایتئری

 

ذغاله او سمورواوکنده یو      سوخ تاپه لر

 

ائدمسن او بهارلره                 گئرمسی

 

گئرمسی او بلبله که او جاخه ده   یاش تئکر.....

 

ترجمه فارسی

 

زمستانهای قدیم را خواهیم داشت؟

 

پاییز که از راه رسید....باغها    ر ا زرد کرد

 

درختان لباسهای سبزشان را ازتن بیرون اوردند

 

پاییز زالزالک ها را داخل خورجین ها ریخت ...یاد ایامی که زالزالک ها را در خورجینی با بار الاغ....

 

میزان که به سیبها بخورد سرختر خواهد شد

 

پاییز که برسد..چوبی بلند در دست گرفته گرد و ها را شماره میکنند...

 

پاییز میگذرد دوباره زمستان میرسد

 

پوستین برتن کن و هیزم در اتش بنه

 

بازهم بخاری و کرسی

 

بازهم یخ زدن لاله عباسی های درون باغچه

 

انقدر سرما که زمین و هوا یخ بزند

 

و اسمان و زمین را از سوز بترکاند

 

پوست های گردو را در بخاری...میریزد مادر بزرگم(۱)

 

و پدر بزرگم را ببین که کلاه پشم خود را چه یک وری گذاشته ست(۲)

 

مادربزرگ با آرد خمیر درست کرده و لگن خمیر را

 

با کمر خمیده تا نزدیک تنور میبرد

 

باز ابرها ورم میکنند که ببارند

 

برفها را و گلوله گلوله  ببارانند

 

مادربزرگ گندم ها را در تابه میریزد

 

و برایم"شور گندمک"درست کرده در جیبم میریزد(۳)

 

او اتش سماور ذغالی را بیشتر میکند

 

تا برای صبحانه   باشتاب بجوشاند

 

بازهم در بخاری هیزم می گذارد

 

فوت میکند و باز آتشش را تازه میکند

 

پاییز که رسید ...متقاعب ان زمستان در راه است

 

و زمستان میگذرد بهاری که دوباره جوانه میزند

 

نکندان برفها را دیگر نبینیم

 

که زمینها ی تشنه بدنبال ...آب در جستجو باشند

 

اگر برفهای قدیم را گم کنیم.....

 

سماور اتشی و هیزم و سرما....پیدا شدنیست

 

اما نکند که دیگر بهارانی نباشد

 

و نبینیم روزی را که بلبلی بر شاخسار با چشم گریان....بهار را نظاره گر باشد

 

(۱)=بخاری  که با پوست گردو میسوخت بمانند بخاری هیزمی بود

 

(۲)=کلاه تفتی..کلاهی بود بافته شده از پشم

 

(۳ـ)= گندم بریانک مصطلح امروز

 

سوسن قاسم ابادی

 

 

 

 

[ دوشنبه بیست و هشتم مهر 1393 ] [ 11:15 ] [ همشهري ]
بئز ادم له نمه چن..... بوقد ایراق دیشد ده رئی

 

 

بیر برنگ یخل ماقئی چن  که چاله قازت ده رئی

 

 

هایره چن؟  تا دنیاننگ آخره نه         ایاق آچق

 

 

نئره بئز گئدی؟      بوقد تلس تلس قاچت ده رئی

 

 

باجه قارداشنه داشلیه..       قارداشم باجه سنه

 

 

نمه چن غریبه لرچن     بئز قوجاق آچت ده رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی      بهی یه ده ایری یه مز

 

 

نمه چن بهی که اولدی     دار ایری تاپت ده رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی     اون سانه ایسته ماقه مز

 

 

اون سانه رفیقه ائنده       نمه یه سات  تدده رئی

 

 

بیر نه نه آز ایسترئی..بیرنه نه چوخ.اوبیر سه نه

 

 

هئچ هئچ  بلکه که بیر کورقوزه   بایده رد د رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی    یاغش کمن یاغردی یاش

 

 

نمه چن بهی لقنگ یاغشه نه بئز    یو تد ده رئی  

 

 

کاشکا بئز کیچی قالردی       که بهی ارمانه مز

 

 

کیچی لقدن بو کیچی ایری ده  های گئمت ده رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی...ایستیردی که بهی اولئی

 

 

که .....بهی اولمدی یو شو چاغا یم اولمده رئی

 

 

ترجمه فارسی

 

وقتی که بچه بودیم

 

ما انسانها چرا اینهمه از هم دور افتاده ایم

 

و برای افتادن یکدیگر چاله میکنیم

 

تا به کجا؟ تا آخر دنیا با پای برهنه

 

 

به کجا میرویم چنین شتابان و دوان؟

 

خواهر برادرش را.....و برادر خواهرش راسنگ میزند

 

چرا برای بیگانه آغوش گشو ده ایم

 

وقتی که کودک بودیم.. دلهای بزرگی داشتیم

 

چرا در بزرگی دلهای کوچکی داریم

 

وقتی کودک بودیم نهایت خواستن مان همین ده تا بود

 

در بزرگی ده تا رفیق را بچه قیمتی  ....میفروشیم

 

یکی را بینهایت دوست داریم...یکی را اصلن و آن یکی را

 

هیچ نمی خواهیم که به یک گردو ی کور میبازیمش.....

 

وقتی که کودک بودیم چشمهامان مثل باران میبارید

 

بزرگ که شدیم بغض در گلویمان خفه میشودودیگر اشکی نداریم

 

کاشکی  کودک  میماندیم و بزرگترین آرزویمان.....

 

از کودکی در دلهای کوچکمان دفن   نمیشد

 

وقتی کودک بودیم آرزو میکردیم بزرگ شویم

 

بزرگ که نشدیم .....دیگر کودک هم نیستیم

 

 

سوسن قاسم ابادی

[ سه شنبه بیست و دوم مهر 1393 ] [ 10:28 ] [ همشهري ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

هدف ماندگاری واژه های اصیل ترکی است .طبق معمول لازم است این جمله هم نوشته شودکه هرگونه برداشت باذکرنام وبلاگ یاصاحب وبلاگ مجازاست
امکانات سایت

آی پی رایانه شما :