X
تبلیغات
ادبيات ترکي خراسان شمالي

ادبيات ترکي خراسان شمالي

شعرونثرترکي بجنوردي

"علی یارنگ قارداشم "
آتم که یوخده         آتمنگ یرنده              سن قال که من  های   دولانم دورنگده

 

اوترمسن    رطوبت هئچ گز نگده              انه مزنگ   کئلگه سه یم     باشنگده

 

سبز قالنگ و بیر گل کمن همیشه             قد و بالانگه       من توتم    "گیمیشه"

 

دانش ماقنگ نن گل یاغر شیرین دیل           بوگین لره   سن چوخ گئرنگ نئچه ایل

 

آسماننگ،  کهکشاننگ ،الدوزنگ             نقد شیرین  هم شکرنگ   هم دوزنگ

 

اننگ سننگ چن     ایریه تتاشده             آته لقنگ رخته ..        سنه یاراشده

 

النگ بوگین  باجه لرنگ   باشنده             دئرم مبارک سنه           ایزیاشنگده

 

انه مزنگ    النه   توت   النگده            قدمه نه سن قویرنگ          گئزنگده

 

کپره اولده "آته مز " سن گئچنگ           قولباشه سه   بیر نردبان      تا چخنگ

 

انه مزنگ  ال لره که قرره    ده           قزه گینگ   آللن  ده        که عره ده

 

یوو ده یو های بیشر ده یو دیشر ده         من و سنه   بو یر لره             یترده

 

آتم که یوخده      بالانگه  گل سپم        سن قارداشم که            آدنگه  من دینم 

 

قارداشمنگ وجودنه      "گئونم"        تا که گئرم       آسمانه           قد چکم

 

بلند لقنگ قارداش      منه افتخار        علی سنه    ساخله سن و         الله  یار

 

"ترجمه فارسی"

 

علی    یارت برادرم

 

امروز که پدر ندارم    تو باش جانشین پدرم که من دورت بگردم

 

امید که نمی برچشمانت ننشیند    و سایه مادرم برسرت باشد

 

سبز بمانی و بمثابه گلی همیشه    که من قد و بالایت را به نقره بگیرم

 

از حرفهای تو همیشه گل میبارد شیرین زبان   الاهی که چندین سال ازین روزها راببینی

 

تو آسمانی تو کهکشانی تو ستاره ای      مگر میشود      هم شیرین باشی و هم بانمک

 

دل مادرم برایت گداخته شد             امروز لباس پدری به   تنت آراسته و زیباست

 

دستانت برسر خواهرانت باشد            و من روز پدر را تا صد سالگیت تبریک بگویم

 

دستهای مادرمان رادر دستهایت بگیر         ومیدانم قدمهایش رابر چشمهایت میگذاری

 

پدر پلی شد تا تو بگذری                   و شانه هایش همچون نردبانی که تو به اوج برسی

 

و دستهای مادرمان که پیر شد            و در روزهایی که در گرما ها ذوب شد

 

هی شست و پخت                        تا من و تو برادرم به این درجه از زندگی رسیدیم

 

حال که پدر ندارم   قد و بالایت را گل میپاشم              تو برادرم که فدای اسمت شوم

 

من به وجود برادرم افتخار میکنم             و هر زمان بادیدنش تا به آسمان قد میکشم

 

تو برادرم مرتبه بلندت موجب افتخار منست   علی ترا نگه دار باشد و خداوند یارت

 

 

"تقدیم به برادر م    حسین قاسم آبادی"

 

 

روز پدر برتمام پدران تلاشگر در عرصه کار و زندگی تهنیت باد

 

 

"شاعر   سوسن قاسم آبادی"

[ پنجشنبه دوم خرداد 1392 ] [ 15:15 ] [ همشهري ] [ ]
"شاه ولایت ده علی "
شهریار          قشنگ یازر                 همای   رحمت ده علی

 

قند دئده          سپده   شکر                نشانه ،    آیت ده علی

 

ایریم تانده         او خداینه                    "علی یه نن "

 

المه علی توتر                               که دیزه  قوت ده  علی

 

کرم نن نگینه باغشلده                           گدای او .....

 

من بیلردم    که دامر                        ابر   سخاوت ده  علی 

 

عزته نن     دئده  او                       "  بلبل ترک آذری"

 

او گیجه  جایده  یاتر                        بتون   شجاعت ده  علی

 

دینه چن   جانه قویر                        قانن  او زلال گئچر

 

قاتله     مجال بئرر                        نه بیر    شهامت ده علی

 

نمه دم  آده نه  من                       خدای دیه    بشر که یو ..

 

آسمان تکن    یاغر                       دنیای      رحمت ده علی

 

فاطمه    فاطمه ده                         علی بهی   علی ده  که

 

کوفه ده غربتنه امضا ائدر                نه بیر       قیامت ده علی

 

شهریار ایشار       ایشار                که ترک  دیلنگ چراغه سن

 

یازدنگ اونن  گئجه یه   قلم چکر           دشمن      ظلمت ده علی

 

قلمنگ     قزل یازر                       سن که علی دن یازرنگ

 

شه ملک لا فتی                                   شاه  ولایت ده علی

 

"ترجمه فارسی"

 

"شاه ولایت است علی"

 

زیبا نوشت شهریار "که علی همای رحمت است"

 

شیرین گفتار است بمانند قند... و شکر پاشید که گفت "علی نشانه و آیتی از خداوند است "

 

که دلم خدایش را توسط علی شناخت

 

دستگیرم خواهد شد که قوت زانوانم  نام علی است

 

از فضل و کرمش نگین انگشتریش را به گدا بخشید

 

میدانستم که خواهد چکید که  علی ابر رحمت است"سحاب رحمت...

 

آن بلبل ترک اذری از عزتش نوشت

 

انشب را در رختخواب  خواهدخوابید که "علی شجاعت کامل است"اشاره به در بستر بجای پیامبر خوابیدن انحضرت

 

او جانش را در راه دین گذاشت و از خونش به زلالی گذشت کرد

 

و به قاتلش امان داد  که "علی چگونه شهامتی است....بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

 

چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا

 

علی را که نه خدا است و نه بشر چه بناممش

 

که بمثابه آسمانیست و میبارد که" دنیای رحمت علی است

 

فاطمه فاطمه است و  مقام علی بزرگست

 

وقتی غربت کوفه را امضا میکند ...  علی چه قیامتی است

 

شهریارا تو بدرخش و بدرخش که چراغ ترک زبانان  هستی

 

که گفتی علیست که به بدیها قلم عفو میکشدوو دشمن تاریکیها علی است

 

شهریار تو قلمت "طلا" مینویسد که از معرفت علی نوشتی

 

"شه ملک لا فتی " که شاه ولایت علیست

 

با برداشتی آزاد از

 

شعر

 

 "علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را"استاد شهریار

 

 

سوسن قاسم آبادی

 

 

 

[ شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1392 ] [ 10:58 ] [ همشهري ] [ ]
"کیچه مزنگ قشنگ قزه شاصنم"
کیچه مزنگ     قشنگ قزه       شاصنم

 

بوگین گنم    چار کوچه دن       یا ز رم

 

قدیمی       دروا زه نگئزه        آ چرم

 

باشارمسم     آقشقه   دن         با خرم

 

"وال چادرنگ"    تا لیز یئده  باشنگ نن

 

آیه ده که     مات قالده او    ساچنگ نن

 

ساتین گلدار  اوتروده انگنگه     شا صنم

 

دینم سننگ        سلیقه نگه      من گنم

 

کئنه ینگم   قشنگه ده آبیه ده       مخملی

 

ساچنگ قره     چرقدنگ     آق گل گلی

 

نه بیر آئینگ   آینگ اون دئرد ه  ینگ سن

 

حوری ، پری ، فرشته ینگ .. کمنگ سن ؟

 

غربول چئله    ائوه         صنم ایشق ائد

 

آقشقنه   سن شو    خدای         آچق ائد

 

قالی لره       سیلت دلن      سن گئچنگ

 

بیر مله نه      بذلت دلن        تا گئرنگ 

 

کوچه مزنگ  قشنگ قزه         شاصنم  

 

ائلچه سنه             "عمه ،خله ،هم انم"

 

بوگین    صنم        چارکوچه دن یازرم

 

سننگ کمن یرمه  سانه قشنگ قزه سانیرم

 

ماه صنم و    گل پری یو          خدیجه

 

فاطمه یو    هم زری  یو       شو غنچه

 

گلابتون     ماه پری  یو            زبیده

 

دردانه یو      آیجمال  و          حدیقه

 

قمری و بلبل    شکر و            حمیده

 

که کلی و ساری گل و             بنوشه

 

مملکت     و نازکت و            حبیبه

 

کوچه مزنگ       قشنگ قزه   سن گنم

 

شاصنمنگ ،    شاصنمنگ ،     شاصنم

 

 

ترجمه فارسی

 

زیباترین دختر کوچه ما  "شاه صنم"

 

زیباترین دختر کوچه ما شاه صنم

 

امروز باز هم از "چهار کوچه " مینویسم(۱)

 

دروازه قدیمی را میگشایم

 

نتوانم از پنجره    نگاه خواهم کرد

 

زمانیکه چادر وال ا ت از سرت سر خورد و بکناری رفت(۲)

 

این ماه بود که از موهایت متحیر ماند

 

لباس ساتن که بر تنت چه زیبا نشسته بود شاه صنم

 

 دوباره سلیقه ترا تحسین میکنم

 

پیراهن تنت که آبی رنگ و مخملی بود

 

و موهایت که با روسری سفید گلدار پوشیده شده بود

 

تو چه ماهی هستی که به ماه شب چهارده میمانی

 

حوری .پری ،فرشته ای که براستی که هستی ؟

 

خانه ام را که باندازه غربال کوچک است  روشن کن

 

و پنجره ات را به خدا سوگند   باز ش بگذار...

 

قالی گسترانیده ام که تو بگذری

 

و محله ای را   آذین بسته ام که تو ببینی

 

شاه صنم تو زیباترین دختر کوچه ماهستی

 

به خواستگاریت عمه و خاله و مادرم را میفرستم

 

امروز بازهم از چهار کوچه مینویسم

 

و باز مثل تو بیست دختر زیبا   ر ا    خواهم شمرد

 

ماه صنم و گلپری و خدیجه

 

فاطمه و زری و غنچه

 

گلابتون و ماه پری و زبیده

 

دردانه و آیجمال و حدیقه

 

قمر ی و بلبل ،شکر و حمیده

 

که کلی و ساری گل و بنفشه

 

مملکت و    نزاکت و حبیبه

 

"زیباترین دختر کوچه ما که بازهم تو هستی

 

شاه   صنمی ، شاه صنمی ، شاه صنم

 

۱(چارکوچه)=نام محله قدیمی

 

۲(وال )     = نام پارچه ای نازک

 

"سوسن قاسم آبادی"

[ شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1392 ] [ 10:50 ] [ همشهري ] [ ]
"یازرم مدرسه مه"
 

بیر خیابان ،     بیر کیچه ،    مدرسه یو،   آغاج ایشی

 

انمنگ جوان لقه،         آلته یاشم    ،  بیر قئز  کیچی

 

المه توتده      منه ائرتده           اوگین    مد رسه یه

 

 اوخه ما ق  ائرگنم    و           گئزه تیکم او تخته یه

 

تخته که    قره یده       آق گژه نن           یازرد لن 

 

الف و ب،  جیم نن       ایری لره             قازردلن

 

بویم ام   قسقه یده         میزه   اوگین           یتشمدم

 

المه  گئز مده   قویدم       انمه  که              گئرمدم

 

قوجاقه   آشده             ا له               ایزاد ده که

 

ایزمه ائپده-  ائپنده           منه   یول     گئرساتده که

 

اوگینم   "بابا"نه         بخش ائدم     و یازدم   انه دن

 

دارا دن   دئده لن        و سارا و   دیکته      ینگه دن

 

اوخه دم   که آته نن       یاغش ده گلده       او   کشه

 

او"هما "  گیلن قئزه         دیشوده که      شیری  دیشه

 

برزگر بلدرچینه            قوونده         او مزرعه دن

 

دوله خئردم که گنم      چاقا آیرنده               انه د ن

 

کبری ننگ کتابه که    هئل  اولده        من غصه یه د م 

 

 

نقدر قشنگه ده             اوقته که          چاقایه    د م

 

لمپاننگ    نورنده          مشق             یازردی  که

 

اوگیجه    یوخه مزه          بیر نمره یه     ساتردی  که 

 

دفتر و کیف و کتاب                            قولبا  شمه

 

اومنه  گئری ده   تا                           تا ایز یاشمه

 

او دبستان و گلستان و گنم                     خا طر ه سه

 

او معلم  نمره یو اودیکته یو                    د  لهره  سه 

 

او کلاسه  تخته یو   گژ لرنه                   من   دینرم

 

قره یئنچه من گنم             گلستانم نن             یازرم

 

قینده   چشمه کمن               معرفته             ائرگتده

 

کیچی بیر  خدای تکن            که بنده نه           یارتده

 

بیر خیابان، بیر کیچه ، آغاج ایشی،              سوسن گنم

 

قربان  اوللم  اولره            ائپم سنه           یاخشه انم

 

ترجمه فارسی

 

"مدرسه ام را مینویسم"

 

یک خیابان ،یک کوچه ، مدرسه ای بادربی چوبی

 

مادرم که جوان بود ومن دختر شش ساله  بسیار کوچک

 

دستم را گرفت و آنروز مرا به مدرسه برد

 

تا خواندن بیاموزم و چشم برآن تخته بدوزم

 

تخته ای برنگ سیاه که باگچی سفید برآن مینوشتند

 

و الف و ب و جیم را بر قلبهامان   حک میکردند

 

آنروز بخاطر کوتاه قدی به میز نرسیدم

 

و دست برچشمهایم نهادم چون مادرم را ندیدم ..."کنایه از گریه کردن"

 

او آغوشش را گشود و دستش را دراز کرد

 

صورتم را بوسید و با بوسه هایش راه را نشانم داد

 

آنروز بابا را بخش کردم و از مادر نوشتم

 

از دارا گفتند و از سار دیکته ای دوباره....

 

خواندم که آن مرد با اسب در باران آمد

 

ا زهما دختر خنده رویی که "دندان شیریش" افتاده بود

 

زمانی که برزگر بلدرچین را از مزرعه اش بیرون میراند غصه میخوردم

 

و بغض گلویم را میفشرد که باز جدایی  فرزندی از مادرش را میبینم

 

زمانی که کتاب کبری خیس شد غصه خوردم

 

چقدر زیبا بود روزهایی که بچه بودم

 

زیر نور "چراغ لمپا" مشق مینوشتیم(۱)

 

آنشب تمام خوابمان را به نمره ای میفروختیم

 

دفتر و کیف و کتاب بر روی دوشم دارم

 

 تا رسیدن به سن صدسالگی به انها نیازمندم

 

بازهم خاطرات دبستان و گلستان و ....

 

و بازهم معلم ونمره و دلهره های دیکته نوشتن

 

فدای ان کلاس و تخته و گچ هایش بشوم

 

وتا زمان پیری از گلستانم خواهم نوشت

 

او بمانند چشمه جوشان معرفت بود که "معرفت آموخت

 

بمانند خدای کوچکی که بنده ای را خلق کرد

 

یک خیابان و کوچه  ای و دری چوبی و بازهم سوسنی...

 

که من فدای همه انها و مادر خوبم ترا میبوسم

 

"لمپا"=لامپا(چراغ نفتی رایج در آنزمان)

 

"سوسن قاسم آبادی"

 

 

[ شنبه چهاردهم اردیبهشت 1392 ] [ 15:29 ] [ همشهري ] [ ]
النگه ائپرم"به دستت بوسه میزنم
 

گنم اوللم    چاقا که        ایاق    قویم  دبستا نه

 

یا که بیر کفتر کمن        ایچم  گئدم    گلستا نه

 

کیچی بیر پر پره که         او قولباشنده  اوترم 

 

یا اولم قمری و بلبل         پر وورم  اوبوستا نه   

 

ائپم او ال لره که      قلم   اوترد ده    ا ل لره

 

قویمده یکه قالئم       قمیش تکن       نیستا نه

 

المه النده  توتده         ایزمه ال چکده   ها ی

 

اوگین ائرته" باشه نن "   قاشدم  گئدم  دبستا نه     

ترجمه فارسی

 

به دستت بوسه میزنم

 

بازهم کودکی شوم و پا در مدرسه بگذارم

 

یا بمانند کبوتری تا به گلستان پرواز کنم

 

یا بمانند پروانه ای کوچک بر شانه اش بنشینم

 

یا اینکه بمانند بلبلی تا رسیدن به بوستان پر بزنم

 

بوسه بر دستانی بزنم که برای اولین بار قلم در دستهایم گذاشت

 

و مرا بمانند نی ایی در نیستان تنها نگذاشت"کنایه از تنهایی روز اول مهر " کودکانه

 

دستم را در دستانش گرفت و دست نوازش به صورتم کشید

 

و محبتش باعث شد که  فردا صبح زود با "سر" به طرف مدرسه بدوم

 

شاعر :سوسن قاسم آبادی

 

تقدیم به کسی که درس انسان دوستی و معرفت را در مکتبش آموختم

 

تقدیم به کسی که  نوشتن را بمن  اموخت

 

تقدیم به معلم کلاس اول ابتدایی خودم در مدرسه ناهید    "سرکار خانم مهران آروند"

 

رو زمعلم مبارک

 

[ چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1392 ] [ 20:26 ] [ همشهري ] [ ]
"انم گینگ مبارک اولسن "
گنه اولم  چاقا که                      بوگین      انه    من     استیرم

 

ایری و باشمه                         قویدم     یولنه    من     استیرم

 

باشمنگ تاجه انم                      حرمتنگه        چوخ         بیلرم

 

گئزرم   قوجاقنگه                    بیر گل    کمن       های ایسلیرم

 

ایریم خوش ده که                   بارده        گئلگه سه     بتون هئنز

 

باشمز دیزنده   یو                    های    دورنه       دولاندی      بئز

 

نفسنگ بهار  انم                   رازقی نگ                  لاله     گنم

 

شاعرم اگر  بارم                    قلم بوگین         تاپمده          سئز

 

بئنجه ترپت دنگ و                   دنیا نه             ترپت ده         النگ

 

النگه  قوی باشمه                    کئلنگه          محتاج ده        بو قئز

 

"بالا گنگ بالاسه یم"                 بو ایل             اولده       " انه" که

 

گه  دعا ائد اولمسن                  ایری سنق      یا        یاشله    گئز

 

سن بهشته ایشی ینگ              چاقالرنگ               بوساقه    سه 

 

انه جان شمع که سننگ              آلته  قئزنگ             پر وانه     سه 

 

بوگینم مبارک اولسن                     انه له                ساغ اول سلن

 

اگرم یادنگ ده یوخده                     دیز اولر                  بو  بانه  سه

 

شاعر:سوسن قاسم آبادی

 

 

"ترجمه فارسی"

 

مادرم  روزت مبارک باد

 

بازهم بچه شده   و امروز مادر میخواهم

 

کسی را که به راهش دل و جان فدا کرده ام میخواهم

 

مادرم تاج سر من حرمتت را بسیار میدانم

 

آغوشت را میگردم و بمثابه گلی میبویمت

 

دلخوشم که سایه  ات را بر سر دارم

 

سرمان بر زانویت و باز دورت  میگردیم

 

نفست بهار است مادرم که به رازقی و لاله میمانی

 

شاعر هم که باشم بازهم قلم برای از تو گفتن"واژه "کم دارد

 

تو تاب دادی گهواره ام را و دستهایت دنیایی را تکان داد

 

دستت را برسرم سایه بان کن که نیازمند سایه ات هستم

 

"نوه "تو امروز   خود مادر شده است(۱)

 

بیا دعاکن که هیچگاه دلش نشکند و چشمانش اشکی نگردد

 

تو دری به بهشت هستی و ما فرزندانت  خاک درگاهت"خاک پایت"(۲)

 

مادرم تو شمع منزل ما    و ما شش دختر پروانه  های گرد شمع وجودت هستیم

 

امروز را به تمام مادران تهنیت گفته  و  سلامتی انها را خواهانم

 

اگرم امروز را فراموش کرده اید  این بهانه خوبی بود برای یا دآوری این روز

 

(۱) بالامنگ بالاسه= به اصطلاح "نوه

 

(۲)بوساقه= پادری

 

عکس :مشرق نیوز

 

[ دوشنبه نهم اردیبهشت 1392 ] [ 13:59 ] [ همشهري ] [ ]
صدر آباد
صدر آبادنگ    او باغلره             لوشی   گنم  کنرته

 

گئزردی اورده  چئل  لره           آقشام چاقا     یا ائرته

 

قرمز بادمجان و   چئری           اکه   سانه      یئمرته

 

قارنه مزم تو خه ده  یو         شورده     گئدردی  چرته

 

انم یوورده   رخت لره       صدر ابادنگ        سوونده

 

ذله لقه   گئرردی  بئز       النده       هم          بئلنده

 

گاری ائرترده فرشلره           بئز    چاقاله        دالنده

 

یووردلن پالاس که چه          قالی لره            یو خده

 

خوشه دلن اگر اوگین           سفره لره          بوشه ده

 

صدر آبادنگ سولره که          یول آشدلن          کویره

 

باغ لریم قوره    ده یو           اویر اولده          جزیره

 

ترجمه فارسی"صدر آباد"(۱)

 

بازهم از صدر آباد و آلوچه و چغاله بادامش مینویسم

 

هم بعد از ظهر ها و هم صبح باغهایش را میگشتیم

 

با گوجه فرنگی و نان دوعدد تخم مرغ

 

شکممان سیر میشد و همانجا بخواب میرفتیم"چرت میزدیم "

 

مادرم لباسها را در اب صدر آباد میشست

 

و ما شاهد خستگیهایش در دستها و کمرش بودیم

 

گاهی فرش ها را گاری تا محل میبرد و ما بچه ها هم بدنبال آن را هی میشدیم

 

 آنروز چه ذوقی داشتیم که روزی رادر آبهای صدر آباد خواهیم گذراند

 

آنجا گلیم ونمد میشستند

 

خیلیها قالی نداشتند

 

ولی بازهم شاد بودند گرچه انروز  سفره شان تهی از خوراکی بود

 

اما زمانی که آبهای صدر اباد به  سمت کویر راه گشودند

 

باغ های انجا هم خشک شد و صدر آباد به جزیره ای مبدل  گردید (۲)

 

"صدر آباد"=در خیابا ن باسکول فعلی واقع در خیابان امام خمینی شرقی  واقع

 

دارای باغهایی سرسبز و چشمه ان در محلی پایین دست تر از باغها قرارداشت

 

و مردم  در انجا البسه و فرش میشستند

 

(۲) جزیره=جزاره به زبان ترکی (همان جای بی آب و علف)

 

سوسن قاسم آبادی

[ شنبه هفتم اردیبهشت 1392 ] [ 18:2 ] [ همشهري ] [ ]
"اردیبهشتنگ آیه "
اردیبهشت  نگ   آیه             چوخ    قشنگ ده

 

گل که      گئیرسن    چئله      رنگ    برنگ ده

 

 

بش قارداشنگ         چشمه سه ننگ       قرا قه

 

قره قونر              چنار لرنگ           ا یا قه

 

اوت ائدماقه              کند ک اوت ده   قو یما قه

 

میس قازاننگ قرا قنه        پالچق لرنگ  سئرتما قه

 

قابلی بیشر ماقله یو  های      مجمه لره چک  ما قه

 

گیل ماقنن       یماق لره     لقمه لرنگ    ورما قه

 

چلی آغاج         اوینه ماق و  یا      هکلو بئرما قه

 

قره گئردم           گئز قویماقه     ال آستنن باخما قه

 

نوبت سنی نن        اولسیده  های   کل و کل  ائدما قه

 

کیچی تو پنگ   بانه سنه   اویان بویان         چاپما قه

 

داغه و داشنگ    چخماقه یو شینگی لرننگ      یقماقه

 

چشمه لرننگ خونوق سووه های قورت و قورت ایشماقه

 

کر کره ننگ   پفله ماقه           یاره     خبر بئرماقه

 

پر پره ننگ   توتماقی چن     ایزمنگ     یره   دیماقه

 

دیزلرمنگ       یاره سنه  انم که           ال چکماقه

 

کرم له ماق  سوله ره    یو    های بیر بره     سپما قه

 

تمام بوله  خاطره که ...      خیاله نه          یاتماقه

 

"ترجمه فارسی"

 

"ماه اردیبهشت"

 

ماه اردیبهشت ماه زیبایی ست

 

باروئیدن گلها دشتها رنگارنگ میشود

 

"ازخاطراتم مینویسم "

 

کنار چشمه بش قارداش

 

پای چنارهای تنو مند

 

آتش برپا میداشتیم و کندک برآتش مینهادیم (۱)

 

کناره دیگهای مسی را برای سیاه نشدن گل مالی میکردیم

 

یادش بخیر قابلی پختن ها  و درمجمعه کشیدنهای مادرم

 

با خنده و شادی خوردن و به اصطلاح لقمه زدنها بر سر سفره

 

از چلی آغاج بازی کردن و کولی دادنهای هنگام بازی۰(۲)

 

بازی "قره گئردم" و چشم گذاشتنها و از زیر دست نگاه کردنهای پنهانی

 

وزمانی که نوبت بمن میرسید که چشم بگذارم "دست دست کردنها"

 

و به بهانه توپی کوچک به این طرف و آنطرف دویدنها ....

 

برای جمع اوری سبزی شنگ به کوهها و ارتفاعات رفتن(۳)

 

از آبهای سرد چشمه ها "قورت قورت "نوشیدن(۴)

 

فوت کردن قاصدکها و به یار پیام رساندن

 

برای گرفتن پروانه ای صد هزاربار زمین خوردن

 

دستهای مادرم که به زخم زانوانم مرهم میشد

 

و مشت مشت آبهایی که به سر و روی یکدیگر میپاشیدیم

 

و اینها خاطراتیست از کودکی من که هرشب به یادش چشم برهم مینهم

 

(۱)کندک= ظرفیست شبیه آفتابه که برای درست کردن چای مورد استفاده قرار میگیرد

 

(۲)چلی آغاج، هکلو،و قره گئردم از بازیهای محلی متداول درزمان کودکی

 

(۳)شنگی=علفیست خوراکی که در ارتفاعات میروید

 

(۴)قورت قورت=اصطلاحییست که برای آشامیدن بکار میرود

 

با سپاس

 

شاعر :سوسن قاسم آبادی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ سه شنبه سوم اردیبهشت 1392 ] [ 9:59 ] [ همشهري ] [ ]
"باله سنق کفتر"

 

زهرا نه  ایر د لن             بلود   گنم ناله  ائد رد ه

 

علی ننگ گئز لره که           او گیجه سیلاوه  یاغرد ه 

 

آهه نه  یاشرده حید ر           آیه   نه   هارد ه ایترد ه

 

  بیلمدم     ائرته یه چن یاشه  نمه        چایه  تئکرده

 

گئجه یاره دن گئچود ه که        علی گینه      باسرد ه

 

شمع   که پروانه یوورده        نمه کیل باشه  سپرد ه

 

زینبنگ ال لره که نقاب                  اولوده  انه یه

 

خد ایه  یاروارده   یو  یاشه گنم          داغه  یاررده

 

بلود م   یا شله یه ده            قبله یه محراب   یا شله

 

آسمان خپکه آیه               نمه چن    یئرده  گئمرده

 

من  یتشدم   بقیع یه              گئرمدم اونده   لاله نه

 

گئرد م او عاشقه که        "گی یاسنه"  اورده گئزرده

 

بو گیجه    من  یا نرم               عا لم و ادم  اوتا لر

 

سنر او قلم        علی جان    که ...سنق باله یازرده

 

"ترجمه فارسی"

 

کبوتر شکسته  بال

 

زهرا را که جدا کردند "در هجران زهرا "ابر هم ناله میکرد

 

چشمان علی که آنشب همچون              سیلاب می بارید

 

حیدر آهش راپنهان نمود و            ماهش را کجا گم کرد ؟

 

نمیدنم چرا تا صبح اشکش را              درون چاه میبارید ؟

 

شب از نیمه گذشته بود که          علی خورشیدش را پوشانید

 

شمعی که پروانه میشست           چرا خاکستر بر سر میپاشید

 

دستهای زینب که نقابی                    برای مادرش شده بود

 

 روبه اسمان به خدا التماس میکرد و اشکهایش کوهها را میشکافت

 

آنشب ابر هم  اشکباران  بود             و قبله  و   محراب هم

 

چرا آسمان مخفیانه ماهش  را               در زمین  دفن میکرد؟

 

من به بقیع رسیدم و  لاله را آنجا ندیدم

 

اما عاشقی را دیدم که یاس کبودش را آنجا میگشت

 

امشب من    میسوزم و عالم و آدم در آتش است

 

بشکند علی جان قلمی را که از بال شکسته اش نوشت

 

"شاعر :سوسن قاسم آبادی" 

 

[ سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1392 ] [ 5:51 ] [ همشهري ] [ ]
"بهارنگ ایسه"
بهارنگ           ایسه گلر         "۱ "مرا وه د ن

 

آنخ و           قله چای ام               دما نه د ن

 

پدنه           جئوه لره                  بهار  ائدر

 

بهارنگ           مست لقه     بنفشه نه خمار  ائدر

 

بل بلنگ            چه چهه سه          باغده  گلر

 

سنبلنگ          که عشوه سه          عاشق گئزر

 

گئزه آچ           غنچه لرنگ         نازه نه باخ

 

قمری نه باغده گنم            نه مست وبیقرار ائدر

 

سوسن و    یاس بنفش  عاشق لقه      یاز مله ده

 

عاشقنگ    ناز چکماقه معشوقه چن    گئرمله ده

 

النه  ال ده        توتنگ              پل وه  پله

 

داغه و    داشه گئزدرنگ           بیر گیجه له

 

سبزی    نه دیگین وورنگ              لذ ته نن

 

عشقه        آرزو ائدنگ             نیت ته نن

 

چقرنگ             داغده  که من      دینم سنه

 

بهارنگ   یاغشه   سن                یاغ   منه

 

یاغش ام      بلودنن                  یوار   ائدر 

 

یاغر و های یاغر  و            دمانه نه بهار ائدر

 

ترجمه فارسی

 

"بوی بهار "

 

 

بوی بهار از سمت مراوه میاید

 

 

کاکوتی و "قله چای" که در فصل بهار در دامنه کوهها میروید

 

 

پونه در کنا چویبارها روئیده و امدن بهار را نوید میدهد

 

 

و مستی بهار چشمان بنفشه را خمار میکند

 

 

چه چه بلبل را در باغها میشنوی

 

 

و عشوه و  ناز سنبل خریدار عاشقی است

 

 

چشمانت را بازکن و به ناز کردن غنچه ها بنگر

 

قمری را که باز مست است و بیقراری میکند

 

 از دلباختگی سوسن و یاس بنفش  خواهم نوشت ..

 

و ناز کشیدنهای عاشق که برای معشوق  چه دیدنی است

 

دست در دستش و دوش بدوش

 

یکشبه کوه و صحرا را گردش کنی

 

و با لذت سبزه گره بزنی

 

و با نیتی پاک عشق را آرزو نمایی

 

در کوه با صدای بلند فریاد بزنی که منم "فدای تو "

 

و تو باران بهاری برمن ببار

 

 باران هم با ابر دست در دست یکدیگر و باهم همکاری خواهند کرد

 

و باران می بارد و می بارد و دانه کوه را بهار خواهد کرد

 

"شاعر :سوسن قاسم آبادی"

 

۱)"مرا وه=مراوه تپه"

 

 به بخشی از منطقه اشخانه اطلاق میشودکه از مسیر گلی داغ عبور کرده

 

وارد منطقه ای در

 

 شهرستان کلاله  شده که این ناحیه تا چند دهه پیش محل داد وستد تجار بجنوردی

 

 با کشاورزان

 

و دامداران آن منطقه بوده  و بعلت دارا بودن پوشش گیاهی مناسب

 

گاهامنطقه ییلاقی محسوب

 

 میشده که بعلت چرای بی رویه و نیاز اهالی به سوخت

 

 تقریبا پوشش آن از بین رفته است

 

و در حا ل حاضر محل کشت کلزا و گندم و پنبه است

 

 "

 

[ سه شنبه بیستم فروردین 1392 ] [ 21:37 ] [ همشهري ] [ ]
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
وبلاگ-کد جستجوی گوگل
اوقات شرعی

مترجم سایت

mouse code|mouse code

كد ماوس