ادبيات ترکي خراسان شمالي

شعرونثرترکي بجنوردي

"الله یارنگ قشنگ آی..."
اوتز             گیجه که من سنه         التماس  ائدم

 

قرانه که           گا باشه یو        گا گئزمه چکدم

 

سن سفره احسانگه    سردنگ     یئره یو    من

 

بیر لقمه گئتردم                گنه او سفرنگه ائپدم

 

بیلدم بوگیجه عید و            ایری    بانه توتد ده

 

بیگانه دن او ایریمه سلکه له م  عشقنگه اکدم

 

منگ سانه که احسنت دئدم او  آینگه هر گین

 

تر پاقنگه ائپدم "رمضان"        عطرنگه سپدم

 

اوتز گیجه بئز    روضه ی رضوانگه    گلدی

 

شاباش شو که قویدنگ سنه من بنده لق ائدم

 

سن بئردنگ و تئکدنگ کرمه گئجه یو گیندز

 

من یقدم و سالدم   ائتیه      باخ             دوله گئدم

 

 

 

ترجمه فارسی

 

خدا نگهدار    ما ه زیبا.......وداع با رمضان

 

سی شب به تو التماس کردم

 

گاه قرآن را بر سر و گاه برچشم "نهادم "  یا از سر تبرک بر سر و چشم کشیدم

 

تو سفره احسانت را بر زمین گستردی

 

و من لقمه ای برداشتم و باز بر خوان کرمت بوسه ای زدم

 

دانستم امشب عید ست و باز دلم بهانه جویی میکند

 

دل را از هرچه غیر تو تکاندم و فقط عشق تو را کاشتم

 

هزار آفرین بر ماهت گفتم ......

 

و باز خاکت را بوسیدم و عطرت را "رمضان" پاشیدم

 

سی شب که به روضه ی رضوانت امدم

 

شاباش و عیدی من همان "گذاشتی که به تو بندگی کنم ....

 

توکرم کردی و شب و روز روزی عطایم فرمودی

 

و من جمع کرده     و در دامنم ریختم و چه زیبا که دست پر میروم"انشالله"

 

سوسن قاسم ابادی

[ چهارشنبه هشتم مرداد 1393 ] [ 9:41 ] [ همشهري ] [ ]
"قاشه کمان بوگلن!"
بوگیجه که بو ایشق  آی                                       گلن ده       آسمان ده

 

 

بئز گئذه ری او نازه نن                                        گئدر     ایتر جهان ده

 

 

بو گیجه که بوآی قشنگ                                     هلاله      قاشه اوخشیه

 

 

چخسن اگر مقبول ایزه                                       او کاشی حوضه دیشیه

 

 

بو گیجه که بو آی شاید                                 ادخله  یه           گئدد   ده    

 

 

الوز لره  یکه اله و                                      گئزه یولده            قوید ده

 

 

بوگیجه که بو آی نقد                                   های     ائزنه         سیزد ده 

 

 

 ایشق ایری لره تمام                                             ائز معطله        ائدد ه   

 

 

بو گیجه که بو آیه چن                                         گئزله  تمام       گئذن ده   

 

 

سوا که گین قاشه کمان                                         باخنگ سورمه وورن ده 

 

 

سوا که گین گلن خانم                                     یوخارده      های       گیلد ده

 

 

سن شو خدای !! خدای نجر                          بیر بخت       اونه       بئرد  ده

 

 

چخسن اگر آغ ایزنه                                     سوده باخئر           بذلت    تر

 

 

چخسن اگر سوامزه                                     عید ائدر             و تزلت    تر 

 

 

چخسن اگر یئرده که له                              ذوق ائدر و                   نقل سپر

 

 

بو عیده چن فرشته له                                    ایری مزه                های ائپر

 

 

چخسن اگرکفتر له یم                                   اوینیر  او                  آسمان ده

 

 

قره انم          شاباشمه                               قویر گنم                      قر آن ده

 

 

چخسن اگر                                             گین ام سوا                   تو یه    ده 

 

 

حسرته مز بو آیه چن                                     "خدایه چن "           بویه      ده    !

 

 

 

ترجمه فارسی

 

"عروس ابرو کمانی"

 

امشب که این ماه بمانند عروسی در آسمانست

 

ما به دنبالش و او با ناز در پهنه گیتی نا پیداست

 

امشب که این ماه ...زیبا و هلالی بسان ابروی کمانست

 

اگر در بیاید ...صورت زیبایش در حوض کاشی خواهد افتاد

 

شاید امشب به نامزد بازی رفته باشد 

 

که اینچنین ستاره ها را دست تنها و به انتظار گذاشته است

 

امشب این ماه چه زیبا به ناز امده ست

 

و دلهای روشن را به انتظا خودش گذاشته ست

 

امشب که همه چشمها بدنبالش   میگردند

 

فردا که بیاید همه ببینید که چشمانش سرمه کشیده ست

 

فردا که عروس بر بالای ابرها    به ما لبخند میزند

 

از بخت خوبی که خداوند  عطایش فرموده در حیرتم !

 

اگر در بیاید                فردا عید خواهد شدو نو نوار خواهیم شد

 

اگر در بیاید صورت سپیدش را در آب می نگرد و بزک میکند

 

اگر در بیاید...زمینیان غرق سرور شده و نقل می پاشند

 

و برای این عید فرشته ها      بر قلبهای پاک بوسه خواهند زد

 

اگر در بیاید کبوتر ها در آسمان رقصانند!

 

و مادر پیرم   شادباش مرا لای قرآن میگذارد

 

اگر در بیاید فردا آفتاب هم عروسی..... میگیرد

 

وآه و حسرت مان                 برای این ماه  زیبا تا به خداوندست

 

 

پیشاپیش    عید سعید فطر را به تمام عزیزان   تهنیت میگویم

 

 قاسم ابادی

 

واکاوی معماری مساجد

[ یکشنبه پنجم مرداد 1393 ] [ 7:52 ] [ همشهري ] [ ]
"غزه ننگ یادنه "
ابن ملجم ینگه دن                     خیانته تزه اولر

 

کربلا ـ کوفه ده که                  قیامته غزه اولر

 

علقمه قئیرت دلن            اوغزده کافر له آخ....

 

افطارنگ شیرین چایه کامه مه تلخ مزه اولر

 

چاغاله ظلمنگ اوتن ده یانده لن   بئنج ده که

 

زینبنگ درده گنه                 بو اورتده تزه اولر

 

شایدم خطابه سه یئتشمده                    کافر لره

 

ائلدرنگ های گئییراصغر له های غزه اولر

 

ترجمه فارسی

 

 

به یاد غزه

 

خیانت ابن ملجم بازهم تازه شد

 

کربلا و کوفه و قیامتی دیگر در غزه......

 

علقمه دوباره در غزه برپا کردند

 

و چایی شیرین افطارم به کامم    شرنگ شد !

 

بچه هایی که در آتش ظلم در گاهواره ها سوختند

 

و این میانه درد زینب دوباره تازه شد

 

شاید خطابه زینب به گوش کافران نرسید

 

بکشید ....اصغرها دوباره خواهند رویید و غزه باز غزه خواهد ماند!

 

به یاد شهدای غزه   ....جوانه های تازه روییده غزه....گلهای نو شکفته غزه ...مادران بخون غلطیده غزه ....

 

پدران به سوگ نشسته غزه.....

 

خوشا آنان که در راه عدالت به خون خویش غلطیدند و رفتند !!

 

"من از چشمان خود آموختم رسم محبت را

 

که هر عضوی بدرد اید به جایش دیده میگرید"

 

"سوسن قاسم آبادی"

 

عکس :جام جم

[ یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 ] [ 9:16 ] [ همشهري ] [ ]
" بو آی ده که علی گنم ساقی ده"
 

 

بو آی ....که ایشق آی دن ام         ییراق ده

 

بو آی ده  که گئز و قولاغ گنا لردن   ایراق ده   

  

بو آی ده که ایری له تام........     ایشق ده 

 

سفره له رنگ برنگ ده یو            آچق ده 

 

بو آی ده که قره انم دعا ائدر           خدایه 

 

حسرته نن آه چکر و باخر گنم         بو آیه

 

بو آی ده که قرآنه               گئزده قویدی

 

آقشامه چن های آج و سوسوق         اولدی

 

بوآی ده که آسمانم ......            آبی ده

 

بو ای ده که علی گنم                ساقی ده

 

بو آی ده که "او "یئتشر             داده  مه

 

بو ای ده که یتیم گلر                   یادمه

 

بو ای ده که علی یه چن            سیت گلر

 

بایده له که شاید او یاشدن               دولر

 

بو آی ده که یتیم له های             گئز گذر

 

بی آته  له    درده گنم               تزه  لر

 

بو ایده که گین ام شاید                تو تلسن

 

علی علی دئسن که قان                یقلئسن

 

بو آی که ایشق آی دن ام             ییراق ده

 

بوگیجه دن هر گیجه سه  قرنقه   بی چراغ ده

 

 

ترجمه فارسی

 

ماهی که علی  ساقی آنست

 

 

این ماه که از ماه روشن هم زیباتر و بهترست

 

این ماه که در آن چشم و گوش از گناه به دورست

 

این ماه که همه دلها روشن است

 

سفره هامان رنگین و همیشه گشوده ست

 

این ماه که مادر  پیرم باز دست هایش رو به خداوندست

 

با حسرت به این ماه مینگرد و آه میکشد

 

این ماه که قرآن را برچشمانمان نهادیم

 

تا غروب افتاب گرسنه و تشنه ماندیم

 

این ماه که اسمان آبی ترست

 

این ماه که علی ساقی ان است

 

این ماهی که "او "به دادمان  خواهد رسید

 

این ماهی که یتیمان را به یادم می اورد

 

 

این ماه که برای علی شیر خواهدامد

 

ظرفهایی که از اشک یتیمان سر ریز خواهد شد

 

این ماهی که  یتیمان باز چشم در راه    دارند

 

درد بی پدری دوباره تازه خواهدشد

 

این ماهی که شاید خورشید هم گرفته   شود

 

با گفتن علی علی    خون بگرید!

 

این ماه که از ماه روشن زیباترست

 

از "امشب "هر شب آن تیره و تاریک و بی چراغ است

 

 

تسلیت ایام

 

سوسن قاسم ابادی

[ جمعه بیست و هفتم تیر 1393 ] [ 10:26 ] [ همشهري ] [ ]
"رمضاننگ...شماله"
هئنزم  حواله مز دوله ده او          ایسه نن

 

میخک و رازقی و اطلسی یو        یاسه نن

 

رمضاننگ شماله ایسه گئترده       کوچه دن

 

اذاننگ سسه یه نن او مسجدنگ      دامن نن

 

افطارنگ وقته که اولده سفره مز    ایشقه ده

 

گئجه یم ایشق اولوده  آتمنگ         یادن نن

 

سئره یوافطار مزنگ روزی سه یو  دوزه گنم

 

انمنگ ال لره که شئپدیره ده         یاشن نن

 

آته سئز لق همیشه یمان ده      چاغا لره چن

 

اته که جانه نه بنده چاغاسه عزیز ده او جانن

 

 

"یتیم نواز لق....علی ننگ شیوه سه ده"

 

بو یادمزده قالسن..........

 

 

22211489.jpg

 

ترجمه فارسی

 

نسیم رمضان

 

بازهم صحن حیاط مان پر  شده از عطر او

 

از میخک و رازقی و اطلسی و هم یاس ....

 

نسیم رمضان بوی او را از کوچه آورد

 

و با صدای موذن و اذان از پشت بام مسجد  در هم امیخت

 

شب هم روشن بود از یاد پدر

 

و اما رو زی و نمک سفره افطار و سحر مان

 

که دست های خیس از اشک مادر بود

 

بی پدر ی   برای فرزندان همیشه درد  ست

 

پدر که جانش به جان فرزندانش بندست  و  فرزند عزیزتر از جان پدر

 

"یتیم نوازی شیوه  مولا علی ست این در خاطرمان میماند"

 

سوسن قاسم آبادی

[ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 ] [ 10:40 ] [ همشهري ] [ ]
او چراغ سئز گیجه......"
 

اوگیجه که     کوچه سننگ  چراغ لره ایچوده

 

 

او گیجه که     ائرته دن  او ایشق گینم قاچوده

 

 

او گیجه که     قرنقه آی بیر  بغضه نن ایتوده

 

 

او گیجه که     الدوز له یم  بلوت لره  باتوده  

 

 

او گیجه که    آته فقط " اکه چئری"   آلوده

 

 

او گیجه که     چاغاسنه یالان نن قول بئروده

 

 

او گیجه که خجالته نن باشنه نیم تنه یه سالوده

 

 

او گیجه که    او سفره دن شمال فقط گئچوده

 

 

او گیجه که   ائرته یه چن چاغاسه آج یاتوده

 

 

او گیجه که     آته فقط "اکه چئری"   آلوده

 

 

او گیجه که او قوشنه سه اوت ده کباب قویوده

 

 

او گیجه که کباب ایری نن   انه یاش تئکوده

 

 

 

اوگیجه که" نرگس " گنم کباب هوس ائدوده

 

 

اوگیجه که آته سه ننگ پول لره تئی چکوده

 

 

اوگیجه که     آته فقط " اکه چئری "آلوده

 

 

اوگیجه که بیر شرمه نن های"دره" آرتوده

 

 

باخردم او خدایه که   باخرده یو   دوروده

 

 

 

ترجمه فارسی

 

آن شب بی چراغ

 

ان شبی که تمام چراغهای کوچه شان خاموش بود...

 

ان شب که ا ز صبح خورشید روشن هم پا به فرار گذاشته بود

 

آن شب که ماه تاریک با بغضی گم شده بود

 

 :  

ان شب که ستاره ها در ابر فر رفته بودند

 

شبی بود که پدر فقط با دو دانه نان به منزل رفته بود.....

 

آن شبی که پدر قول دروغین به بچه اش داده بود

 

آن شب که از خجالت سر در گریبان برده بود

 

آن شب که از سفره خالی شان فقط باد گذر کرده بود

 

آن شبی بود که پدر فقط دو دانه نان به خانه برده بود

 

آن شب که فرزندش سر گرسنه تا صبح به زمین گذاشته بود

 

آن شبی که همسایه کباب بر آتش گذاشته بود

 

آن شب که نرگس هوس کباب کرده بود

 

آن شب که مادر با دلی کباب شده تا صبح گریسته بود

 

آن شبی که پول پدر در جیبش ته کشیده بود

 

آن شبی که پدر فقط با دو  دانه نان به خانه رفته بود

 

آن شبی که فقط پدر عرق شرم از پیشانی ش پاک کرده بود

 

دیدم که خدا هم می دید و  هیچ نمی گفت!!

 

"درین شبهای عرفانی و نورانی

 

 بیاد بچه هایی باشیم که همیشه روزه دارند چون نان ندارند"

 

سوسن قاسم ابادی

[ پنجشنبه نوزدهم تیر 1393 ] [ 15:5 ] [ همشهري ] [ ]
"ایشق ای ...."ماه روشن
 

او وقته که ایشق آینگ عکسه         دیشوده حوضه

 

او وقته که بهی انم                  گنم توتوده روزه

 

او وقته که روزه لقم               دیشوده شو تموزه

 

چاغا یه دم روزمه ساتدم             بیر دیلم قر پوزه

 

او وقته که اذان بیراز...         دیشوده نازه و نوزه

 

او وقته که آخره چن       دویمدی که قبولی یا رفوزه

 

او وقته که افطاره چن                 انم بلکه بیشرده(۱)

 

خووله یو تلس تلس                   قازانه نه دیشرده

 

اووقته که یرمه سانه                 ادم اوننگ دورنده

 

گئدرده یو گلردلن                   مهمانه    ده ائونده

 

بهی قازان قویرده او                فارسنکده هر گیجه(۲)

 

اووقته که باره دلن                فاطمه ، گلی ،خدیجه

 

افطارمزه آچردی یو               ایدیش لره   یووردی

 

اونن سوره بهی  کیچی            نمازه چن  دورردی

 

او وقته که آبی کاشی حوضده      آتم وضو سنه آلرده

 

او وقته که سئره یه چن          قوشنه   دیوار دئیرده

 

قشنگه ده او وقته که            یئردی چئری دو راقه(۳)

 

فرش سرماقه ساده بهی        سفره   حوضنگ ایاقه

 

قشنگه ده قولاغ بئرردی       اذانه او          وقته

 

رادیومز - آق پوش ده یو       سالانوده      درخته

 

 

سوسوق اولودی ائرته دن       آبگوشته مز شوره ده

 

خبکه سو ایچردی  یو          بانه مزم    جوره ده

 

قشنگه ده افطاره چن انم         کوکی       بیشرده

 

قوشنه ایشنه وورده یو       بیر کاسه آش     گئترده

 

قشنگه ده او وقته که         بیشردی       آش رشته

 

سبزی،پنیر-سنگی چری      تزه یده          برشته

 

سفره نه سردی آقه ده        آسمانم           باخرده

 

گنالره  بو آی قشنگ       خط چکرده        یوورده

 

روزه له تام قبول          اولر              بو آی ده

 

 

ایشق آیم                 قشنگ گیلر          یوخارده

 

ترجمه فارسی

 

ماه روشن

 

...............

 

انزمانی که عکس ماه درون حوض آب افتاده بود....

 

ان زمانی که مادربزرگم باز روزه گرفته بود

 

آنزمانی که باز ماه رمضان در تابستان گرم بود

 

 کودک بودم و روزه ام را به قاچ هندوانه ای فروختم

 

آن زمانی که اذان به ناز می آمد

 

ان زمانی که تا آخر این ماه قبولی و رد شدن مان معلوم نشد"در امتحان الهی "

 

ان زمانی که مادرم برای افطار آش بلکه پخته بود

 

خواب الوده و با عجله قابلمه غذا را از روی اجاق برداشت

 

ان زمانی که   بیست نفر دوربرش بودند

 

رفت و آمد مهمانها در خانه مان  زیاد بود

 

دیگ بزرگی را روی  چراغ نفتی  بار میگذاشت

 

شبهایی که فاطمه و گلی و خدیجه   مهمان ما بودند

 

بعد از خوردن افطاری سفره را که جمع میکردیم

 

بزرگ و کوچک برای خواند نماز میایستادیم

 

ان زمانی که پدرم در حوض آبی  کاشی وضو میگرفت

 

ان زمانی که همسایه برای بیدار کردنمان به دیوار خانه میکوبید

 

چه قدر زیبا بود وقتی که نان و ماستی میخوردیم

 

فرشی پهن بود و سفره ای ساده و بزرگی گسترده     پای حوض خانه مان

 

چقدر زیبا بود گوش دادن به اذان

 

از رادیویی که داخل پوشی سپید بود و آویزان از درخت

 

تشنگی از صبح بخاطر ابگوشت شور ی که در سحر خورده بودیم

 

و خورد اب یواشکی که بهانه مان جور بود

 

چقدر زیبا بود افطاری که مادر م کوکو پخته بود

 

 

 

و همسایه کاسه  آشی به رسم مهر ورزی برایمان آورد

 

چقدر زیبا بود اشه رشته ای که ما پختیم و

 

با سبزی و پنیر و نان سنگک تازه بر سر سفره افطار همسایه گذاشتیم

 

سفره ای که گسترده بودیم سفید سفید بود و اسمان ناظر بر اعمالمان....

 

و چه زیبا  خداوند بر گناهان مان خط بطلان میکشید

 

"الهی تمام روزه ها  مقبول درگاه احدیت واقع گردد"

 

در این ماه زیبا

 

و ماه ...."زیبا "بخندد

 

(۱)بلکه =آش محلی بجنوردی

 

(۲)فارسنکه=چراغ نفتی بزرگی که با زدن تلمبه روشن میشد

 

و برای دیگهای بزرگ مورد استفاده قرار میگرفت

 

(۳)دوراق= ماست خشکی که معمولن داخل کیسه نگداشته میشد و بسیار لذیذ بود

 

سوسن قاسم ابادی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ شنبه چهاردهم تیر 1393 ] [ 11:5 ] [ همشهري ] [ ]
"عاشق لره مو باری"
منگ سانه من       احسنت دئدم..... آینگه

 

عاشقم و قربان اولم                  جانگه

 

مبارک اولسن بئزه که       عاشق ای.....

 

گئلی بوگین اوتری                  ایوانگه

 

روزه توتن لره                دئیرم جانگئز

 

ائو ایه سه سننگ.      گنم دینم او مهمانگه

 

بوگیجه دن هر گیجه که

 

 سفره لرنگ سبز اولر

 

بیل لم که رحمتنگ یاغر سئرنگه افطارنگه

 

................

 

 

 

ترجمه فارسی

 

بر عاشقان مبارک

 

هزار بار آفرین بر ماهت گفتم

 

بر تو عاشقم و جانم به فدایت

 

مبارک باشد این ماه بر عاشقان ....

 

امروز بیایم و بر ایوانت نشینم

 

به روزه گیرانت بگویم که جان هستید

 

اگر صاحبخانه تویی من به فدای میهمانانت.....

 

از امشب هرشب سفره هایت سبز ست

 

میدانم که در سحرها و افطارهایمان بارش رحمت را خواهیم داشت

 

حلول ماه مبارک تهنیت

 

سوسن قاسم ابادی

[ یکشنبه هشتم تیر 1393 ] [ 15:26 ] [ همشهري ] [ ]
"قزلر گله بجنوردم" شهر چون شقایقم....بجنورد
ایز ایل مونن ایلی که      هئچ بیره مز یوخه دی

 

بجنورد بیراز کیچی یده ترک دیله بئز چوخه دی

 

او وقته که گین له تئز    الاداغه....... قاچرده

 

او وقته که اترک م     های شار و شار  داشرده

 

او وقته که شهره مز            توقره نن  یاترده

 

گئجه له او فلوت نن.....       ایشق آیم ایچرده

 

او وقته که کوچه له         سنگفرشه ده یا چغور

 

دیوار لره کاگیل له           ایشق لقه چراغ طور

 

او وقته که تلمبه ی نن       او چایدن سو چکردی

 

او وقته که تورپاقله او        کوچه لرده اوینیردی

 

او وقته که آغ نوقلی       کئنه رختم.....ساترده

 

اووقته که گلن بی بی       ائوده    یرقان تیکرده

 

او وقته که کوچه لردن     ایزم له       سالانوده

 

او وقته که درشکه له       شهرمه دور  ووروده

 

او وقته که   فانس له       تیر لرده     سالانوده

 

تیر له تمام آغاج دن که      بئل لره        سنوده

 

او وقته که او آبی            کوچه ده سو ساترده

 

کیزنه دولدرنده های          دولچه ی نن سانیرده

 

او وقته که دم فره            آچلده    شهره مزده

 

قنات لرنگ سو لره          جئوچکده یورده مزده

 

بلدیه گلده..  آدنه           گیمیش ده که قازده لن

 

                 سوره اولده شهرداری       آباد لقه .... گئردلن

 

 

سئپور لرن نن دئیرم         که ایشلره چوخه ده

 

قزه یده یا    تموزیا      ..غش ده که سوخه ده

 

سپرده یو   سییرده        مله نه       مله ائده

 

در تئکده یو ایشله ده      تا ایشه       ذله ائده

 

گئردی نجر شهرداری     کوچه نه هموار ائده

 

سمد...سیمان که تئکده     اون یره دیوار  ائده

 

فشاری نه که     اکده      کوچه لرنگ باشنده

 

کیزه     یو تنقه  سنده      صدرآبادنگ یولنده

 

لوله که یئرده   یات ده     یوردم ایری آت ده

 

شئره     قوشنه آچنده     خنق سو که ایچنده

 

دعا   ائده   شهرداره      قویوده  بیر فواره

 

برقه گئتر ده شهردار      گئجه نه گیندز ائده

 

الدوز کمن ایشارده        تا عمر  نه ایز ائده

 

بو گئده یو او گلده     های"آی و گین" تولنده

 

بو اولده که شهرداری  " ایز یاشنه "  گئونده

 

بش قارداشم بو شهردار  شهره مزه قئیرت ده

 

بجنوردی شهرداره مز    ایزه مزه  آقارت ده

 

فلکه لره که باخئی         تزه اولیه ایری مز

 

گلبوته له گل له ده         بهار ده بجنورده مز

 

"سردار معزز "قولاغنگ بویانده

 

بهشته ده     سننگ یرنگ  یاتنده

 

بش قارداشنگ بو گیجه باخ تی تریه

 

چشمه لرنگ تمام بغضه   آچل یه

 

بش قارداشنگ چرتمی وورن گیلن ده

 

براتیان کاری کشه..........بیلن ده

 

"یوردم اگر تاریخ ده بهی اولر گئرسانر"

 

"آیینه خانه ....مفخم ....گئزه وورر ایشارر

 

"قزلر گله بجنوردم"      شهرداره نن قزارر

 

 

 

ترجمه فارسی......شهر همچون شقایقم بجنورد

 

یکصد سال قبل از این که هیچکدام از مانبودیم

 

بجنورد کوچکتر بود ولی تر ک زبانان بیشتر بودند

 

ان زمانی که خورشید در پشت کوههای الادغ زودتر پنهان میشد

 

ان زمان که رودخانه اترک از آب سر ریز میشد ...

 

ان زمان که شهر با توقر میخوابید

 

و ان زمان که نوای حزن انگیز فلوت توقر ماه روشن را هم خاموش مینمود

 

ان زمان که کوچه های شهرم سنگفرش و پست و بلند بود

 

دیوارهایش کاهگلی بود و روشنایش چراغ توری ....

 

ان زمانی که فانوسها بر روی تیرهای چوبی که گاه کمرشان شکسته بود گل کرده بودند

 

ان زمان  که آبی با گاری اسبی در کوچه ها اب میفروخت

 

و با پیمانه اش میشمرد و در کوزه ها میریخت

 

آن زمانی که آبهای کاریز و قنات را ه به کوچه ها داشت

 

نام بلدیه را در نقره حکاکی کردند

 

و بعد به شهرداری مبدل شده و مردم شاهد عمران و آبادی شدند.....

 

از رفتگرها یش ...که در بهار و تابستان و سرمای زمستان بسیار تلاش کردند

 

عرق ریختند تا محله های شهر نظافت شوند

 

و دیدیم که شهرداری...کوچه ها را هموار کرد

 

باریختن سیمان ده جا را دیوار کرد !

 

شیرهای آب را بر سر محله ها تعبیه کرد "که عوام فشاری مینامیدند"

 

و با اینکار مردمی که کوزه هایشان را از صدر اباد پر میکردند......

 

و بسیار کوزه های بزرگ و کوچک در راه صدر اباد شکسته شد

 

لوله های آب رسانی در دل خاک که جا گرفت...قلب شهرم تپیدن اغاز کرد

 

همسایه شیر آب را که باز کرد و آب سرد نوشید

 

به شهر دار دعا نمود که فواره ای هم در میدان شهر کار گذاشته بود

 

با برق رسانی به شهر که یکی دیگر از کارهای شهردار وقت بود

 

شب تاریک شهرم به روز مبدل شد

 

شهرداری همانند ستاره ای درخشید و درخشید تا عمرش "صد ساله "شد

 

این رفت و آن یکی امد و ماه و روز برگشت

 

این شد که شهرداری به یکصدمین سال خدمتش مفتخرست

 

بش قارداش من .....شهرم را شهردار اباد کرد

 

و شهر دار بجنوردی رو سپیدمان !

 

امروز به میادین که نگاه میکنم دلهایمان بهاری میشود

 

و با گل دادن گلبوته ها بجنوردمان همیشه بهاریست

 

"سردار معزز گوش کن......

 

عزیزی که جای خوابت بهشت برینست"

 

امشب بش قارداش تو میلرزد

 

تمام چشمه هایش بغض ترکانده ست

 

امشب بش قارداش  بشکن زنان خندانست

 

زیرا شهردار فعلی ما "آقای براتیان " مرد کار و کاردانست

 

"شهرم اگر بزرگ شد و در تاریخ  هویدا شده است"

 

مفخم ....آینه خانه تو چشمها را از درخشش کور کرده ست

 

این شهر همچون شقایقم با بودن شهردارها ....گلگون تر خواهد شد......

 

تقدیم به جشنواره یکصدمین سال عمر شهرداری....وبا سپاس از ۳۵ شهردار

 

از سردار معزز تا آقای رو ح الله براتیان

 

سوسن قاسم ابادی

 

 

 

 

 

 

 

[ دوشنبه دوم تیر 1393 ] [ 11:34 ] [ همشهري ] [ ]
"ریاضی ننگ ملمه"
کوچه لره که آست و ایست  ائدردم

 

اصلان خاننگ فلکه سن نن گئچردم

 

"چکنم "نگ او چاراسه نه  گئرنده

 

ایریمنگ  دئیماقنه.......دویئردم

 

خاکستری روپوشمه       گیئردم

 

ساچلرمه " اکه ایری"  تو خیردم   

 

کتابلره قولتقمه.........وورردم

 

فیزیک شیمی باشمده های اوینیرده

 

"ریاضی ننگ ملمه" ی چن ائلردم 

 

اوته چکودم کلاسه       او  وقته  

 

امانه گلوده ملمه و هم        تخته

 

هرگین  گئررده من بیرزاد یازردم

 

یا بیر ایری   نیزه یه نن   چکردم

 

بیلمسده او "کم "  بولره    یازرده؟

 

بیر عشقه نن او    خط لره چکرده؟

 

درلئیرده یو   تخته نه  پاک ائدرده

 

گئز آستن نن   گابیر   منه باخرده

 

دوئیرده که   گئزم نن اوت یاغرده

 

یازماقه چن   تخته یه    چاغررده

 

چاغرده  او تخته یه یو    من ائلدم 

 

بو بیر دفه   اوینه ماقه     بایدردم

 

همیشه من حاضره دم     کلاس ده

 

یول باشه سنده   قالودم    ایاس ده

 

آخره چن دویمه ده من     بیره یدم

 

تخته یو گچ دئیله دم و     دیره یدم

 

باشه عجب حساب کتاب   ده قالده

 

 

ائیره بویره سلیقه سه قره ملمه آلده

 

او گئده یو ..من درسمه     تیکدم

 

عاشق لقم نن    گنه شوخ لق ائدم

 

آن ایشدم که دو وره  تیر چکمسم

 

گئزلرم نن     ایری لره وورمسم

 

"ایری که بارده " درسنه ائرگنمس

 

تی تریه ال لرم  گچ اونده دورمس

 

جوانلقه  گیلدم        ایری گیلمده

 

دارخده یو      او درسه چن یقلده

 

 

ترجمه فارسی

 

"ریاضی ننگ ملمه"  معلم درس ریاضی .............

 

کوچه ها را که زیر و رو میکردم

 

از میدان فردوسی میگذ شتم

 

به چهار راه چکنم "مخابرات فعلی " که نزدیک میشدم

 

تپشهای قلبم را احساس میکردم

 

رو پوش خاکستری رنگی که می پوشیدم

 

موهایم را به صورت دو بافته میبافتم

 

کتابهایم را زیر بغل میزدم

 

فیزیک و شیمی در ذهنم  میچرخید

 

برای معلم ریاضی ....میمردم

 

در آنزمان کلاس را به اتش کشیده بودم

 

و معلم و تخته سیاه از دستم به امان نبود

 

معلم هر روز میدید که روی تخته سیاه چیزی نوشته ام

 

و یا قلبی تیر خورده... ترسیم کرده ام

 

نمیدانست این کارها را چه کسی انجام داده است

 

و یا چه کسی با عشق این خطوط را ترسیم کرده است

 

فقط عرق کنان تخته را پاک میکرد

 

و زیر چشمی مرا می پایید

 

میفهمید که چشمانم اتش داردو شیطنت بار است

 

برای نوشتن به پای تخته صدایم میکرد

 

او مرا برای جواب دادن به درس صدا کرد و من ....مردم

 

و اینبار بازی را باختم !

 

همیشه در کلاس درسش حاضر بودم

 

و گاه ساعتها به انتظارش بیرون از کلاس  در سایه میایستادم

 

و اما او اصلن نفهمید که "منی "وجود دارم

 

و تخته و گچ نیستم و انسانی زنده  هستم

 

انقدر سرش تو حساب و کتاب   ماند

 

و با کج سلیقگی تمام با معلم پیری ازدواج کرد!

 

او رفت و من درسم را تمام کردم

 

و باز  عاشقی را به شوخی گرفتم

 

اما قسم خوردم که هیچ وقت قلب تیر خورده ترسیم نکنم!

 

و با چشمانم  تیر به قلبی نزنم

 

"دل که دارم ....درسش را یاد نمیگیرد"

 

و در دستان لرزانم دیگر گچی ایستایی ندارد

 

به جوانیم خندیدم و اینبار دلم ....نخندید

 

و دلتنگ شد و برای درس ریاضی  ....گریست

..............................................

 

صرفا دلنوشته  ایست  و واقعیت ندارد!!

 

...........................................

 

سوسن قاسم آبادی

 

[ شنبه بیست و چهارم خرداد 1393 ] [ 15:30 ] [ همشهري ] [ ]