قالب وبلاگ


ادبيات ترکي خراسان شمالي
شعرونثرترکي بجنوردي 
گه .....آسمان نن قانگه پای لاشئی

 

سوسوق لقنگ   غصه سنه دانشئی

 

بو گیجه گه اکبرنگه    یاش اولئی

 

گرمئسی او آهه نه یو  داش اولئی

 

زینبنگ نگ یاشلرنه      آره تئی

 

اصغرنگه  بئنج ده های تر پت ئی

 

اوت که باشرمس آشورادن  دئسن

 

کیل سه پری باشه مزه

 

تا سنه قارداش اولئی

 

تا برادرت شویم....

 

بیا تا خونت را با اسمان تقسم کنیم

 

و باز غصه تشنگی را ....حرف بزنیم

 

امشب بیا برای اکبرت  اشک شویم

 

یا آه ش را نبینیم و سنگ شویم

 

بیا اشکهای زینبت را پاک کنیم

 

و گاهواره اصغرت را بجنبانیم

 

آتش که توان گفتن از آشورا را ندارد

 

بیا خاکستر بر سر بریزم تا برادریمان برایت اثبات شود

 

فرا رسیدن ماه محرم بر عزاداران"راستینش"تسلیت باد

                                                                            قاسم ابادی

[ جمعه دوم آبان 1393 ] [ 12:38 ] [ همشهري ]
میزان که گلده               باغلره سارالتر.....

 

درخت له یم          سبز رخته نه چخارتر

 

دولانه نه گنم          سالر خورجینه.....

 

میزان دئیر           آلمه لره .....قئزارتر

 

میزان که گلده            گوره نه     النده

 

درخت لره چئرپر     و های      قوزسانر

 

میزان گئچر گلر            نه تئز او قش له

 

پوستین گی یو             اجاقه کنده تاشله

 

گلر گنم ....           بخاره له کرسی له

 

یخو  وورر            پل ده که عباسی له

 

چاغون ائدر هوانه یو              یخله تر

 

آسمانه هم یئره           سوخ     چاتله تر

 

قوزپوستنه یاخر گنم   بخاره ده گل بی بی م

 

حاجی بابام کلته ی تفتی سنه  های یان  قویر

 

اونه ...تئکر بی بی م     گنم .....کرسنه

 

تندره چن               ائیره بئلی نن  چکر

 

چششر گنم             بلود له که یاغده رر

 

غاره که پلته  پلته            های یئن ده رر

 

بی بی م تئکر           بوقدی یه او یقلو یه

 

غورغه  قئیرتر        جووه مه   های تئکر

 

هلو بئرر ذغال له               او سم وره

 

تلس تلس ائرته یه چن               قئینه تر

 

کنده قویئر اجاقنگ                  ایچنده

 

پفلیئر و های اوتنه                او تئزه تر

 

میزان که گلده               بو قشم تئز گلر

 

قشم گئچر                بهار که پندق بئرر

 

ائدمسن او بهاره               بئز گئرمسی

 

 او یئرلره ..        سوسوق اولرسو گئزر

 

قدیم ده که غارلره               بئز ایتئری

 

ذغاله او سمورواوکنده یو      سوخ تاپه لر

 

ائدمسن او بهارلره                 گئرمسی

 

گئرمسی او بلبله که او جاخه ده   یاش تئکر.....

 

ترجمه فارسی

 

زمستانهای قدیم را خواهیم داشت؟

 

پاییز که از راه رسید....باغها    ر ا زرد کرد

 

درختان لباسهای سبزشان را ازتن بیرون اوردند

 

پاییز زالزالک ها را داخل خورجین ها ریخت ...یاد ایامی که زالزالک ها را در خورجینی با بار الاغ....

 

میزان که به سیبها بخورد سرختر خواهد شد

 

پاییز که برسد..چوبی بلند در دست گرفته گرد و ها را شماره میکنند...

 

پاییز میگذرد دوباره زمستان میرسد

 

پوستین برتن کن و هیزم در اتش بنه

 

بازهم بخاری و کرسی

 

بازهم یخ زدن لاله عباسی های درون باغچه

 

انقدر سرما که زمین و هوا یخ بزند

 

و اسمان و زمین را از سوز بترکاند

 

پوست های گردو را در بخاری...میریزد مادر بزرگم(۱)

 

و پدر بزرگم را ببین که کلاه پشم خود را چه یک وری گذاشته ست(۲)

 

مادربزرگ با آرد خمیر درست کرده و لگن خمیر را

 

با کمر خمیده تا نزدیک تنور میبرد

 

باز ابرها ورم میکنند که ببارند

 

برفها را و گلوله گلوله  ببارانند

 

مادربزرگ گندم ها را در تابه میریزد

 

و برایم"شور گندمک"درست کرده در جیبم میریزد(۳)

 

او اتش سماور ذغالی را بیشتر میکند

 

تا برای صبحانه   باشتاب بجوشاند

 

بازهم در بخاری هیزم می گذارد

 

فوت میکند و باز آتشش را تازه میکند

 

پاییز که رسید ...متقاعب ان زمستان در راه است

 

و زمستان میگذرد بهاری که دوباره جوانه میزند

 

نکندان برفها را دیگر نبینیم

 

که زمینها ی تشنه بدنبال ...آب در جستجو باشند

 

اگر برفهای قدیم را گم کنیم.....

 

سماور اتشی و هیزم و سرما....پیدا شدنیست

 

اما نکند که دیگر بهارانی نباشد

 

و نبینیم روزی را که بلبلی بر شاخسار با چشم گریان....بهار را نظاره گر باشد

 

(۱)=بخاری  که با پوست گردو میسوخت بمانند بخاری هیزمی بود

 

(۲)=کلاه تفتی..کلاهی بود بافته شده از پشم

 

(۳ـ)= گندم بریانک مصطلح امروز

 

سوسن قاسم ابادی

 

 

 

 

[ دوشنبه بیست و هشتم مهر 1393 ] [ 11:15 ] [ همشهري ]
بئز ادم له نمه چن..... بوقد ایراق دیشد ده رئی

 

 

بیر برنگ یخل ماقئی چن  که چاله قازت ده رئی

 

 

هایره چن؟  تا دنیاننگ آخره نه         ایاق آچق

 

 

نئره بئز گئدی؟      بوقد تلس تلس قاچت ده رئی

 

 

باجه قارداشنه داشلیه..       قارداشم باجه سنه

 

 

نمه چن غریبه لرچن     بئز قوجاق آچت ده رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی      بهی یه ده ایری یه مز

 

 

نمه چن بهی که اولدی     دار ایری تاپت ده رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی     اون سانه ایسته ماقه مز

 

 

اون سانه رفیقه ائنده       نمه یه سات  تدده رئی

 

 

بیر نه نه آز ایسترئی..بیرنه نه چوخ.اوبیر سه نه

 

 

هئچ هئچ  بلکه که بیر کورقوزه   بایده رد د رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی    یاغش کمن یاغردی یاش

 

 

نمه چن بهی لقنگ یاغشه نه بئز    یو تد ده رئی  

 

 

کاشکا بئز کیچی قالردی       که بهی ارمانه مز

 

 

کیچی لقدن بو کیچی ایری ده  های گئمت ده رئی

 

 

وقتی که کیچی یه دی...ایستیردی که بهی اولئی

 

 

که .....بهی اولمدی یو شو چاغا یم اولمده رئی

 

 

ترجمه فارسی

 

وقتی که بچه بودیم

 

ما انسانها چرا اینهمه از هم دور افتاده ایم

 

و برای افتادن یکدیگر چاله میکنیم

 

تا به کجا؟ تا آخر دنیا با پای برهنه

 

 

به کجا میرویم چنین شتابان و دوان؟

 

خواهر برادرش را.....و برادر خواهرش راسنگ میزند

 

چرا برای بیگانه آغوش گشو ده ایم

 

وقتی که کودک بودیم.. دلهای بزرگی داشتیم

 

چرا در بزرگی دلهای کوچکی داریم

 

وقتی کودک بودیم نهایت خواستن مان همین ده تا بود

 

در بزرگی ده تا رفیق را بچه قیمتی  ....میفروشیم

 

یکی را بینهایت دوست داریم...یکی را اصلن و آن یکی را

 

هیچ نمی خواهیم که به یک گردو ی کور میبازیمش.....

 

وقتی که کودک بودیم چشمهامان مثل باران میبارید

 

بزرگ که شدیم بغض در گلویمان خفه میشودودیگر اشکی نداریم

 

کاشکی  کودک  میماندیم و بزرگترین آرزویمان.....

 

از کودکی در دلهای کوچکمان دفن   نمیشد

 

وقتی کودک بودیم آرزو میکردیم بزرگ شویم

 

بزرگ که نشدیم .....دیگر کودک هم نیستیم

 

 

سوسن قاسم ابادی

[ سه شنبه بیست و دوم مهر 1393 ] [ 10:28 ] [ همشهري ]
روزگار ایشی نه        وورده گلده بو   کلاسه

 

 

چاغالره بر  پا دئدم         اوتردلن    خلاصه

 

 

"سارا"او گین غایبه ده      " دارا"اونه گئزنده

 

 

روزگارم  باخده اونه          گابیر گنم سئونده

 

 

دارا یه ده او آته سه          روزگارم تانیئرده

 

 

پیس دئیله   ایشه اوننگ        چاغاله یم بیلرده

 

 

بیرمه بیر چاغالره           چاغرده او روزگار

 

 

آته نگزنگ ایشه نه دئنگ راست و درست آشکار

 

 

سننگ آته نگ ؟.....      کارخانه ده   ایشلیه

 

ایشه ؟

 

بیل می یم ...ائرته گئدر   آقشامه چن  گئرم یم

 

 

سننگ اته نگ ؟...           منم  آتم  خیاد ده

 

 

سننگ اته ننگ؟...     منم آتم آته دیه بیر آد ده

 

 

منم آتم معتاد ده

 

 

همیشه که قفس ده ده                   اسیر ده

 

 

سقفه مز او خدایمنگ آسمانه 

 

 

آسته مزنگ فرشه باخنگ            حصیر ده

 

 

سننگ آتنگ ؟....     منم آتم        قصاب ده

 

 

چوخده پوله..........خوره یه مز    کباب ده

 

 

سننگ آتنگ ؟....

 

 

دکه سه بارده                کوچه ننگ باشنده

 

 

گاه کفلمه قنفیت ساتیه       مدرسه ننگ یولنده

 

 

سننگ آتنگ ؟....

 

 

برنج و یاق                گونی حلب دوله ده

 

 

تاجر ده او   ائودن دیکانه    بیر قرش یوله ده

 

 

سننگ آتنگ؟.....

 

 

وای که دئدنگ                        روزگار

 

 

سورشدنگ و              یاره  قویدنگ یادگار

 

 

آته سه بیر گاریه نن        قش ده   لبو ساترده

 

 

گئچرده قئز  ائرته له      او  آته سنه  گئررده

 

 

آته له که   درله ده       او          آل  لره

 

 

پینه له ده که مهربان                   ال لره

 

 

بئز ائپری ال لرنه        حلال ده او چئرئ یه

 

 

گا بیراگر بوش ده جووه   یا دوله ده     ایریه

 

 

قزارتر او سئله یه نن      ایزنه تا گئرمه سن

 

 

حسره ته نه بوش جووه نه چاغالره دویمه سن

 

 

الم سه ننگ اتئی نگه            گه سورشمه

 

 

ایره یه یخلده                بوجر سو وشمه

 

 

ترجمه  فارسی

 

روزگار در زد...و وارد کلاس شد

 

با گفتن برپا بلند شدند و باز نشستند

 

انروز سارا غایب بود

 

و دارا به دنبالش میگشت

 

روزگار هم نگاهی به دار ا انداخت و ....تحسینش کرد

 

پدر ثروتمندی داشت و روزگار او را میشناخت

 

کار خوبی داشت و بچه ها هم میدانستند

 

روزگار تک تک بچه ها را صدا کرد

 

شغل پدرتان را بگویید...راست و درست و بدون پنهان کاری

 

شغل پدر تو؟

 

کارگر کار خانه ست...کارش را نمیدانم صبح که میرود تا شب اور انمی بینم

 

شغل پدر تو ؟

 

خیاط است

 

شغل پدر تو ؟

 

من از پدر فقط نامی برایم مانده...پدرم یک معتاد است

 

همیشه زندانی ست

 

سقف خانه مان اسمان خداوند و فرش زیر پامان حصیرست

 

شغل پدر تو ؟

 

پدر من قصابست و پولش یاد و هر روز خوراک مان   کباب ست

 

شغل پدر تو ؟

 

پدر من دکه ای کوچک دارد و گاه سر را ه مدرسه//ابنبات چوبی و ...میفروشد

 

شغل پدر تو ؟

 

وای که گفتی روزگار و    چه زخمی بر جای گذاشتی

 

پدر او سر راه دخترش با گاری کوچکی لبو می فروخت و هر روز دخترش او را میدید و ....

 

تمام پدران مابر جبینشان...عرق مینشیند

 

و دستان پینه بسته شان مهربانست

 

بر دستانشان   بوسه میزنیم که نانی حلال بر سر سفره میگذارند

 

گرچه گاهی جیبشان خالیست و دل پر دردی دارند

 

صورتشان را با سیلی سرخ میکنند تا

 

حسرت و جیب خالی انان را فرزند نبیند

 

دستم بدامنت.....معلم    شغل  پدر دانش آموزت را نپرس

 

و در قلب یخ زده اش.......سر نخور

 

سلام ....این سروده....خاطره ایست از گذشته ای که ناظر اعمال بعضی معلمینی بودیم

 

که با اصرار شغل پدر را سوال میکردند!

 

سوسن قاسم آبادی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ یکشنبه سیزدهم مهر 1393 ] [ 16:32 ] [ همشهري ]

خراسانم             رنگین کمان خزان ده

 

دئیرم سنه            سبز نگینگ جهان ده

 

خزان که گلسن     رنگ برنگ ده باغنگ

 

تا سن بارنگ         یانق قالسن چراغنگ

 

رویین ده که           آلمه تکن قزارنگ

 

کلا داری             ایزم کمن ایشارنگ

 

گریواننگ          باغه کمن سبز اولنگ

 

الاداغنگ          داغه تکن   دیز قالنگ

 

خراسانم سن          قدمنگ     ایلئی ده

 

کرمانجمنگ       رختلره     تام ایپئی ده

 

دامد ده         شیروان نن    گنم شجاعت

 

ایری لره صفاله یو و  ری لره دوله غیرت

 

ترک دیلنگ گم           یکه دئیه بو یئرده

 

بیژن یوردم    گئونرنگ         بجنورده

 

خراسانم حض ائد           سوا خزان ده

 

خراسان شمالی که    استان دیه  ایران ده

 

ایرانی ده قوم لره        فارسه      تاته

 

جماعته            زلال و صاف ده  ذاته

 

خراسانم          سوا   خزان که گلسن

 

پرچمنگه        شماله   های ترپت سن

 

هر یانه سن    ایز که ائدنگ  بوهار ده

 

کرمانج و     ترک و فارس وتاته بارده

 

ال اله نه     که بئرسه لن      یوارده

 

ال که دیزنگ ده قوی سه لن  هزار ده

 

یووار ائدر  گول ایل ده که      عشایر

 

دشمن گئرر  عرصه  اونه   نه دار ده

 

ججو خاننگ      سسه گلراو باش دن

 

سردار ائوض   یئننر او داغ وداش دن

 

تئفنگ چه له  طیار ده لن     باغن ده

 

فیروزه ننگ  او داشن ده     داغن ده

 

خراسانم شهید لرنگ بوگین گنم دیره ده

 

آرتق ده چوخ یوردم   بیل لم   بیره ده

 

ایریمز خوش ده  اوننگ        هنگنه

 

سبزه نه آغ و قرمز         او رنگنه 

        

ترکم من ام  کرمانجه مه     باجه یم

 

معرفت و   غیرت ته نگ     آجه یم

 

تفوته یوخده بئزله     قوم و خیش ئی

 

بخشی قششنگ چال دئمه بئز گیمیشئی

 

بئز قزلئی قزل سننگ پنجه لرنگ خراسان

 

بخشی چالربوی بوینگه اوخیر سنه  فریوان

 

خراسانم  شاه خراسانم    نظر سالنده

 

یدم که دروازه اولئی          گئچنده

 

رنگین کمان قوم له    تمام بیر ال ئی

 

بیر اله نن  دشمنه       بئز بوقرئی

 

خراسان من

 

 

خراسان من در خزان رنگین کمانی

 

به تو خواهم گفت که چون نگین سبزی هستی در جهان

 

خزان که از راه برسد باغ هایت رنگ برنگ خواهد شد

 

تا هستی چراغ دلت روشن باد

 

بمانند سیب رو ئین سرخ....همانند انگور کلاداری درخشان....

 

بمانند باغ های گریوان سر سبز...و همانند کوه های الاداغ استوار و پر صلابت مانی

 

خراسان من تو قدم هایت جلوترست

 

لباس های قوم کرمانجت ابریشمین

 

از  شیروان تو که شجاعت باریده ست

 

دل هایشان لبریز از صفا و رگ هایشان مملو از غیرتست

 

ترک زبانت هم تنها نیست......بیژن یوردمن    به تو مفتخرست بجنورد من

 

خراسانم غرق لذت باش که فردا خزان است

 

خراسان شمالی که نه یک استان که ....ایران است

 

قومیت های ان فارس و تات..که دل هایی صاف و ذاتی زلال دارند

 

خراسان من فردا خزان که بیاید

 

بادهای ان پرچمت را به هر سمتی که بچرخاند....آن جا بهار خواهد شد

 

و خواهی دید که کرمانج و تر ک و فارس و تات ها.....هستند

 

دست در دست هم بدهند .....همکاری ست و مساعدت

 

دست در زانوی تو بگذارند بسیار می شوند.....

 

عشایر گولیل هم باتو یار خواهند شد

 

و دشمن عرصه را بر خودش چه تنگ خواهد دید

 

صدای ججو خان از دور دست ها شنیده خواهد شد

 

و سردار عوض خان از کوه ها و دشت ها  سرازیر خواهد شد

 

تفنگ چی ها در باغ ها آماده به خدمتند

 

در کوها و دشت های فیروزه

 

خراسان من شهدای تو امروز زنده هستند

 

و میدانم که خراسان من گرچه بسیارست....اما یک است

 

ما دلمان به اهنگ تو خوشست

 

سبزی و سفیدی و قرمزست رنگ    تو

 

من ترکم اما خواهر کرمانج ها   هستم....و گرسنه غیرت و معرفت آن ها

 

فرقی ندارد ما همه اقوام         باهم خویش هستیم

 

بخشی تو بنواز......نگو که ما بسان نقره هستیم

 

ما "طلا "هستیم   طلا سر پنجه های توست خراسان

 

بخشی از تو خواهد  گفت و ترا فراوان خواهد نواخت

 

خراسان من   شاه خراسان بسیار بر ما نظر دارد

 

و ما دروازه هفتم در گذر هستیم...(باب الرضا)

 

تمام اقوام  رنگین کمانی استان من     یک دست هستیم

 

و دشمن را با یک دست خفه...خواهیم کرد

 

 

 

هفته دفاع مقدس تهنیت   - سوسن قاسم آبادی

[ پنجشنبه بیست و هفتم شهریور 1393 ] [ 18:59 ] [ همشهري ]
 

 

بهی اولددرم انم           سا چلرم            آغاردده

 

کم نورگنم       گئزلرم و قدیم لرده             قالد ده

 

یادنگ ده ده      ائرته که تئزدن     او خوراز چاغرده

 

قوشنه  سوسپده     کوچه یه         ایشی مزه  سپرده

 

یادنگ ده ده    بیر قاب پلو که  ظئره چن     بیشردنگ 

 

بئردنگ کیچی باجه مه که    او قوشنه یه        یئترده

 

یادنگ ده ده دیوار بدیوار حواله      تندره نه قزارت ده

 

قئزه چئری    دیوار دن او   ائرته یه چن     ایزات ده

 

گلن بی بی        اوغله اوگین          اجباریه گئدرده

 

بیشرده             آش پشت پا     قوشنه لره داغت ده 

 

یادنگ ده ده         ایدیش لره    پاشوره ده  یو وردی

 

نازله باجی       واس واسه نن  های اولره  آقارت ده

 

یادنگ ده ده       جیران   گلن اولرده    او کوچه ده

 

جهازنه       قوشنه لره  طبق طبق         دیزات ده

 

یادنگ ده ده پلو بیشرده سید علی بهی او میس قازان ده

 

حواله مزنگ قراقن ده      پالچ اجاق       قئیرت ده

 

یادنگ ده ده     کئچه کئچه     گئجه سه    شو رفیقه

 

الدفه وورده    داماده          حمامه چن  که ائرت ده

 

یادنگ ده ده   جیران قشنگ   آغاج تخت ده    اوترده

 

حاجی تراج     بیر قده  ده     حنا سه نه    یوقورده

 

یادنگ ده ده       بالدزلره     حنا نه     تارف  ائده

 

قئینه نه سه       بئرماقه نن      درناق لره نه سرتده

 

یادنگ ده ده      قئینه ته سه     بئله نه      باغلینده

 

عاشق و قاشق و چئری  قویده            دعا که ائده

 

"آغ چادرنگ نن گلدنگ و کفن سنه      چوخارتسن

 

قشنگه ده دعاسه یم               های یاشنه آرت ده

 

یادنگ ده ده گلن خانم او ترمده    شاباش اونه بئردلن

 

ده مناتی  قئینه ته سه             عزته نن ایزات ده

 

یادنگ ده ده قئینه   ائیلده         کوشنه چخارت ده

 

بیر بنچه پول سانه ده یو          کوش پاینه که تپده

 

طشت وورده لن گلنده او         زینه یه که  یئتشده

 

میس طشته مز جهازنگه       اواورته سه که قوپده

 

یادنگ ده ده ایشقه ده           دار کوچه مزقدیم ده

 

سننگ یادنگ نن چخده یو      قرنقه یه    که باتده

 

تمام سه  من یادم ده ده          سنته ده که   سنده

 

ایچده قشنگ آیینه مز          یا که قدیم ده یات ده

 

ترجمه فارسی

 

 

 

سنتهای زیبای دیرین....شهرمن بجنورد

 

بزرگ شدم مادر ...موهایم به سپیدی گراییده

 

چشمانم کم سو و در گذشته مانده است

 

یادت هست صبح زود که  بانگ خروس را شنیدی

 

همسایه چه زیبا جلو در منزل را آب پاشید و جارو کرد

 

یادت هست غذای ظهر مان را در دیسی کشیدی

 

و دادی دست خواهر کوچکم که به همسایه برساند

 

یادت هست که همسایه دیوار به دیوار که تنورش را سرخ کرد ...گرم کرد

 

برای صبحانه چند دانه نان تازه از دیوار آویزان کرد

 

پسر "گلن بی بی "که به سربازی میرفت....(۱)

 

برای پسرش آش پشت پا پخت و بین همسایه تقسیم کرد

 

ظرفها را ما در پاشویه حوض شستیم

 

"نازله باجی" خانم همسایه با دقت و وسواس آنها را سفید کرد(۲)

 

یادات هست "جیران "دران کوچه عروسی میکرد(٫۳)

 

جهیزیه اش را همسایه ها تدارک دیدند و در طبق بردند

 

یادت هست "سید علی "در دیگ بزرگ مسی برنج پخت

 

و در گوشه ای از حیاط بزرگ مان اجاقی با گل درست کرد

 

یادت هست شب "کئچه کئچه" دوست داماد.....(۴)

 

دایره زنان او را تا حمام برد و بخانه اش برگرداند

 

یادت هست جیران را بر روی تختی چوبی نشاندند

 

"حاجی تراج " در ظرف بزرگی حنا را خمیر کرد(۵)

 

یادت هست خواهر شوهرهای جیران حنا را به مهمانها تعارف کردند

 

یادت هست مادر شوهرش حنا را با انگشت بر روی ناخنهایش گذاشت

 

یادت هست پدر شوهرش با دستمالی بزرگ و سفید کمر جیران را بست(۶)

 

یادت هست در داخل آن شال یک عاشق و یک قاشق و مقداری نان گذاشت (۷)

 

یادت هست چه دعای قشنگی کرد با چادر رفتی با کفن بیرون بیایی(۸)

 

یادت هست عروس ننشست تا شاباشش کنند

 

یادت هست که پدر شوهرش یک سکه "ده مناتی "شاباشش کرد(۹)

 

یادت هست برادر شوهرش خم شد و کفش عروس را در آورد و درداخل کفشش مقداری پول گذاشت

 

زمانی که عروس به نزدیک پله های منزل پدر شوهرش رسید برایش طشت زدند (۱۰)

 

یادت هست طشت مسی جهیزه ات از وسط دونیم شد ....در اثر ضربه محکم

 

یادت هست کوچه قدیمی و تنگ ما چقدر روشن بود

 

تو که از یادش بردی در تاریکی فرو رفت

 

تمام این سنتها را من یادم هست مادرم ......

 

اما آیینها ی ز یبای ما پریدند و یا درهمان قدیم خوابیدند

 

مورد ۱و ۲و۳اسامی قدیمی مصطلح در شهرم

 

(۴)=مرحوم سیدعلی هاشمی از آشپزهای ز بردست یادش بخیر و روحش شاد

 

(۵)=کئچه کئچه مراسمی بود که برای بردن داماد به حمام توسط دوستان انجام میگرفت

 

(۶)=حاجی تراج از زنان مومنه که همیشه وجودش باعث خیر بود روحشان شاد

 

(۷و۸)=شب عروشی پدر داماد کمر عروس را با شالی میبست درداخل آن عاشق و قاشق و تکه نانی

 میگذاشت

که عاشق نماد زایش فرزند پسر و قاشق و نان نماد روزی و برکت بود

 

و دعایی که میکرد زیبا بود که توضیح داده شد

 

(۹)= سکه ده مناتی سکه رایج قدیم معادل یک سکه تمام بهار

 

(۱۰)=طشت زدن مراسمی بود که شب رفتن عروس به خانه داماد صورت میگفت

 

طشتی را سه بار محکم به زمین میزدند وهربار عروس خانم از روی آن میگذشت

 

شادیهایتان روزافزون.....بمناسبت ازدواج   پسرم    ۱۲/۶/۹۳      متشکرم

 

سوسن قاسم آبادی

 

 

 

[ دوشنبه هفدهم شهریور 1393 ] [ 12:37 ] [ همشهري ]
چاغالق...گئجه سه که من سنه گئردم   یوخه ده

 

ایزنگه باخدم و های   عکسنگه چکدم   یوخه ده

 

آیئنگ اون دئرده  یه دنگ   نقد ایزنگ ایشقه ده

 

الدوزه قراقه ووردم      سنه   ائپدم   یوخه ده 

 

اوگیجه آسمانم پلئنگ ده           یکه دئیلدنگ

 

سنه من یاخنه دم....  خب گنه گشدم  یوخه ده

 

او گیجه کفتر لرنگ   ایچرده لن    یوخاره ده

 

المه ایزات دم و     آغه نه     توتم  یوخه ده

 

اوگیجه ائرته یه چن  یوخه م    نقد شیرینه ده

 

انمه براخدم و       ائونگ ده  یاتدم  یوخه ده 

 

او گیجه لالایی مه  اذانگه     ساتدم   گنم ...

 

انمنگ قوجاقن نن   صحنگه  قاشدم  یوخه ده

 

نه قشنگ حاجتنه روا ائدردنگ      یوخه ده

 

دخیله باغله ده لن     قفلنگه  آشدم  یوخه ده

 

th.jpg

 

ترجمه فارسی

 

"خوابی  که بسیار شیرین بود

 

زمان کودکیم ....شبی که ترا در خواب دیدم

 

به صورتت نگریستم و عکست را نقاشی کردم...درخواب

 

آنشب شب چهادهم ما ه بود...و صورتت چه نورانی مینمود

 

برای بوسیدن روی ماهت ستاره ها را به کناری زدم....درخواب

 

آنشب آسمان پیشت بود و غریب و تنها نبودی

 

من هم تا نزدیکی تو آمدم و آرام گذشتم....درخواب

 

آنشب کبوتران در آسمان اوج گرفته بودند

 

دستم را دراز کردم و سپید ترینشان را گرفتم....در خواب

 

آنشب رویا هایم چه شیرین بودند

 

از مادرم جدا شدم و در خانه ات خوابیدم....درخواب

 

آنشب لالاییم را به اذانت فروختم

 

از آغوش مادرم تا صحن ترا دویدم ....در خواب

 

چقدر قشنگ   حاجتها را روا میکردی....در خوابم

 

دخیل بستند و قفل در دستان من باز شد....در خواب

 

میلاد امام مهربانیها.....امام رضا علیه السلام    تهنیت

 

سوسن قاسم آبادی

[ جمعه چهاردهم شهریور 1393 ] [ 13:52 ] [ همشهري ]
ایری بوگین   کوچه نه یاد  ائدوده

 

گئزم گنم      حواله مزه  گئزوده

 

ائولره باخدم   هن و هون  اولوده

 

خرندمزده      کیسه اون  سپوده

 

آقشقه سه       باغله گنم  قالوده

 

دروازه سه      گئجه یه  آچلوده

 

آبی او حوض گلنگ نن    سنوده

 

بالغ لره نقد     که یاش   تئکوده

 

درخت لره    ائیره یده   بئل لره 

 

تئوره یوتئشه یه     قول  بئروده

 

موطبخه مز    ایچقه ده  چراغه

 

اکه قئرش توتون ده که    باتوده

 

سموره مز    دیشوده  بیر قراقه

 

ذغال لره هاچان.که  کیل اولوده

 

تناوه مز  که توره ده   پرده سه

 

بیرعنکبوت ایچن ده تار  قویوده

 

قالی لره   یرتقه ده     یا ریفی

 

انم سپرماقی چن جان    یاخوده

 

آغاج تیره  سنق قالوده    اورده

 

پناهه ده سقفه ده  که     باخوده

 

باخرده که  بئزله  نجر  گیلردی

 

چاغالقنگ نقلی نن     او یاتوده

 

بیلدم سوا  ائوه مزه      یئخسلن

 

شیرین شیرین خاطره سه  ائلوده

 

یئره اولرده صاف صاف  دیواره

 

تا فلکه.... سوا بویه     چکوده

 

آهن اولرده ایری         دیمسده

 

رفیقه چن که ایزمه        ائپوده

 

کیچی کیچی قفس کمن    ائولره

 

هائیرده قلم  شوکتنه      یازوده

 

قوشنه له که ائلردلن   بیر برچن

 

کیچی سلام  بواورتده     ایتوده

 

نه سر طاقی نه پل گنم نه طاقچه

 

رف ده که او قمری مزم  ایچوده

 

 

حرفهای دلم

 

دلم بار دیگر امروز  از آن کوچه یاد  آورد

 

چشمانم به دنبال حیاطمان میگشت

 

خانه هایی که ویران شده بود

 

ایوانی که انگار کیسه ای آرد بر رویش پاشیده شده بود

 

پنجره ای که بسته مانده بود

 

و دری که رو به شب گشوده شده بود

 

حوض آبیش که با کلنگ شکسته شده بود

 

ماهی هایش که چقدر اشک ریخته بودند

 

درختهایی با کمر خمیده

 

که به تبر و تیشه قول داده بودند

 

چراغ آشپزخانه مان که تاریک بود

 

و در دو وجب   دود و سیاهی فرو رفته بود

 

سماور آتشی مان که گوشه ای افتاه بود

 

و ذغال هایش که خیلی وقت قبل به خاکستری مبدل شده بود

 

مهمانخانه مان  که پرده های توری داشت

 

اینبار مهمانش عنکبوتی بود که انجا تار تنیده بود

 

قالی هایش پاره پاره و نخ نما

 

که مادرم برای جارو کردنشان ازجان مایه گذاشته بود

 

تیرهای چوبی سقف که شکسته ..مانده بود

 

سقفی که پناه مان بود و مینگریست

 

نگاه میکرد خنده های کودکانه مان را

 

و با قصه های  کودکی هامان   بخواب میرفت

 

میدانستم فردا که خانه مان خراب شود

 

خاطره های شیرینش خواهد مرد

 

زمینش که صاف شود دیوارهایش...

 

دلهایی از آهن خواهند داشت

 

دلهایی که نخواهند طپید

 

برای دوستی که صورتم را بوسید

 

ان خانه های کوچکی که بمانند قفس است

 

کدام قلم از شوکتش خواهد نوشت

 

همسایه هایی که برای هم میمردند

 

حتی سلامی مختصر این میانه گم شده است

 

نه سر طاقی  بجا مانده نه باغچه ای ..نه طاقچه ای

 

خیلی وقت است که قمری نشسته بر طاق ایوانمان    پر کشیده ست.....

 

 

قاسم ابادی

 

  

[ پنجشنبه ششم شهریور 1393 ] [ 18:33 ] [ همشهري ]
سلام

 

و عذرخواهی از عزیزانی

 

که اشعار این حقیر رو میپسندیدند.....

 

بعلت مسافرت این پست فعال نخواهد بود

 

تا دیدار بعد خدا نگهدار......قاسم آبادی

 

[ جمعه سی و یکم مرداد 1393 ] [ 9:50 ] [ همشهري ]
گه بوگین  قنط آچئی........    ایچی گنم      آسمانه

 

یا گئدی    گنم ائپی          داغه ، داش و   هم دمانه

 

بوگیجه الدوز لره       سانئی دئری ...  ائرته یه چن 

 

های ائپی ایشق آیه         که عشقمزه     قونسن جانه 

 

یا گئدی بلود کمن           یاغئی بوگین   بش قارداشه 

 

یا اولئی گنم بوهار        شاواش بئری      شو بامانه 

 

گه که شق شقه اولئی      یمان داغی ده      گل بئری 

 

یا گنم اکه سانه قمری کمن   که تار اولئی     او ایوانه

 

گه گئدی چشمه اولئی       قئینئی     بوگین سرچاویه

 

که ایزئی بالغ کمن          بش قارداش دن تا  می نانه

 

گه بوگین عاشق اولئی      تا الا داغه   قوی   چکئی

 

خداینگ اله کمن          لاله  سئپی          گلستانه

 

من بوگین شیرین اولم     سن اولرنگ    فرهاد   اگر

 

المه توت النگه.....     قاچئی   تا       طاقه بستانه

 

گه بوگین نعمت لره       شکر ائدی و    سجده قویئی

 

قئچئری   خدای مز      بجنوردن تا       نی  یستانه

 

IMG-99-11GfaxM.jpg 

ترجمه فارسی

 

بیا خدای مان را صدا بزنیم

 

بیا امروز بال بگشاییم تا به آسمانها به پرواز در آییم

 

یا بر کو ه و دشت و دامنه ها بوسه ای بزنیم

 

امشب...تا به صبح ستاره ها را بشماریم و بچینیم

 

و باز بر ماه روشن بوسه ای بزنیم تا عشقمان بر جان بنشیند

 

یا چو ابری بربش قارداش بباریم

 

یا به مثابه بهاری  به بابا امان   شاباش بدهیم

 

بیا تا شقایق شویم و دردامنه کوه یمان داغی بروییم و به گل بنشینیم

 

یا به مانند دو قمری در طاق ایوانی.....تار شویم

 

تو بخواهی به مانند چشمه ای خواهیم جوشید در "سرچاوی"

 

یا بماندن ماهی ها شنا کنان  از بش قارداش تا به مهنان راهی شویم

 

بیا امروز عاشقانه تا به الاداغ داد بزنیم

 

و یا بمانند دستان خداوند در گلستان لاله بپاشیم

 

من امروز اگر شیرینت شوم   تو فرهادم میشوی

 

که دست در دستانم تا طاق بستان فرار کنیم

 

بیا امروز به نعمتهای خدادادی شکر کنیم و سجده بنهیم

 

خدایمان را فریاد بزنیم ...از بجنورد تا به   نی  یستان

 

بش قارداش ...بابا امان ..مهنان و سرچاوی آن...از جاهای دیدنی بجنورد

 

الاداغ یکی از کوههای بجنورد

 

قاسم ابادی

 

 

 

[ دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 ] [ 19:19 ] [ همشهري ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

هدف ماندگاری واژه های اصیل ترکی است .طبق معمول لازم است این جمله هم نوشته شودکه هرگونه برداشت باذکرنام وبلاگ یاصاحب وبلاگ مجازاست
امکانات سایت

آی پی رایانه شما :